Bawling My Eyes Out の小説・ストーリー

Kasabay ng pagbalong ng mga luha sa aking mga mata. "A-Akala ko, galit ka na eh..." Isiniksik ko ang aking mukha sa kaniyang dibdib. "Natuliro tuloy ako. Akala ko, maki-kick out na ako sa buhay mo!" Totoo 'yon. Natakot ko. Pucha! Dahil lang sa buwisit na blue eyes. Dahil lang sa joke ko na 'yon, magkakahiwalayan kami? Tampuhan? No!

Tumingin sya sa mukha ko at nakataas pa ang mga kilay niya. "Really? It's a miracle." tumawa pa sya ng mahina kaya sinapak ko sya sa dibdib pero ngumiwi sya, kaya hinimas himas ko ang dibdib niya. Napakagat labi ako. Yay! Tyansing na naman ako. Tapos ay sumeryoso ako. Minsan lang ito kaya pabayaan niyo na akong magdrama. Teary eyed kunwari ako. Dapat pala may baon akong eye drops para kunwari may luha ako.

Puno pa nuong may ari na halatang nag pipigil lang ito na maglit duon sa bata, pero kung titignan ang expression ng muka nya ay kanina nya pa gustong sapakin yong bata sa tingin ko kung hindi lang ito babae ay kanina pa talaga ito bugbog sa kanya. Sa kabilang banda naman ay in-scan na ang lahat ng binili ko kaya saglit akong napa lingon sa kung ano na bang ginagawa nitong si Abi at Byron sa likod, Naisip ko baka inubos na nila lahat ng ice cream duon ei!. Pero at the moment na lumigon ako ay nahagip ng peripheral ng mata ko sa salamin ang mukha ng dalaga na labis ko namang ikinagulat. Te-teka hindi ba si…..

My billions were fucking useless kung uupo lang ako sa isang wheelchair at hihintayin kung kailan ako malalagutan ng hininga. Damn! Shit! Napapikit nalang ako ng mariin at hinayaan ang walang sawang pagkawala ng malaulang butil ng luha sa aking mga mata. My hands were useless too, I can even wipe this fucking tears!

nilapag ko ng calling card ko bago lumakad palabas, i can feel that anytime, babagsak ang dibdib ko sa bigat at sakit Nag mamadali akong pumasok sa elevator, i burst out my tears and cry hard, tangina. Ang sakit sakit na kahit ilang taon na ang nakakalipas, hindi padin sya naliliwanagan sa mga kagagahan nya saakin "Napaka walang hiya mo talaga!" i shout at the top of my lungs, i gently wipe away my tears and watch my reflection, i look like the same Yhra before. Crying in pain at mahinang tignan