Being A Mother Is A Blessing Quotes นิยาย & เรื่องราว

I can't even thank them personally, maybe tomorrow I'll be gone, and at least now I can still do it. I'll put Jacob first. Dearest Jacob, Thank you so much, thank you for giving me the happiness that no one else can match. Thank you for giving me the experience of being a mother. Thank you for giving me one of the most beautiful gifts I have ever received. Even if you don't remember me, I hope you remember, you have the feeling that you are happy with me. I hope you remember the things we promised each other while we watched the sunset. I want to own you, I want to hug you, I want to kiss you. But I do not know-how. I don't know if that's still possible–

"Thank you mom for not picking on your daughter-in-law." Hindi mapigilan ni Rina na sipain ng bahagya ang kanyang anak. "Bilang ina, wala akong ibang hangad sa'yo kundi ang mapabuti ka lamang sa buhay at maging masaya. As long as you like Lucky, as long as Lucky can make you happy and let you taste the taste of happiness, even if she is full of shortcomings, Mom will endure it. At most, I will gently correct her mistakes and won't deliberately pick on her." saad ni Rina.

Usal ko kaya marahan itong ngumiti. "Hindi man maganda itong nangyari sa akin pero siguro blessing in disguise na rin ito para matauhan ka anak. At salamat dahil bumalik ka at mas pinanigan ang tama." Madamdaming sambit ni mama kaya napangiti ako saka tumango.

saad ko. Thank you, sir. Now, Let me call on the beautiful mother, Mrs. Vanessa. "Thank you everyone for coming. I wish that she would grow up like a good person, that she knows how to appreciate everything that she has, whether it's big or small. Most important is to have faith and fear of God, so that she might do good for the rest of her life. Thank you." wika nito. "Thank you, ma’am Vanessa," sabi nang assistant.

" Masayang masaya ako ma. And salamat ma kasi andun ka sa lahat ng naging journey ng buhay ko. Ikaw ang naging inspiration ko ma kaya naging maayos ang lahat at lalo ko pa po pagbubutihan. I will make you proud mama." Masayang bumaba ang dalawa. Hindi na naka wheelchair ang mama nito at tungkod na lang ang hawak. Unti unti na tong nakakarecover at yun ang ipinagpapasalamat ng husto ni Lyresh. Blessing in disguise sa buhay niya si Zyaire. Ang inakala niyang sumpa ay isa pa lang kasagutan sa lahat ng dasal niya. Naging sobra sobra pa.

Habang ang mga kabataan at matanda ay nagtutulungan, nagsisilbing inspirasyon ang bawat isa upang patuloy na magsikap at magtagumpay. Si Alexa, na naging katuwang ni Adrian mula pa noong simula, ay dumaan sa kanyang harapan at nagbigay ng isang ngiti. “Tingnan mo ang mga kabataan,” sabi ni Alexa. “Nagbibigay sila ng pag-asa sa bawat isa.”

" biglang tanong ni Kara sa kanyang mama. "Aba oo naman! Bagong blessing at achievement iyon para kay Sheena. Kaya dapat lang naman na magbigay rin tayo ng kaunting biyaya sa iba, bilang pasasalamat na rin sa mga natatanggap ni Sheena. Naku! Pihadong matutuwa ang ama mo nito mamaya. Hindi kami nagkamali at napa laki ka namin ng maayos at matalino" masayang sagot naman ng mama ni Sheena.

Dahil sa kaibuturan, alam niyang may punto at totoo ang lahat ng mga sinabi nito. "Hindi naman ako tututol kung alam kong mapapabuti ka, I'm your mother, and all I want is the best for you." "Alam ko naman iyon, Mama. And thank you for that. But, I trust him. Panghahawakan ko ang mga salita niya, at ang pagmamahal ko sa kanya. As of now, sapat na sa akin na magkasama kami. Ano man ang mangyari sa hinaharap, sabay namin iyon haharapin. So please, give us your blessing. Hindi ko talaga kaya na wala siya sa buhay ko, Mama.."

maluha-luha kong wika. Mom held my hand and caressed it softly. “Sa bawat pagsubok sa buhay ay may isang tao na handang umalalay.At naka handa ako anak upang alalayan ka sa lahat.Ikaw lang ang nag-iisa kong anak kaya iingatan kita.Mahal kita,dahil anak kita.” emosyonal na wika ni mommy. “I know that thank you isn’t enough,but thank you mom for everything.Ako ang pinaka swerteng tao sa lahat.Babawi ako sa iyo,” masigla kong tugon at niyakap si mommy ng mahigpit.

“Our baby is brave. And I’m so proud of both of you. You survived everything with God’s grace.” Marahan niya akong niyakap. “Salamat,” umiiyak kong saad. “Salamat dahil hindi mo kami sinukuan. Salamat dahil nandiyan ka palagi para sa amin.” “You know I love you both,” sagot niya. “No matter what happens, I’ll always be by your side. Welcome to motherhood. I love you. Thank you for being so brave.” Hinalikan niya ako sa labi nang banayad at puno ng emosyon. Pinunasan niya ang mga luha ko.