Novel & Cerita Beneath In Tagalog

puno ng pait ang boses ng hari. Hindi humarap ang babae sa kanya. Ilang segundo rin ang namagitan at lumipas bago sumagot ang babae. Walang kulay ang kanyang tinig, wala itong buhay. “Dahil maliwanag ang dahilan ng iyong pagtataksil Mahal na Hari.” Mahal na Hari, hindi niya ito tinawag sa kanyang pangalan na gaya ng kanyang kinagawian.

Ayaw na ba niya? Yumuko siya sa akin at inangkin niyang muli ang aking labi. Gumapang siya sa ibabaw ko hanggang sa tuluyang lumapat ang aking likod sa bedsheets. Bumaba ang kanyang labi sa aking leeg hanggang sa pagitan ng aking dibdib. "I'm going in inside you," bulong niya sa aking tainga. Mas lalo akong nag-init ng dumampi ang kanyang hininga sa aking tainga.

At hindi naman s'ya nabigo dahil ilang segundo lang ay nabutas na ang pinto at kasya ang katawan ng tao. Pumasok s'ya sa butas at bumungad sa kan'ya ang hagdan pababa. Hindi na s'ya nag-aksaya pa ng oras, agad s'yang bumaba sa hagdan. Hindi mababa na hagdan ang binabaan n'ya. Napakataas ng naturang hagdan at isa lang ang ibig sabihin nito, masyadong malalim ang basement ng naturang temple at talagang nakakalula habang pababa s'ya.

singhal ko. "Edi ex boyfriend. Arte mo naman, Senyorita! Maka-deny sa De Dios porket Bernal na pag-aari ang kalahati ng Cebu," sagot nito. Sinamaan ko lang siya ng tingin at muling nagfocus sa pagbabasa. Patuloy ang pagdadaldal niya roon kaya paulit-ulit din ang pagbabasa ko. Walang pumapasok sa utak ko dahil ang ingay ni Maxi.

"Ano naman yung nasa ribs and sa dibdib mo?" Gumilid si Javier para maayos na makita ng dalaga ang tattoo niya sa ribs. "Latin word din ito. It means 'to the point of no return'," Humarap siya sa dalaga at tinuro ang kanang dibdib niya. "Philippines Tribal, ito ang napili ko kesa doon sa ibang tribals. May deeping meaning sa Philippines kaya pinili ko 'to. Balak ko din sana na dugtungan itong tattoo ko sa dibdib hanggang sa kanang kamay ko,"

Lol "Oh mabuti naman. Tara na't umalis baka ma-late pa tayo sa byahe." Sagot ni Dad saamin at kinuha mga gamit nya sa kwarto ganon rin kame ni kuya. Habang nasa byahe kame papuntang Airport hindi ko lubos maisip na babalik pa pala ako ulit ng Pilipinas. Kamusta na kaya siya? _______________ After 7 hours.

Kaagad din naman akong tumango "Ang kotse mo ay naubusan ng gas. Mabuti na lang at na rescue kita bago pa tumaas ang tubig.----" wika niya "Ano ang ibig mong sabihin?" kunot noo kong tanong "Balita ko, masyadong mataas ang baha sa lugar na dinaanan mo kahapon. So I have suggestion...kung gusto mong lumuwas ng Manila sasamahan kita." nakangiting wika niya

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

paumanhin ko pa. Nagmamadaling bumaba si Manang Flora at agad ko uling isinara ang pinto. "Uuna na ako sa baba." pagpapaalam ko kay Augustin. Tumango lamang ito sa akin. Nang makababa ako nagulat ako sa dami ng taong nagkakagulo sa tuluyan ng palasyo. Lumapit sa akin ang isang bata. "Tulungan po ninyo ang tatay ko." umiiyak ito. Sandali kong nakita ang aking sarili sa kaniya.

Lumambot ang ekspresyon nito nang makita ang takot sa mukha niya. "Sa Ninong Ante," matipid na sagot nito. Kilala niya ang tinutukoy nitong Ninong Ante. Si Judge Arthemis Dimayuga. "Bakit tayo pupunta sa Ninong Ante mo?" takang tanong niya dito. Hindi na uli ito umimik at nagpatuloy na lang sa pagdi-drive Pumarada sila sa isang magandang bahay na may malawak na bakuran. Bumaba na si Mael kaya sumunod siya dito.