Bible Verse About Life Short นิยาย & เรื่องราว

["What?! F*ck, I'm Going!" *Call ended* and I started to drive the car on my way to where 'Lee' is. I have so much questions in my mind. While driving, I find it too quiet so I opened the stereo to lessen every worry and fear that I have. ~~~ [Stay by: Cueshe] "I believe We shouldn't let the moment pass us by life's too short We shouldn't wait for the water to run dry.~ Think about it 'Cause we only have one shot at destiny all I'm asking

tugon niya habang nakatingin sa ibang direksiyon. "Gano'n ba? Maraming salamat." Nginitian ko siya kahit na hindi niya nakikita. Mayamaya, sumakay na kami. Habang nasa biyahe, inilabas ko ang aking bibliya para magbasa ng isa o dalawang verse. 1 God is our refuge and strength, always ready to help in times of trouble. 2 So we will not fear when earthquakes come and the mountains crumble into the sea. (Psalms 46:1-1 NLT)

"Napansin ko nga sa mansiyon. Di bale, ipagluluto na lang kita ng maruya." "Maruya?" Napangiti si Gideon. Tumayo ito at nagpunta sa kusina. Ilang minuto itong hindi nakabalik. Napanguso siya. Inabot niya ang binasa nitong libro at binuklat. The road to eternal life is a long and narrow path. Many do not, can not, and will not take that path. For they have forsaken the salvation that leads to life. They are the people who hardened their hearts and turn away from the truth.

“Isabela, cherish every moment that you have. Huwag mong sayangin ang panahon dahil lang sa matinding galit. Hanggat may pagmamahal pa, huwag ka nang magdududa pa, bigyan mo ang sarili mo ng isa pang pagkakataon ang pag-ibig.” Napahigpit ang hawak ko sa kanyang mga daliri. Tama si Lea. Masyadong maikli ang buhay para ubusin sa galit na wala nang patutunguhan. Halos mamatay ako sa takot kanina sa pag-aakalang huli na ang lahat, na wala na akong pagkakataong sabihin sa kanya ang totoo o kahit man lang hagkan siya nang huling beses. “Life is too short, learn to take chances, dahil iyon lang ang tanging paraan para maging masaya,” dagdag pa ng boses ni Lea sa aking isipan.

"What I meant... we both fixed our issues already." "That's just right. Both of you. Huwag niyo na patagalin pa ang mga bagay. When there is chance, grab it as soon as possible. Life is indeed short. You'll never know, matanda na kayo at uugod-ugod." Makahulugang sabi ng Don. Napangiti ako. Unti-unting nawala ang tensyong nararamdaman ko, sa halip ay gumaan pa ito.

bulalas ko. Naknampotsa 'to si lance, ipinamamahagi pa ang kademonyohan niyang isipan sa mga bata ko. "Ha! Nakasaad sa Unang Timoteo, kabanata five, verse twenty-three. Sabi ni hesus, huwag puro tubig ang iyong iinumin; Uminom ka rin ng kaunting alak na gamot sa madalas na pagsakit ng iyong sikmura. Oh ah? Nasa bible ang patunay!" sabi ni lance.

Narinig ko ang pagsinghap ni Stella nang lumantad sa mga mata niya ang dibdib ko na may nakalagay na catheter sa bandang kanan malapit sa kili-kili. "Marami kaming lumalaban para mabuhay. Ang hirap-hirap at ang sakit-sakit sa tuwing binubutasan nila ako sa kung saan-saan, pero gusto ko pa ring lumaban kahit walang kasiguraduhan. Ang totoo niyan, natatakot akong mamamatay. Naiingit ako sa inyo, sa totoo lang. Kayo, marami pa kayong oras para gawin ang lahat ng gusto niyo. Pero ako? Hindi ko alam kung hanggang saan na lang ang buhay ko. They said that life is too short, totoo nga. So, please Stella, don't take it for granted."

She became timid and speak less. Angelo had guessed that maybe Marisa had realized her own short comings. That the Lord had opened her mind and heart to become more forgiving. After all life is short and everybody will come to an end even the mighty kings and warriors. Money can give us comfort but it will not buy us from death. We walk into this world as passerby. Nobody stays through eternity and if we don’t leave good footprints as we walk, we will be long forgotten like the rest. Because only those who made good deeds had left their trumpets to echo to eternity.

Minsan din pala mabuti ding makinig sa pananaw ng ibang tao patungkol sa buhay at kung ano ano pa dito sa mundo. I have realized my billions are worthless to the brilliant ideas of this poor man doing cleaning for a living.Totoo nga naman life is so short and we have to make every minute of every day worth to cherish and to live for with happiness and forgiveness in our hearts and minds. "Mahirap kasi ang hinog sa pilit pre, hayaan mo munang gumaling sa pag-usbong at aani din iyan ng kapatawaran," dagdag pa nito bago tumayo at bumalik na sa paglilinis.

I mean pwedeng umulit sa race yung first player and so on. At ngayon buo na ang mga verses namin pero ang nanguna ay sina sister Mia. Ang bible verse na napunta sa amin ay.. Matthew 6:3 (NIV) 3 But when you give to the needy, do not let your left hand know what your right hand is doing. "That marks the end of our activity for this day. Sana nag enjoy kayong lahat at naging masaya kayo na naging parte ng aming Youth Camp.