Binti 소설 & 이야기

Panimula ni Bettina. "I'm Bettina." inilahad niya Ang kamay para pagpapakilala ng kanyang sarili. Lumabas Naman Ang malokong ngiti Kay Audhrey. "..Bettina AMBROCIA HEBO.." Dugtong niya rito. Nabahiran ng kulimlim si Bettina. Pinaningkitan niya ng mga mata si Audhrey na para bang nagpapakita, nagpapahiwatig ng isang malaking war.

Baliw! Natatawa siyang tumayo bago nagpakilala. "Ako si Herbert Koby Ventura. My code name is Mantis. The techy guy of the team." Kumindat siya bago inayos ang makapal niyang salamin. "I can hack, code, and create bombs." Tinaas niya ang baba na parang nagmamalaki. "I can't do battle fields. Halata naman sa katawan ko." Pinakita niya 'yong payatot niyang katawan. "Joke. May hika kasi ako."

Nanariwa sa isip niya ang nakangiwi nitong labi at ang pagpang-abot ng mga kilay. Si Benedict na may anyong lalaki subalit pusong babae. Guwapo sana ngunit sa kasamaang palad ay guwapo rin ang hilig. Verniece ang pangalan nito sa tuwing gabi. Ang Butch ay tawagan nila. Pinalitan lang ng letrang u ang i na dapat ay bitch. Pero masyadong revealing. Ayaw niya ng ganoon kahit noong nagdaang tatlong taon sa Javier University na iyon ang kanyang role.

Nakaramdam na ng labis na pagkapagod at kirot sa binti si Alea dahil sa sugat na natamo niya mula sa matulis na kuko ng mga malilit na nilalang ngunit pilit niya itong tinitiis at nanahimik na lamang dahil ayaw niyang maging pabigat sa prinsipeng kasama. Malapit ng mag-gabi. Ang liwanag ay inaagaw na ng dilim. Niyaya ni Yulan si Alea na magpahinga muna sa ilalim ng punong-kahoy malapit sa kanilang kinatatayuan. Pinaupo ni Yulan ang dalaga at pinahiga si Prexius sa tabi nito. Dinikdik ni Yulan ang mga dahon na nakapagpapagaling ng sugat na nakita niya at pagkatapos ay kinuha ang kalahati niyon at inilagay sa mga sugat ng ibon. Pagkatapos ay hinawakan niya ang <

Her name is Misha Yvonne Hernandez—Montero and she’s no longer hiding, she already found her home. THE END END OF BOOK 1 NEXT CHAPTER BOOK 2

wika pa ng isang babae sa maarteng boses saka tumawa. "Hmm... Interesting," usal ni William habang malalagkit ang tingin sa akin. "Excuse me, I understand all of you very well. As a matter of fact, I am a college student in Biliran University, I studied Fine Arts." Puno ng pagmamalaki ang boses ko. Sinasalubong ko rin ang bawat tingin ng mga ito. Hindi ako nagsikap makapagtapos ng kolehiyo para lang laitin ng mga ito ang pagkatao ko. That's why I hate rich people, masyadong mga mata-pobre.

Naistorbo pa yata niya ang binata. “S-sorry, I barged in…” paumanhin niya. Tiningnan pa niya si Athena, mahimbing pa rin ang tulog nito habang akap-akap ang unan. Tumayo si Andreana saka pinunasan ang mga luha bago tiningnan ang binata. “Ipagpatuloy mo nalang ang pagtulog mo,” “What happened? Tell me.” Hinila pa siya ng binata paupo ulit. Hindi siya nakapagsalita at humagulgol na lamang siya.

sambit ko. “Huwag kang mahiya sa amin iho, lalo na kay Ma’am Veronica dahil mabait na tao ‘yon at isa pa mahilig talaga siyang tumulong sa ibang tao at nataon na ikaw ang nakatadhana na tulungan niya.” Ngumiti naman ako sa kanya. “Oo nga po eh, no’ng una ay nagtataka pa ako dahil hindi niya naman ako kilala tapos inalok niya ako ng tulong.”

Humigpit ang kapit ko ay Arkan nang maglumikot ito at kumawag-kawag sa may bintana na kinakaba. "P-a," bigkas nito na nagpatigil yata sa amin ni Apollo. |Y_S|

Chapter twenty three Samantha Naging sensitive tuloy ako sa mukha ko, ang dry ng mukha ko tapos may mga small bumps pa, hindi naman malalaking pimples ko nawawala agad kaso yung Ericka parang barbie ang itsura, syempre ang daming pera nun kaya nakakabili ng mga kailangan niya sa katawan, eh ako kailangan kong tipirin ang binibigay na allowance sa akin ni kuya Jiro upang may ipon din ako pang apply at pambili ng mga needs ko sa school.