Bio For Myself Quotes Novels & Stories

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

"Hindi naman sa bitter, kailangan ko lang maging praktikal at gising ang utak. Ayaw kong mawala ang sarili ko sa pag-ibig, gusto ko ring panatilihin ang sarili kong diskarte at buhay." "Grabe ang inaral ko simula kindergarten hanggang high school, tapos college hanggang sa mag-graduate school ako. Ngayon, chief surgeon na ako sa pinakamalaking plastic surgery hospital sa bansa. Ang dami kong binasang libro at hinarap na hirap para lang maging isang 'babaeng nabubulag sa pag-ibig'?" "Ang halaga ko, nakadepende sa sarili ko. Hindi ko kailangang umasa sa lalaki para guminhawa. Kaya kong buhayin ang sarili ko nang marangya."

Mas lalo na kung ikaw ang subject ng obsession n'ya. "Point taken. Puwede ka ng maging philosoper sa dami ng mga quotable quotes mo. Come to think of it, sisikat ka. If you want to change your career, now's the time." "I'll take that as a compliment, baby doll. But no thanks. Busy ako." Inungusan ko siya. Ang kapal talaga ng apog ng gunggong na 'to. "Humor me. What do normal people do?"

sabi ko sabay tawa. Ako lang yata ang natawa sa biro ko. Tsee! Kakanta pa rin ako, wala akong pakialam kung mairita kayo! This is my life, my choice, my voice, I do not afraid. "Fighting! Fighting for the pests, insects, evil eyes, mouth, ear, and nose, my shoulder, my head," sambit ko. Alam kong naloloka na sila sa pinagsasabi ko, pero gaya ng sinabi ko, wala akong pakialam. Period!

Narinig ito, agad na nalaman ni Zhuo Qianyun na hindi sila nagkakaintindihan! Gayun paman, ayaw niyang ipaliwanag ang kanyang sarili. Masyadong maraming beses na niyang ipinaliwanag ang sarili sa kanya, ngunit sa tuwing nagpapaliwanag siya, ito ay isang insulto lamang sa kanyang sarili. Ngayon, hindi man lang siya nag-abalang ipaliwanag. "Oo, maaari kong ibigay ang aking buhay sa ibang lalaki na sampung milyong beses na mas mahusay kaysa sa iyo," sabi ni Zhuo Qianyun.

“I know who I am, what I am, and what I can do.” Bahagya akong lumapit, halos magtama ang mga mata namin. “Hindi ko na kailangan pang i-market ang sarili ko. Hindi ko rin kailangan ng sponsor para lang kilalanin. At lalong hindi ko kailangan ipapakilala ng kakilala sa kakilala nila.” Sandaling natahimik ang paligid, parang hinihintay ang huling banat ko. “My name…” ngumiti ako, dahan-dahan, parang isang hamon, “…is enough.”

Hindi kumibo si Jascha, pumikit ako at hinayaan ang sarili na mahulog sa antok. "You have your own way of being beautiful." I am not sure if someone talked to my dream.

Sikat ng araw ang tumatama sa aking mukha ng magising ako. Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. "Happiest Birthday, Self" sabi ko sa sarili ko. "Ang wish ko sayo, sana maging matapang kana this time! Kaya ba natin yon?! Syempre! Kaya natin yon!" pahabol ko pa at binigyan ko ng isang mahigpit na yakap ang aking sarili.

In the two of us I am the one who's commonly sacrificing when it comes to our desire. I was like, I was living behind my sister shadow. And I realize that I should also come out of my shell and show the world what i've got and what can I do that other's can't do. Gusto ko patunayan at sa sarili ko din na kaya kong mabuhay sa sarili kong paa, na may magagawa rin ako hindi lang mananatiling nasa likod ni Celestia. Pero bakit ganun sa tuwing sinusubukan ko ay walang naniniwala at ang daming humahadlang.

Paano na buhay ko ngayon? Nakasimangot akong bumaling sa bintana at sumandal sa upuan. Paano na ako mabubuhay nito? Alam niyo naman na ‘pogi is life’ ang quote ko eh! Tapos-tapos! Ito lang ang mapapala ko? Kawawa ang dede ko nito walang inspiration kung paano siya lalaki!Tsk! Hmmp! Nakadungaw parin ako sa bintana at hindi pinansin ang baboy naghihilik sa tabi ko. Paki ko sa kanya? Hilik if he want and I do not care!