Birthday Sayings For Me Novels & Stories

"Thank you for making my day extra special." I smiled at him. "This is nothing po. Consider this as your birthday gift," nakangiting sabi ko.

Sabi din ng nanay ko sa akin "Opo nay, sorry, medyo naiiyak po ako, pero masaya po ako kasi, kahit busy kayo, naalala niyo yung, birthday ko, tsaka sa buong buhay ko, ngayon lang ako nagkaroon ng maraming handa, kasi nuon, gagawin ko lang cake yung mamon, ok na ako dun, para sa birthday ko, pero syempre kahit papaano may handa pa rin naman ako noon, basta, thank you po sa inyo, thank you"umiiyak na sabi ko sa kanila

"Hindi naman po importante. Normal na araw lang naman po sa akin ang birthday ko. Hindi naman po talaga namin sini-celebrate ni Mama. Simple lang." "I feel so bad about myself. I don't even know your birthday." Hindi nakatakas sa aking pandinig ang lumbay sakaniyang boses. "Wala pong kaso sa akin iyon. Marami pa naman pong birthday ang darating." Pinilit kong tumawa nang kahit papaano ay makita niyang ayos lang talaga.

sabi niya sa kabilang linya, “handa na lahat para sa birthday mo. Don’t worry about anything. Ang kailangan mo na lang gawin, pumunta at mag-enjoy.” Napangiti ako. “Ate, sobra ka naman. Hindi naman kailangan ng bonggang handaan. Simpleng celebration lang sana.” Narinig kong tumawa siya. “Ikaw pa? Laging simple ang gusto. But this time, hayaan mo naman kaming maghanda para sa iyo. At saka, special ka para sa amin. You deserve a special day.” “Fine,” sagot ko habang napapailing. “Pero Ate, sana hindi masyadong maraming bisita. Alam mo namang ayokong masyadong matao.”

MARGARITA "Happy birthday, I love you," napangiti ako sa mensaheng natanggap ko. That's message is enough to make me happy. Simpleng bati lang mula sa kanya ay buo na ang buong isang tao ko. Mensahe lang niya sapat na sa akin dahil alam ko na siya lang naman ang hindi nakakalimot sa birthday ko palagi. "Thank you, I love you too," reply ko bago ko ibinaba ang cellphone na hawak ko at humarap sa salamin.

Ano. I sighed in frustration. Fine. I'm... I'm really sad on my birthday. I just wanted to celebrate but I don't have anyone to do it with me. Why is it so hard to be happy? Sasakay na sana siya nang magsalita ako. "Wait!" Tumayo ito ng tuwid saka kunot noong tumingin sa akin. This must be crazy but... maybe desperate times was equivalent to crazy thoughts. He looked at me, but I looked away.

wika ni Mommy at isa-isa pa kaming tatlo tiningnan. “Sige po, Mommy. Kayo po talaga kahit nga po hindi na tayo mag celebrate ayos lang naman po sa akin. Palagi n'yo akong pinaghahandaan kapag birthday ko kung ngayon ay wala at kung busy po sila Daddy, kahit wala po ayos lang,” ani ko pa.

“But… I want to celebrate my 22nd birthday with you.” “Babawi ako please, I never missed any of your birthday celebration, gusto ko lang magpahinga nang maayos. I don’t think I’m fine. I want you to give me a moment to be alone, I’ll just see you at the party later.”

At kasunod niyon, at binasa niya ito nang mahina. "Happy Birthday, Mikael." "Hindi ko alam kung ano ang gusto mong regalo, kaya sana sapat na muna ang sulat na ito. Alam kong busy ka palagi. Alam kong hindi ka mahilig mag-celebrate. Pero gusto ko pa ring magpasalamat dahil kahit paano, naging part ako ng buhay mo. Wish ko lang na sana maging healthy ka palagi. Huwag mong masyadong pabayaan ang sarili mo. Kahit hindi mo sabihin, alam kong napapagod ka rin. At kung dumating ang araw na kailangan mo ng kakampi, nandito lang ako. Happy Birthday.

Do I need to? “Hindi ko alam, hindi ba unnecessary na sabihin ko pa? Hindi naman na kami ni Lantis.” “Hmm, sige, ikaw ang bahala kung saan ka komportable basta kapag naramdaman mong kailangan mong sabihin e ‘wag kang mahihiya, siguradong maiintindihan ka no’n.” Bahagya akong ngumiti sa sinabi niya. “Happy birthday.”