Black Gate Novels & Stories

Nagawa pa rin nitong buksan ang cctv na nakakonekta roon. “Ang ganda pala ng set-up ng stone gate mo, pwedeng bumukas gamit lang ang thumb finger, kaya lang may napansin ako sa fingerprint scanner mo. Nagcheck kasi ako ng mga pangalan na nakaregistered ang finger print upang maaccess ang Black Dragon Hideout mo. Mayroong pumasok na isa kagabi na hindi nakaregistered ang thumb finger sa fingerprintscanner. Pero hindi siya access denied, approved siya ng scanner mo, tinitigan kong mabuti, nagmix ang registered finger print sa thumb ng may-ari. Parang multiple lines ang thumb niya.”

Isang lugar na madaling balewalain kung hindi mo alam na naroon iyon. “Ilang bantay?” tanong ni Gray. “Wala sa labas,” sagot ni Kade. “Ang bantay ay nasa loob.” “Gaya ng inaasahan,” sagot ni Gray. “Sige. Kumilos na tayo.” Ngunit bago sila tuluyang bumaba, tumingin muli si Gray sa buong Revenant. Sa dami ng ilaw. Sa kapal ng depensa. Sa lawak ng sistemang itinayo para lang maghasik ng takot at kontrol.

Napatingin pa siya sa kisame, para bang tinitingnan kung babagsak ba iyon at tatama sa ulo niya, baka kasi nananaginip lang siya. Walang emosyon sa mukha ni Davian habang bahagya niyang itinataas ang kamay. Sa isang simpleng pitik ng daliri, lumipad ang itim na card at tumama sa dibdib ni Draven. Nagulat ang binata at dali-daling sinalo iyon, parang takot na baka biglang bawiin. Hindi na siya nag-abalang magpalit ng damit. Naka-pajama at tsinelas pambahay pa rin, pero wala siyang pakialam. Bitbit ang black card na parang tropeo, tumakbo siya palabas ng apartment na parang may hinahabol na sale.

gulat na sabi n'ya habang nakatingin sa isang malaking bahay sa gitna ng mayabong na kagubatan. Nasa bungad sila at may matayog na gate na gawa sa bakal. Ngunit hindi ka basta-bastang makakapasok dahil mayroong maliit na monitor sa gilid kung saan ay ini-scan nito ang mga mata ni Luke bago nagbukas.

sabi niya bago sinubo kay Sathania ang mata ng isang bangkay. Tanging pag-ungol na lang ni Sathania ang kaniyang narinig habang tinatahak niya ang kaniyang daan sa ibabaw ng magkahalong mga kalansay at mga bangkay patungo sa lagusan palabas ng warehouse. Walang sinuman ang makapagpatumba kay Black Venom. Napangisi na lamang siya nang sininagan ng araw ang kaniyang balat. "It's too early to end the battle. Hindi man lang ako na-challenge sa laban namin. Kawawang Queen," aniya.

Naliligo ito sa sarili nitong dugo. "Caleb!" sigaw ng isang babae mula sa likod ko na alam kong si mama iyon. Ktulad ko ay humahagulgol ito. Kandong nito ang katawan ng kapatid ko..ni Caleb. Dumako naman ang paningin ko sa gate nila Heart nang gumawa ito ng ingay, tanda na binuksan ito na marahil ay may lumabas o pumasok doon.

Minsan hindi ko alam kung mahihiya ba ako sa mga kabaliwan ko. Narinig ko ang tunog ng lock ng pinto kaya pinatay ko na ang phone ko at sasalubong na sana ako sa anak ko nang iba ang sumalubong sa akin. A set of deep black eyes. Isang pangkaraniwang kulay ng mata pero kilalang kilala ko kung kanino. Grey Sanford. I think I see a ghost now. Namutla ata ako. Akala ko ba hindi siya aattend? Bakit naandito siya sa harap ko ngayon?

Dumating na ang gabi, ibinaon ang buong bahay sa kakaibing katahimikan. Nang gabing iyon, napansin ni Chantelle ang kawalan ng mga boses ng mga guwardiya na karaniwang naka-puwesto sa harap ng kanyang pinto. Walang bulungan, walang yabag ng bota. Isang pambihirang katahimikan ang namayani, parang imbitasyon upang subukan ang imposible.

Hingal na hingal kase ako sa pagtakbo. Gagu! Late na ako kaya binuksan ko yong gate at pumasok pero napahinto agad ako ng may humawak sa balikat ko, napapikit nalang ako ng mariin. Hindi ba talaga ako tatantanan ng baklang 'to?! Baka gusto nyang makarinig nang malulutong na mura galing sakin.