Novel & Cerita Blaze Of Glory

Siya na nga lang ang naawa dahil sa pagiging martyr ng kaibigan niyang pumanaw. “Sinisisi ko din ang sarili ko sa pagkawala niya,” Blaze said in a whisper tone, trying to hold back his tears. “At habangbuhay kong pagsisisihan ‘yon.”

Sa kalagitnaan ng pagbabangayan ay napatingin ako kay Zillan na tahimik lang sa gilid at walang ganang pinapanood ang nangyayari. Napaawang ang bibig ko nang bigla siyang tumingin sa akin dahilan para magtagpo ang mga mata namin. Pinagdikit niya ang labi at hindi natinag. His relentless eyes remained on me for seconds and I could hardly stand it. Mabilis akong nag-iwas ng tingin at halos mapahawak sa dibdib dahil sa kaba. This is my first time meeting his eyes and obviously, I don't like it

"Just like what I've expected. Talagang mahalaga sa'yo ang bata mo 'no, Bradford. Sabagay, kahanga-hanga naman talaga ang abilidad ng tauhan mo na 'to." And with that, agad kong inilibot ang paningin ko. At doon, nakita ko si Blaze na nasa loob ng isang hawla. Shit! Nakakadena siya at puro dugo ang kan'yang mukha. Sabog din ang nguso niya tila ba pinagsusuntok iyon nang walang tigil. Kitang-kita ko ang mga dugo na umaagos sa mukha niya at sa bibig niya. Hirap din niyang hinahabol ang kan'yang hininga.

Galit na napatingin sa kanya ang dalawang higante at sumigaw ito nang malakas saka siya sinugod ulit. Umiwas siya at agad naglaho. Pumunta siya sa likod ng dalawang higante saka ginawa ang huli niyang atake. Pinalabas niya ang apoy sa kamay niya at pinalaki nang pinalaki. Naging alisto ang dalawang higante at sumugod ulit sa kanya kasabay nang pagtira niya sa kanila ng Blazing Fire Eagle.

alok ni Glory dito na ikinangiwi ng lahat. "Doctor ka ba talaga Glory?" curious na tanong ni Phoenix dito. "Minsan doctor, minsan mambabarang," tatawa-tawang sabat ni Flami na nakatanggap ng pambabato ng bote ng mineral water mula kay Glory. Nakatulong ang ingay ng mga kaibigan para mawala saglit sa isip n'ya ang nangyari kay Tobias.

Ang manipis na blazer niya ay parang hahabulin na ng plantsa. Malikot ba siyang natulog kanina? Hinubad niya ang blazer saka isinabit muna sa nakitang sabitan. Saka tumambad sa kanya ang damit na nagpapakita ng cleavage niya. Saka lang niya naalala na may pagka-daring pala ang suot niya. Ngumiti lang siya sa repleksiyon niya. Hinayaan niya na lang din total ay siya lang naman ang ando'n.

“Kahit gaano karami ang gusto mong yayain.” “Sige!” Umupo sina Alex at Jade sa ibabaw ni Whitey at mabilis silang pumunta sa Long Beach Mercy Hospital. Kinausap ni Jade si Alex habang papunta doon, sinabi niya ang tungkol kay Blaze, ang isang bata na inampon niya noong higit sa tatlumpung taon na ang nakalipas. Isa itong talentadong bata, ipinanganak na may fire attribute powers, at malakas ito sa pakikipaglaban. Bukod pa dito, isang mabait na batang lalaki si Blaze.

At one point, an Ember Behemoth unleashed a massive wave of fire toward us, but Tiera swiftly unleashed a powerful force, extinguishing the flames and melting the behemoth into the air. After hours of relentless combat, we finally glimpsed Ember Wrath’s palace in the distance. It resembled a massive volcano, its walls forged from blazing stone, its doors veiled in flames that seemed alive. But before we could reach it, a final group of monsters barred our path—the “Blaze Stalkers,” creatures like flaming shadows, capable of launching fiery spears from their bodies. “Get ready!” Tiera shouted. “The Blaze Stalkers are dangerous at range. Karma, Mirai, stay back! Iron Fang, try to evade their a

Pinalibutan niya ito ng malakas na liwanag upang hindi maalapitan ni Nikita. “Hindi natin sila kaya, marami sila!” sigaw ni Baraquel na paroot-parito ang paglipad para suportahan si Uriel at protektahan si Jade. “Kailangan nating pigilan sila!” buong lakas na pinipigilan ni Uriel ang lakas na dala ng presensiya ni Nikita habang ginagamit ang kanyang mga pakpak bilang pananggalang laban sa apoy. Humalakhak ng malakas si Nikita at nagpakawala muli ito ng apoy upang puntiryahin si Mark, ngunit agad na tiningnan ito ni Mark at hinarap. Nakamamanghang bumalik kay Nikita ang apoy nang ito'y tumama sa dibdib ni Mark na may nakatarak na gintong palaso. Agad na sinundan ni Uriel gamit ang lakas ng ka

At sa gitna ng lahat ng iyon, si Ysa. Ang liwanag ay hindi lang nagpapaganda ng gabi, kundi pati sa kanya. Ang kanyang mga mata ay kumikislap, parang may sariling bituin. Ang kanyang ngiti ay maliwanag. Ang kanyang mga kilay ay kurbado, parang buwan sa langit. Hindi maiwasang titigan siya ni Elijah. “Are you happy?” tanong niya, mahina ngunit malinaw.