Blind Man Novels & Stories

Sabi din ni ate ay pangit daw ang mukha at malaki pa ang tiyan pero sa nakikita ko… mukhang hindi naman. Isa lang sa mga sinabi nila ang tama. This man who’s fine as hell is a blind billionaire. I’m going to marry their blind master.

Hindi ko alam kung ilang minuto ako nananahimik, pero ang utak ko hindi tumitigil sa ingay. Personal assistant niya? Kaya ko kaya? Kaya ko kaya ang guilt na hindi ko malaman kung ano, kaya ko kaya saluhin lahat ng galit niya? Ang blind master na kahit hindi ako nakikita, parang nakikita niya ako sa tunog pa lang. Pero... ang blind master din na kanina, na kahit galit, may tinig na pagod at sakit. Na hindi siya makawala.

Hindi niya malaman kung bakit gano'n na lang parati ang nagiging reaksyon niya kapag nababanggit ang mga bagay na pinaka-iiwasan niya. Blind. She wasn't blind. That was a fact. She just had to live with a single eye but she wasn't blind to see what she has been doing these past few days. Alam niya ang kaniyang mga ginagawa at gagawin pa lang. Hindi siya tanga. Hindi rin naman siya bobo.

Buong buwan, kahit anong pilit nina Clara at Sandra, hindi siya bumaba mula sa itaas. He couldn’t accept the fact that he was now blind. Ayaw din niyang makita ng iba ang kanyang kalagayan. Naramdaman niyang wala nang pag-asa ang buhay niya, kaya nagsimulang humingi ng alak sa pamilya. Dahil hindi siya binigyan, lumapit siya kay Gemma, alam niyang matutuwa itong makita siyang sirang-sira. Ngunit hindi niya na iyon inintindi—gusto lang niyang malunod sa alak para makalimutan ang sakit ng kanyang pagkabulag.

Hindi ako pamilyar sa lugar at parang gubat pa ang nasa likod nun. "Oh Manang kayo na ang bahala dito ah. Paliguan nyo tapos turuan nyo na kung anong gagawin". Bilin naman nito sa dalawang mejo mau edad ng katulong na lumapit para alalayan sya. "At yung blindfold nya ah wag nyong kalimutan baka mauhanan pa kayong mamatay nyan pag nakita nya si pinsan". Pahabol pa nito.

I could smell the sea—and something else, like candles? “Just a few more steps,” he said softly, holding my hand tightly. The sand moved under my feet as we walked. I heard the quiet sound of waves nearby. Then we stopped. “Okay,” he said in a soft voice. “You can take it off now.” My hands shook a little as I reached up and took off the blindfold. What I saw made me stop breathing for a moment. In front of me, shining with golden lights, were big letters that said:

Itinaas nito ang isang blindfold. “Pero…” Tumingin sya sa mukha nito. “Baka madapa ako ha!” napasabi na lang nya ng ngumiti ito sa kanya. “Don’t worry, andito ako para alalayan ka.” Tuluyan na nito nilagay sa mata nya ang blindfold at inalalayan sya habang lumalakad sila. Naramdaman na lang nya ang buhangin sa mga paa nya, mukhang dinala sya nito sa dalampasigan.

Simula kasi ng lumaki ang pamangkin niya, parating nakakatusok o di kaya pinagsisimulan ng aksidente ang mga laruang hindi niligpit. Nang malapit nang matapos si Hestia, bumwelo na si Sabel. Sisimulan na niyang ratratin gamit ng mala-armalite na bibig ang pamangkin. Mabuti na lang at naka-life vest ngayon si Hestia. “Takot na takot ka yatang mawalan ng bahay. Sabagay, kung ako naman talaga hindi sinipot ng ka-blind date ko, uuwi ako kaagad,” umiismid na sabi ni Sabel.

naiiyak na sabi ni Zero. Napatitig ako sa nakangiting mukha ni Adrian sa harap ko. Sa loob ng limang taon ay halos mabaliw ako sa sakit na nararamdaman, I was left all alone, broke and devastated. Hindi ko alam kung paano ko kakayanin na wala ka na, na tuluyan mo na akong iniwan, the pain is unbearable and it's slowly killing me deep inside. But, maybe God hears my plea, at noong araw na magpapakamatay na sana ako ay 'yun din ang araw no'ng nalaman kong may isang anghel sa sinapupunan ko. Adrian, or should I say Kylim...your son keeps me alive. Binigyan niya ako ng panibagong buhay, ng panibagong rason para maging masaya. Kylim, kung bibigyan man ng pagkakataong magkita tayo muli sa ibang pa

saad nito At napatigil ako sa sinabi niya, kanina ko pa napapansin sa mga mata niya na sa iba siya nakatingin at kaboses niya yung lalaki sumisigaw kanina doon sa dinaan ko room. “Can’t you see i am blind” deretso pag aamin nito “Malay ko, tingin mo sa akin manghuhula? tara na nga baka hinahanap na ako ng kaibigan ko hahawakan mo ang kamay ko pisilin mo if may problema ako ang bahala hindi kita ipapahamak” tugon ko at mabilis ko kinuha ang kanyang kamay. “Okay, let’s go” saad nito