Blood Donor Quotes 소설 & 이야기

Nasa loob sila ng ospital at maliban pa roon ay mas si Ava muna ang nais niyang pagtuunan ng pansin kaysa sa ibang bagay. “M-Magpapaliwanag ako,” aniya, pinaglipat-lipat pa ang tingin sa dalawang lalaki. “Pero, please, si Ava muna ang isipin natin. Kailangan niyang masalinan ng dugo.” Saglit siyang huminto sa pagsasalita at matamang pinagmasdan si Alvaro. “At hindi ka maaaring mag-donate ng dugo sa kanya. I-Ikaw ang... ikaw ang totoong ama ni Ava at narinig mo ang mga sinabi ng doktor. Mataas ang panganib kung malapit na kamag-anak niya ang donor.”

Ang salitang iyon ay parang munting ulap na biglang tumakip sa araw. “Bilang bahagi po ng proseso ng blood bank, kailangan din po ng replacement donors. Ibig sabihin, kailangan din po ninyong magbigay ng dugo bilang kapalit.” Walang nagsalita agad. Hindi dahil sa pagtanggi.

Hindi n'ya rin kapareha ng type si Niccos at ang ina, kaya malabong mula sa pamilya n'ya nanggaling ang dugo. Wala ding sinasabi sa kan'ya si Atara, kung sino ang kan'yang blood donor . Gusto n'ya sanang magpasalamat dito sa pagbigay ng dugo sa kan'ya. Kung hindi dahil sa taong iyon, hindi sana nadugtongan ang kan'yang buhay. Naisip n'ya ang nangyari, at nagpapasalamat s'ya ky Atara sa pagsalba sa kan'ya.

Mas lalo siyang nanghina habang iniisip iyon. “What if we can’t find a blood donor? Naalala mo ba na halos lahat ng nakita nating donor, si Bettina lang ang nag-match sa akin? Bakit kailangan pang maghanap tayo ng iba? Hindi pwede, Elijah… mamamatay ako kung maghahanap pa tayo!” reklamo ni Agatha.

"Wala na bang ibang paraan? Do you need human blood? Pwede kitang bigyan ng dugo ko pero 'wag mo lang uubusin dahil baka ako naman 'tong mamatay." Lihim akong napatawa dahil sa naging pahayag n'ya. Halatang natatakot s'yang mag-donate ng dugo sa akin pero disidido pa rin s'yang magbigay para lang mailigtas ako. "Hindi dugo ang kailangan ko." "Ano?"

“Pero rare ang blood type niya. Wala kaming available ngayon sa blood bank.” Nanlamig ang buong katawan ni Iris. “Anong ibig sabihin… wala?” “Ang ibig sabihin,” sagot ng doktor, seryoso, “kung hindi tayo makahanap ng donor immediately, delikado siya.” Parang may kumurot sa puso niya. Napaupo siya sa sahig, wala nang lakas. “Doc, tulungan ninyo kami,” mariing sabi ni Brent, “babayaran namin. Hanapan ninyo sa ibang hospital. Tawagan ninyo lahat.”

Doon lumingon si Snow at sumagot. "Yeah pero ngayon hindi na ko makakuha ng dugo." "Why?" "Wala na 'kong donor ngayon." "Why?" Muli niyang binato ng matalim na tingin si Satsuto. "Long story. In short, they left me." "Kailangan bang iba ang donor mo? How about your parents?"

May bahagi ng puso niya na kahit papaano ay nakahinga sa kaalaman, hindi na sila mahihirapan maghanap ng dugo. "Saan ako pwede mag-donate?" dugtong pa ni Diego. "T-Thank you," aniya saka yumakap ng mahigpit sa binata. "Come on, baby. No need to thank me. I'm willing to help, I'm also thankful na parehas kami ng blood type, hindi na tayo mahirapan maghanap. Nandito ako para sainyo."

Papipilitang sabi ng isa na tinaas pa ng bahagya ang kamay. "Dalawang tao po ang kailangang mag-donate, Mr. Cordova," sabi ng nurse. "Lahat ng B+ d'yan 'wag ninyong hintayin na ako mismo ang kukuha sa mga dugo ninyo!" Nanggalaiti kong sigaw. Napa-igtad naman lahat sila, hindi lang ang mga tauhan ko kun'di pati na ang doktora at dalawang nurse.

Compaltible ang dugo nila kay nakuhanan na si Julaian yun nga lamang mas inuna ang operasyun ng kuya niya kesa ang ipaliwanag sa kanya ang resulta ng knayang blood examination. "Congartulation po Mrs."sabi ng nurse. "Aaah miss nurse paki explain nga po kung ano daw ang sabi sa result ng dugo ko saka bakit congratulation sabi mo? may bayad ba kapag naging blod donor? mamgkano?" inosenteng sabi ni Juliana.natawa ang nurse saka kinuha ulit sa kanya ang papela saka nangsimulang magsalita.