Romans & histoires Boarding House

Plywood kasi ang dingding though makapal naman ngunit kapag ganito kaingay sure ako maririnig niyon ng kalapit kong silid. Subok ko kasi kapag nag-videoke ang katabi kong kuwarto. Naririnig ko ang kantahan nila. Wala lang akong magawa kun'di magtiyaga. Mahirap din maghanap ng boarding house dito sa Quezon City. Wala rin naman akong maipipintas dahil malinis naman at mabait ang may-ari ng paupahan kaya pinili ko ito. In addition, it's not very expensive. Ika nga abot kaya sa bulsa. Kaya mabilis makuha bawat kuwarto kung mayroon bakante.

Mabilis namang inutusan ni Knives ang driver na magtungo sa lugar ma sinabi ng babae, at palibhasa'y malapit lang naman iyon sa kinaroroonan nila kaya makalipas ng kinse minutos ay naroon na sila. Huminto ang magarang sasakyan sa tapat ng isang dalawang palapag na bahay. Napakunot-noo pa si Knives nang makita ni walang maayos na gate ang bahay at puno ng kung anu-anong abubot ang makikita. Mukha na rin itong luma dahil tuklap na ang pintura, at bagaman dalawang palapag ang bahay ay maliit pa rin ito at makipot. Mas malaki pa ang kwarto siya sa mansyon kaysa sa bahay na iyon. “Is this your boarding house?” tanong ni Knives na nakataas ang makakapal na kilay.

Not now! As usual ay kinaya ko ang ingay. Nakatira ako ngayon sa isang boarding house na halos kasama ko rin ay mga studante pero halos lahat ay mga college students na. Sa isang room ay apat ang nakaoccupy, double deck din ang beds at may tag iisang locker. Iisang CR para sa apat na nakakawarto. Lahat sila ay may tig isang electric fan sa paanan ng bed nila habang ako ay pamaypay na papel lang. Sabay sabay pa kaming lahat ng oras pumasok kaya pag late ka gumising ay siguradong ikaw na ang pinakahuling maliligo at siguradong late nadin kapag papasok.

Inutusan ni Senior Zimmer ang kanyang secretary na magrenta ng ilang mga bahay para sa mga Zimmer na magiging pansamantala nilang tirahan. Ang Buckwood ay isang malaking lungsod, at ang presyo ng mga bahay doon ay hindi bababa sa sampung beses ng mga presyo sa Niumhi. Kahit na sapat ang perang hawak nila, hindi nila kayang bumili ng maraming mga bahay na kailangan nila kaya't umupa na lang sila. Sa parehong oras, ang York Enterprise ay nasa gitna ng pagtatayo ng branch ng sarili nilang kumpanya.

"okay po dok! thankyou po!" hindi naman naging problema kay Karson na lumipat ng bahay dahil marami siya nito. suma total ay nag mamay ari siya ng hindi lalagpas sa benteng condo units at limang mansyon. actually, pinoproblema lang talaga niya kung saan niya rito ititira si Izzy.

"Nope! Puntahan mo na lang ako roon kapag day off mo, oki? I swear na gagapang ka pauwi kapag nandoon na ako!" I grab my phone at sinagot ang tawag. "Hello?" "Good morning po, Ma'am. Ako po ang secretary ng may-ari ng building. Available pa po ang unit. Interested pa rin po ba kayo?" "50 square meters ang bahay, Bungalow pa. May parking para sa lambo mo. May garden para sa sentimental moments mo. Tapos walking distance lang sa pagtatayuan mo ng shop. Hindi na masama para sa 8k per month. Kasama pa pati kuryente at tubig, not bad talaga 'Yang! Go mo na."

Nagbigay ng sulat si Jinn sa guard house, at tapos noon ay pinadaan na kami ng bantay. Malaki ang bahay na tinigilan namin. May lawn sa harap nito at malaking driveway, log cabin ang design ng three storey mansion, overlooking Baguio city proper, at binuhat pa `ko ni Jinn papasok after n’ya buksan ang pinto! “Welcome to our new home!” sabi n’ya sa `kin. “New home talaga, ha? Parang atin ang lugar, ha?” ”Atin na atin talaga ito for one month! Kaya make yourself at home, basta’t ingatan lang natin ang mga gamit!” tumatawa n’yang sinabi.

Sa isang linggo, sinanay niya ang mga tauhan sa paglabas niya mula sa bahay hanggang sa oras ng kaniyang pag-uwi. Pumupunta siya sa boarding house pagkatapos niyang dumalaw sa puntod ng kaniyang ina. Pagkatapos ay nagkukulong siya kunwari sa silid. She kept the room at hindi kinuha ang mga gamit na naipundar niya.

Kinakalawang na ang gate nito na may nakasabit na basang basahan. "Diyan! Diyan na po, sir!" natatarantang turo ni Reina sa nakitang lumang boarding house. Inihinto naman ni Enzo sa tabi ng gate na itinuro niya. Pagkapatay nito ang makina at tiningnan ang tila abandonadong apartment. "Dito ka ba talaga nakatira? Ligtas ba rito?"

Pagpasok ko sa boardinghouse, sinalubong ako ng may-ari, isang matandang babae na may mabait na ngiti. “Anak, may bakante pa dito. Hindi man marangya, pero ligtas at tahimik.”