Novel & Cerita Born Again Kdrama

Pero… Sa likod ng pagiging malamig niya sa iba… Napaka-gentle niya sa akin. Napakaalaga. Bigla akong natahimik. After I fix everything… I want to be with him. My baby… I hope bumalik ka… Napaluha ako. Naalala ko ang previous life ko. Ang anak ko… Ang lalaking hindi ko na nakita matapos ang sunog. Hanggang ngayon… Hindi ko pa rin siya nahahanap. “What happened? Why are you crying?” Nag-aalalang tanong ni Dave.

Treyton's P.O.V Nag-unat ako ng katawan at bigla akong nakaramdam ng kauntung kirot sa aking katawan. Bigla namang bumalik sa isipan ko ang mga nangyari kagabi. Ano bang ginagawa ko? Bakit ko siya hinayaang gawin 'yon.

Ang babaeng unang minahal ko, ang babaeng unang nag wasak sa puso ko. "Camille..." Wala sa sariling sambit ko sa pangalan niya. Hindi ko alam pero biglang nag flashback sa isip ko lahat-lahat ng mga pinagsamahan namin noon at ang mga masasakit na salitang binitawan niya bago ako iwan. Bigla akong natauhan. "Hey!" Hinawakan nong babae yong balikat ko kaya napaharap ako sakanya.

Nais sana niyang linisin dahil baka isa sa mga araw na ito ay bumalik na sila doon. Noon pa sana niya balak ang bumalik doon mula ng madetaine na sa rehab ang madrasta pero nalalayuan ang dalaga at walang gagabay kay Frit's kaya tinaga na lamang ng dalaga ang butas butas na apartel. Pero sa nangyayari sa ngayon parang naisip ng dalaga na bumalik. Para sa dalaga ang pagbalewala ni Joon sa kanya kagabi at ngayong araw ay hudyat na. Pati ang pagdadala nito sa isa pang kasintahan sa resort ay isang sampal para sa kanya.

Nang matapos ang kanilang p********k na iyon ay natulog silang parehas na may ngiti sa mga labi. ANG kasiyahan na nararamdaman ni Jony ay hindi masusukat. Sa wakas ay muling bumalik ang kaniyang asawa sa kaniyang piling. Ang asawa na matagal nang nawala. Malaki ang kaniyang pasasalamat na muling nagkrus ang kanilang mga landas. Hindi ipinagkait ng tadhana ang tamang panahon para muli silang magkita. Hindi ipinagkait ng tadhana na ang kanilang pagmamahalan ay muling nabuo.

"Ang nakaraan ay nakaraan na. Kung ninakaw nila ang disenyong 'yun, hayaan nating gamitin nila. Pero ipapakita natin sa kanila na ang tunay na sining ay hindi nananakaw." Lahat ay napatingin sa kanya. "Ang 'Rebirth' ay hindi lang tungkol sa pagbangon. Ito ay tungkol sa pagiging mas maganda at mas matatag kaysa noon," paliwanag ng babae habang mabilis na nag guguhit sa isang malaking piraso ng papel. "Gagawa tayo ng bago. Isang disenyong hihigit sa lahat ng nagawa natin."

Walang araw na hindi ako hinabol ng konsensya ko dahil kasalanan sa Diyos ang nagawa ko. So, si Keegan ay na-reborn bilang bampira. Hindi ko talaga inaasahan na magtatagpo pa kami. Pero kagaya ng mga pinsan niya, wala siyang naaalala. Pero bakit ako'y mayroong naaalala? O baka nga instrumento talaga ito ng mundong ito para malaman ko lahat ng dapat kong malaman na hindi ko nalaman noong tao pa ako.

Ang kanyang poot, ang pait at ang bigat ng dalamhati ay bumalot sa kanya hanggang ang tanging nagawa niya ay ipikit ang mga mata at tiisin. At nang muling bumalik ang katahimikan nakahiga si Amanda sa dilim nanginginig ang buong katawan. Tahimik na dumaloy ang mga luha sa mga kumot durog ang puso sa mapait na katotohanan anuman ang tali na nag-ugnay sa kanya kay Lucas Vargas ito’y ipinanganak hindi mula sa pag-ibig kundi sa poot at sakit. At nang sumilip ang unang liwanag ng umaga sa mga kurtina batid ni Amanda na kailanman ay hindi na muling magiging pareho ang kanyang buhay.

Humigpit ang hawak ko sa remote. Interviewer: "Can you tell us the story behind the title Reborn?" Audrey Castellan: "The collection was born out of a very difficult chapter in my life. One marked by loss, confusion, fear, and rediscovery. Reborn represents the moment I chose to begin again, to see the light and hope for a better future, not just as an artist, but as a woman. Each painting in this exhibit reflects a stage in that transformation. Pain, healing, love … and ultimately, rebirth."

Tumigil siya sa pag-iimpake at tumingin sa akin ng deretso na halos ikatumba ko. "Yes. Everyone said she's already dead, everyone lied to me. Everyone fool me! I wouldn't marry you if i just known she's still alive. I'm sorry... Sandra I hope you understand." Saad niya. Hindi ko man lang siya nakitaan ng pagsisisi o kahit awa man lang para sa akin para sa nagawa niya. Tang*na! ginawa niya akong rebound. Natawa ako sa mga sinabi niya, puno ng galit at sakit akong tumitig sa kniya at mapait na ngumiti.