Borrowed In Tagalog Novels & Stories

"Bakit excited ka na bang makita na maghirap ako ng tuluyan? Baka nakakalimutan mo ako nagbibigay ng allowance mo!" "K-kuya! Sandali! Di ako makahinga!" Pag-aangal ni Macoy habang tinatapik ang braso ng kuya niya. Agad din namang binitawan ni Kiba ang kapatid dahilan para makahinga ng maluwag si Macoy.

hindi maipaliwag ang ekspresyon ng taong to, at bigla biglang may malamig at nakakamatay na aura ang nakapaligid sakanya. Siguradong tapos na si Jate. Isang kotse na nagkakahalaga at hindi bababa sa ilang daang libong dolyar. "Bulag ka ba? Alam mo ba kung magkano ang halaga ng sasakyan na ito? Alam kong hinding hindi mo ito kayang bilhin kahit na paghirapan mo ito sa iyong buong buhay!" "Bastardo ka!" Nang makilala niya si Jate pala ito. "Oh, ikaw pala, ang tinaguriang live in sone in law!" Sabi ng binata na may madilim na ekspresyon.

Biglang lumapit si Mama. "Ohh Bakit parang problemado ka?? nabayaran mo na ba ang kuryente natin?" "Opo ma" Biglang lumapit si kuya."Hoy Semphil may pera kaba?? Pahiramin mo Muna ako! Kailangan kasi ni Kiel ng panggatas!" "Ehh diba kasasahod mo lang?? Pati ba naman iyan hihingin mo sa akin?? Hindi kita mabibigyan ngayon! pang tuition ko nalang ang natitira sa akin!"

"Hindi..... hindi ito totoo Itay , hindi nyo ito magagawa sa akin, lalo na sa Inay. Itay, sabihin mong its a prank, sige na itay." nagpapanic ko ng sabi. Pwro imbes na sagutin ang tanong ko tumungga lamang ng alak ang Itay. Here's the Filipino translation of your text: "Itay, bakit hindi kayo sumagot? Itay, sagutin niyo 'ko. Totoo ba 'to, Itay? Totoo ba 'tong lahat ng ito? Paano niyo ito nagawa sa 'kin, Itay? Paano niyo nagawang gawing kolateral ang anak ninyo? Ganoon ba kaliit ang halaga ko, ha, Itay? 'Yung dugo't laman niyo, ipinambayad niyo lang sa utang niyong nagkakahalagang eight hundred thousand pesos?" Halos bulyawan ko na ang Itay sa labis kong galit.

Ginagamit sila para maghanap ng pera tapos gagamitin ang makukuha nilang pera pangsugal. "Kung wala kang ibibigay na pera ay umalis ka na lang" tuloy pa niya. Nanlaki agad ang mata ko, "M-Magbabayad po ako" binuksan ko ang shoulder bag ko. Ngumiti naman ang babae, "Buti naman at magbabayad ka. Mukha ka namang mayaman alam kong may ibibigay ka" lumapit ito sa akin at nilahad ang palad.

Isang cheque. "1.2 Million P-Pesos?" gulat niyang tanong nang makita ang laman nito. "Pauna ko 'yan sa 'yo ngayon at tinanggap mo ang alok ko. Do whatever you want gamit ang perang 'yan," paliwanag ni Valer kay Karen. "A-Ang laki naman nito, Mr. Ferrario."

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

Pinahina ko ang huling salita at pa-simpleng nilingon ang mga kabataan na masayang kumakain sa kabilang table. “Pero, may babalikan ka pa ba doon?” Hinalo niya ang pagkain sa pabilog na hotpot. Piniga ang kulay pulang nakalagay sa isang maliit na tube. “You know, doon ka kinuha. Hindi ka pwede magtago doon kung tatakas ka. Mahuhuli ka doon, unless, fully-paid ka sa utang mo.” “W-wala na siguro. Wala naman akong pamilyang naiwan d’on. Baka—magtago na lang ako sa malayo, magsama na lang tayo.”

Tila parang bulkan ang puso ko na walang oras ang pagsabog dahil sa kaba. Dumating ang araw ng linggo umuwi kami sa amin sa Batangas kasama si Rigor. Nababa pa lang kami sa jeep ay nakatingin na agad ang maraming mata sa amin. Ngunit hindi ko iyon pinansin. Mabilis kong tinungo ang gate ng bahay namin, para makaiwas sa mapanirang tingin ng mga tao.

wika ng taong pamilyar ang boses sa 'kin. (TRANSLATION: Saglit lang) Sandali ko siyang inantay at pagkabukas nito ng pinto ay agad na bumungad sa akin ang mukha ng aking bunsong kapatid ay agad itong tumili at yumakap sa akin. "Manang!!!" tumitiling turan nito. (TRANSLATION: Ate!!!)