Borrowed In Tagalog Novels & Stories

Mabuti nga at libre ang pananghalian at meryenda sa tindahan. Napabuntong hininga ako kapag naiisip ang sitwasyon ko. Siguro kung hindi namatay si mama ay nag aaral pa rin ako hanggang ngayon. Kabilin bilinan nya sa akin bago sya malagutan ng hininga na magtapos ako sa pag aaral. Kaya nga nag iwan sya ng malaking halaga sa bangko para sa pag aaral ko. Dati kasing teller sa isang bangko sa Manila si mama. Nang magkasakit sya ay pumunta kami dito sa bayan ng Santa Martina. Grade 5 pa lang ako noon. Pero ang perang iniwan ni mama sa bangko para sa pag aaral ko sya sinaid lahat ni tiyang. Mabuti ba kung ginamit nya sa mga pangangailangan sa bahay pero hindi, ginamit nila ni tiyong pambayad nila

pamamaalam nito. Tumango naman ako. . . . . . "I'm so sorry for your lost, Montenegro's" madamdamin na ani ko sa mga Montenegro. Kasalukuyan kaming naririto sa Mansion nila sa Batangas dahil dito nakaburol ang labi ni Marisse. "Senator" ani agad ng isang babaeng may bitbit na anak. Sa wari ko ay kasing edad lamang ni Marisse ang batang ito.

Siningitan ko ng bookmark ang pahina kung saan ako tumigil at saka ibinalik ko sa bookshelves ang libro. Tumayo ako para kumuha din ng kagaya ng iniinom ni Alaric. Red horse in can. I may be a billionaire, but still, I am Pinoy. And once a Pinoy, loves this Filipino beer more than those expensive liquor beverages. "How's work?" Tanong ko sa kanya. Bumalik akong muli sa aking dating kinauupuan habang si Alaric naman ay naupo sa gilid ng kama ni mama.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Palibhasa anak mayaman. "Masusunod po sir" tanging sagot ko na lang. "Anyway here" bigla siyang naglabas ng pera mula sa pitaka niya. Wow! 5k. "Bumili ka ng gamit mo sa pagpasok, sa monday na ang start ng klase natin, enrolled ka na rin, at yung uniform mo? nasa kwarto mo na iyon, napadala na ng school kanina. Sige matutulog na ko, intayin mo na lang bukas iyong schedules mo"

anitong nag-alangan sa huling sinabi. “Maano?” “Ma-el!” “Anong ma-el?” “Mahilig sa bembang.” “Ha? Anong bembang?” “Wala!” “Ano nga ang bembang?” “Alam mo, ang galing mo sa negosyo. Kulang ka sa mga bokabularyo.” Kinuha niya ang cellphone, “Hey, Siri, what is the meaning of the word bembang in tagalog?” Agad inagaw ni Mayumi ang cellphone at isinara.

nakangiting sagot ni Mark. “Tsk! Your debt to me was five years ago!” Nathan exclaimed, “you’re the only one person I know that borrows money to me. Don’t you have credit card? Borrow money in the bank, hindi ako bumbay para utangan mo ako,” sikmat nito.

Balak ko na sanang pumasok sa kotse ko kaso may asungot na nakabuntot. "Did someone ever forced you to believed it?" pambabara ko sa kanya tsaka nilagay sa passenger's seat ang bitbit kong handbag. "Tssk. Ilibre mo na lang ako, love." "Love?" taka kong tanong "Oo. Love inshort for loveteam. Leading man mo ako diba? Kaya natural lang na tawagin kitang love dahil masyadong mahaba kapag loveteam."

Agad niya itong tinawagan. Isang ring lang agad na sinagot nito ang tawag. ["Apo! Salamat sa Diyos, tumawag ka rin!"] bakas ang matinding ginhawa at pag-aalala sa boses ng kaniyang lola. ["Ayos ka lang ba? Kagabi pa ako hindi mapakatali dahil hindi ka sumasagot sa mga tawag ko. May nangyari ba sa 'yo?"]

nauutal na ako, "magkano ba kailangan mo?" Kumunot ang noo niya. Shit! bakit ba ganon ang nasabi ko? Ako na hirap sa pera, nag-aalok ng pera para i-settle to? 'Yon nalang kasi ang naisip ko. Naalala ko kasi ang mga kaibigan kong lalake. May mga pagkakataong nagbabayad sila sa mga nasusuntok nila. Kinabahan ako. Sana lang hindi malaki ang hingin niya.