Boss Fifth Harmony Lyrics นิยาย & เรื่องราว

After ko ayusin ang mga gamit nakaramdam ako ng matinding pagkauhaw kaya napagpasyahan kong bumaba. Nasa hagdan palang ako ay narinig ko na ang mga tawanan at may pamilyar na boses akong narinig. Napaka imposible naman na nandito siya? baka magka boses lang. Dahan - dahan akong bumaba ng hagdan pero napako ang paa ko nang masilayan ko ang babaeng magpaalis sa akin sa kompanya. Si Ma'am Klea katabi niya ang girlfriend ni Ate Reika.

"Tapos na ang kanta pero baka may baguhin pa ako. Honestly, I'm not yet satisfied. Let's start with the pre-chorus." I was a bit disappointed when he skipped the song. Ngunit nang umalingawngaw ang nakakahalina niyang boses ay para akong na-hiptnotismo. "How am I supposed to move on if You don't even know what's really wrong?" Unang linya pa lang ay masiyado ng mapanakit. The lyrics hit right through my chest. "Let me know if there's something I can do to fix it Let me know if you ever change, if you ever change your mind

Ito ang lyrics na nilagay ko sa chorus: Sa bawat pintig ng puso ko, naririnig kita, Sa bawat nota ng pag-ibig, kasama kita, Anak, sa mundong puno ng ingay at gulo, Boses mong tahimik, ang musika ko. Napangiti ako habang sinasara ang notebook. This was it. This was the harmony I had been searching for. Motherhood and music. A duet. At ngayon, ready na akong harapin ang susunod na chapter. With Solene, with Adrian, with my voice.

“Heavy like a landslide That's the way my heart beats now Up until the last sunrise I'll be reaching for you~” Napakagat ako ng labi nang marinig kung gaano kaganda at nakaka-inlove ang boses ni Hari. Kahit na lagi niya naman akong kinakantahan ay hindi pa rin nakakasawang pakinggan ang boses niya. Kung tutuusin, mas gustong-gusto ko pa naririnig siyang kumakanta, lalo na kung ako lang din naman ang kakantahan niya. At ang gwapo niya tignan habang kumakanta sa harapan namin, habang ginawa niya namang back-up singer si Sean, kaya hindi namin mapigilang mapatawa. Aba sinong hindi matatawa kung isang sikat na idol e ginawa lang namang back-up singer?

pumiyok ang boses ko dahil sa kakaiyak "If I saw you in heaven. Huminga muna ako bago kantahin ang kasunod na lyrics "Would you help me stand?" "If I saw you in heaven." "I'll find my way." "Through night and day." "'Cause I know I just can't stay." "Here in heaven." "Time can bring you down." "Time can bend your knees." "Time can break your heart." "Have you begging please." "Begging please." humagolgol ako ng maalala ko vrion

“Thank you po. Ang ganda kasi ng music ninyo.” Pero ilang sandali lang, muling tumugtog ang melody. This time, may kasabay na tinig. Boses ng CEO, mahina, mababa, pero malinaw. Kinabahan siya, pero ipinagpatuloy niya ang mahinang awit. Hanggang sa unti-unting nagsabay ang kanilang mga boses. Sa pagitan ng pader na salamin, tila idinaan sa awit ang damdaming hindi masabi.

"H-hello?" "Z-zyle..." Agad akong napapreno pagkarinig ko ng boses niya, mabuti na lang at naka seat belt ako at kaunti lang ang kotse sa lansanggan. "Z-zyle let's talk," her voice broke. "Please...please... " Tangina. I have to go home but...fuck! Bahala na! +++ The song used was Free by Elina. You can search it on YouTube if you want.

Naging malabo ang mga ilaw sa labas, humahaba ang tunog ng mga busina, parang lumulubog ako sa tubig. Sinubukan kong kumapit sa p***o. Pero nanghina ang mga daliri ko. Ang huling malinaw kong nakita ay ang mukha niya—kalmado, parang wala lang. Narinig ko pa ang boses niya, medyo malayo na sa pandinig ko. “Boss, okay na. Hawak ko na siya.” Boss. Ibig sabihin… may mas mataas pa sa kanya..

Agad niyang hinila ang kumot at ibinalot sa sarili, nanginginig ang mga kamay. “Theo…” basag ang boses ni Antonia habang nagsisimula itong humikbi. “Paano mo nagawa ito sa akin?” Tinakpan ni Antonia ang mukha at tuluyan nang umiyak. Doon lang lubusang pumasok sa isip ni Faith ang lahat. Iisang kama. Hubad silang dalawa. Bumalik sa alaala niya ang mga tunog, ang mga galaw, ang mga nangyari kagabi.

Medyo malayo rin dito ang scream room kaya ang hassle. Napasilip ako ng tingin sa direksyon ng pintuan nang maramdaman na may parating. Natanaw ko sina Chino at Enzo na nag-uusap habang naglalakad. “Mukhang hindi liyon ang bago nating Boss, kundi d*monyo. First day pa lang pinakita agad ang sungay,” sabi ni Chino. Idinikit niya pa ang dalawang hintuturo sa magkabilang sentibo at inakto ito na parang sungay.