Romans & histoires Boundaries Quotes

Hanggang sa napadaan ako malapit kay Cara. Noon naman biglang may nahulog na piece of paper sa sahig. Pabalik na ako sa desk ko. Kaya lang mukhang walang ibang nakapansin kaya ako na ang dumampot at iaabot na sana sa kung sino man ang nakahulog noon, nang aksidenteng mabasa ko ang nakasulat rito. 'Boundaries are there to crossed, Ms. Lopez.' Iyon ang unang nabasa ko sa nakasulat rito.

“Yown. So naka-set na tayo ng boundaries kanina. Dapat sundin lang natin lahat iyon para hindi tayo magkakasakitan lalo.” “Okey na ako sa rules at boundaries natin. Siguro kailangan ko lang iwasang mahulog sa iyo ng buum-buo. Iwasan kong mahalin ka para hindi ako masasaktan kapag nakikipag-date ka sa iba o may katalik nang iba."

“Van, I’m so sorry for what I said the last time na nag-usap tayo.” Ang tagal naman ng apology nito. “Tama ka naman Chad, eh. Dapat nga akong matuto kung hanggang saan ko lang ilulugar ang sarili ko. Masyado na akong lumalagpas sa boundary. Salamat for making me realize that.” “I never meant to make you feel-“

"It's nothing you need to worry about, Marianne. It's all about old and personal documents..." Napangiti ako nang bahagya, hindi dahil sa sinagot niya ang tanong ko. Kundi dahil dismayado ako dahil hindi man lang niya magawang mag sabi sakin. "Lagi mo ring sinasabi 'yan sa akin tuwing may ayaw kang ipaalam." Agad siyang tumayo mula sa kaniyang upuan, tila ba naiilang sa tindi ng pagsusuri ko. "Because it's true. Hindi naman pwedeng lahat na lang mga ginagawa ko at mga documents na dumarating sakin dapat alam mo. You should know your bounderies"

Dahil sa unang pagkakataon, hindi ko alam kung dapat ba akong umalis… O manatili. At habang nakatayo ako sa harap niya, sa gitna ng malamig na mansyon at mas malamig na mga salita… naiintindihan ko isang bagay: Ang boundaries na sinasabi niya… Hindi para ilayo ako sa kanya.

“Nakakapagod din naman ang ganitong setup ano? Hindi naman din habang buhay ay kaya ko.” “Masaya ako para sa ‘yo,” senserong hinawakan ni Ruffa ang kamay niya. “Hindi lahat ay kayang kumawala sa mga bagay na nagbibigay sa atin ng pasakit dahil doon na tayo nasanay.” Tumango siya rito dahil totoo ang sinabi ng kaibigan niya. “Saying no was the hardest part of my decision, Ruffa. But setting boundaries is therapeutic pala. As if it heals my mind from all the disappointment that might come later.”

“Sige na, Kristine. Isa lang naman. Wala namang makakakita. Ikaw lang, ako, at si Carl. Mamaya, sasama pa si Leo sa lunch. Gusto ko lang kompleto ang advice natin. Hindi naman mahirap, diba?” Huminga nang malalim si Kristine, pakiramdam niya’y kailangan niyang magtayo ng boundary. “Totoo po… pero hindi ko talaga kayang makisama sa mga ganyang bagay. Hindi po puwedeng ibigay ang opinyon ko.”

Waiting to write a book about the love of his life. Darn! Habang tumatagal mas nagiging gwapo sa paningin ko ang lalaking ito. Malala na yata ako. Hindi ito pupwedeng magpatuloy dahil alam ko naman kung saan ito hahatong. Kailangang ngayon pa lang pigilan ko na. Kailangang isipin ko ang boundaries naming dalawa. Ako, bilang sekretarya n'ya. At s'ya, na boss ko.

“Hindi naman sana mahirap ang sitwasyon namin, bestie. Maayos kami. Sanay na kami sa pagpapanggap namin. Ginagawa ko nang mabuti ang trabaho ko, siya lang ’yong lumampas sa boundary!” Pahapyaw na tumawa si Daisy at saka sumandal na rin sa dingding, katabi ko. “’Yon na nga ang ibig kong sabihin. Mahirap ang sitwasyon n’yo. Kasi hindi kayo puwedeng lumampas sa boundary. Hindi puwedeng may ma-develop na feelings. Ang laking problema kapag umabot kayo sa ganoon.”

parang tangang kausap ko sa sarili ko. Parang gusto nang sumakit ang ulo ko sa kakaisip kaya nagpasya na lang muna akong maghilamos para kahit papaano mahimasmasan sa mga nangyayari. Simula ngayung araw, dapat na talaga siguro akong magbigay ng boundary sa pagitan naming dalawa. Iiwasan ko nang sasagot-sagutin siya para hindi niya ako maparusahan.