Romans & histoires Boundaries Quotes

Aniya sabay yuko. "If you know the path you've chosen isn't going to be good for you, or if the future is uncertain, you may need to set a boundary to avoid being hurt badly. Setting a boundary isn't a crime; it's just like... a little prevention for you not to be drained by the agony." Payak akong ngumiti at isinandal ang likod ko sa upuan. "Nasaan ka no'ng mga panahong kailangan ko nang ganiyan advice?" Biro ko na ikina-angat ng tingin niya.

“Wala akong pakialam kung OA ako. Basta’t ikaw ang usapan, I won’t share you.” Humagalpak siya ng tawa, pero halatang naaapektuhan. “Hindi mo kailangang mag-alala. Wala akong balak tumingin sa iba. Pero gusto ko rin na alam mong may boundaries. Hindi ako pwede basta mag-walk out sa clients.” “I know,” sagot ko. “Pero next time, kahit isang text lang. ‘Busy ako, huwag ka mag-alala.’ I won’t panic that much. Hindi 'yung parang nawala ka na lang bigla.”

“Eh di naman po ganoon ang nangyari. Nagkausap lang po kami, nag-open up lang.” “Pero basta linawin natin ito, ha. Hindi ako gusto ng ganoong eksena.” Tumango ako, naisip ko na sa mundo ni Julian, hindi pwede basta-basta ang mga bagay-bagay. May boundaries na kailangang sundin, lalo na pagdating sa personal. Pagkalabas ko ng office, napaisip ako kung gaano siya ka-protective. Hindi lang sa akin, kundi pati na rin sa mga tao sa paligid namin.

“You tell me to just stop? To act like nothing happened?” “Start by setting boundaries,” sagot niya. “Distance. Space. We need that.” Napangiti ako nang mahina. “So lalayo ka?” tanong ko. Hindi siya agad sumagot. “That’s the only way,” sabi niya sa wakas. Masakit. Pero expected. “Fine,” sagot ko, pilit na matatag ang boses ko. “If that’s what it takes.” Napatingin ako kay Mom.

“We are just starting, and I want to prove it to you, slowly. Hindi agad-agad at hindi kita pipilitin ng kahit ano. I’ll give you time. Ako ang magse-set ng boundaries na hindi ng mga salita lamang, kundi sa gawa.” Hinimas niya ang likod ng aking kamay nang banayad. Ewan ko gusto kong mapanatag sa mga salita niya. Pero napakahirap magtiwala sa ngayon. Nasaktan na ako noon, ayoko nang maulit 'yon.

Biglang may kumirot sa puso niya. “Alam ko. Pero may mga bagay na kailangan n’yong matutunan. Boundaries. Respect. At saka… hindi niyo na kailangan laging magkulong sa kuwarto na kayo lang.” Nagtili ang puso ni Neil. Hindi niya maintindihan. Parang may tinanggal sa kanya. “Ma… para namang may masama kaming gagawin.” Nakangiti siya sabay tawa nang konti, pero may lungkot.

tanong niya Naalala ko yung sinabi ni Archi, kaya naman sinabi ko yun sa kaniya. “Sabi niya, maglagay ako ng boundary sa iba. Kahit sayo kasi hindi naman daw kita totoong kapatid.” Tumango siya. “Hindi naman siya mali. Maglagay ng boundary ang sabi niya, hindi ang iwasan ako.” Doon nanlaki ang mata ko. Dahil kahapon, ang nasa utak ko ay maglagay ng boundary means layuan si kuya Caldon.

Sandali lang kami nagkasama pero ganito na agad ang loob ko sa kaniya? I need to set boundaries, kasi kapag hinayaan ko ang sarili kong mahulog kay Noah, hindi ko na alam kung paano pa ako makakabangon sa sarili kong laban.

Gusto ko munang makasigurado sa lahat bago ko siya tanggapin ng buo. “Pero hindi kita hahadlangan,” dagdag ko. “Hangga’t malinaw sa’yo ang boundaries. Hangga’t malinaw sa’yo ang responsibilidad mo. Hanggang malinaw sa'yo ang lahat, hahayaan kita na ligawan siya freely…Hindi ako mangingialam.” Tumango siya. “I understand. Thank you for your understanding. I won’t waste the chance you’ve given me.”

Sobrang sakit dahil alam kong kahit gaano ko siya kagusto, para sa kanya, isa lang kaming malaking gulo na ayaw niyang pasukin. Bumuntong-hininga siya, iyong tunog ng pagsuko. "Therefore, kailangan talaga ng boundaries. Professors ko kayo sa school. Nothing more should be expected of you folks than that." Kinagat niya ang ibabang labi niya bago nagpatuloy. "I agree. I can’t keep doing whatever this was either." Tumayo siya at kinuha ang phone niya sa mesa. bago pa siya makahakbang palayo, kumilos na ako. "No."