Boundaries Quotes Novels & Stories

Tuluyan ng isinuot ni Cain ang kaniyang helmet. _________________________________________________________________________ Magkasama ng naglalakad sina Zacky at Axel. Hindi nila alam kung saan ang tungo nila. "Strong woman don't have bad attitudes. They have standard, boundaries and limits. Don't be confuse." "I have boundaries, Axel. You know that."

“I need space to remember my boundaries, Aria. Stay inside the penthouse, everything you need is provided. Do not look for me.” Paulit-ulit na umalingawngaw sa kanyang isipan ang sulat-kamay ni Liam. Boundaries. Isang mapait na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Aria. Pagkatapos ng lahat ng nangyari sa kanila—ang mga mapusok na gabi , ang pagmamarka nito sa kanyang katawan , at ang pag-angkin nito sa kanya sa harap ng buong alta lipunan —ngayon pa ba nito iisipin ang mga hangganan?

“But I also see how strong you are. And sometimes, strong people forget they deserve something softer.” Mas lalo siyang natahimik. “I’m not asking for anything,” dagdag niya agad. “Just… don’t shut me out.” Napabuntong-hininga si Elara. “I’m not shutting you out. I’m protecting my boundaries.” “And I respect that,” sagot niya, this time mas malinaw ang pag-urong ng tono. “But I won’t pretend I don’t admire you.” May bigat ang huling salita.

Hindi ako makahinga ng maayos do’n, ang bigat sa dibdib. “NAKAKAIRITA!” si Athena na nagdadabog pa paakyat ng rooftop “anong nangyari?” tanong ko dahil first time ko lang makitang ganito si Athena. “ikaw anong nangyari sayo?” Balik tanong ni Apple “ha?” “bat iniiwasan mo siya bigla?” tanong ni Athena “boundaries. Knowing my place. Respect. May girlfriend siya, ang pangit naman tignan kung eepal ako diba?”

Dire-diretso ko rin iyon na sinabi. “But its okay, Joaquin. Alam ko naman kung hanggang saan lamang ako. I know my boundaries kahit ako naman ang nakatadhana sayo. I know my limitations.. Alam ko kung saan ako titigil at kung saan lamang ako lulugar.” patuloy ko pa. Maybe this isn't the perfect time, but I know this is the perfect place para masabi ko lahat ng bagay na iyon.

Sagot ko na may halong pagka-irita. He hesitated. “That’s irrelevant.” “There,” sabi ko. “That’s the problem.” He looked at me with his eyes sharp. “You wanted boundaries.” “I wanted clarity,” sagot ko. “Not emotional exile.” At hindi na sya nakapagsalita.

Tanggapin ang lahat ng judgements nila, magpakumbaba, matutong humingi ng tawad at magpatawad sa sarili. Natuto rin akong tumingin sa paligid ko which helps me to realize and understand things which I should have understand and realize before. At dahil sa kalagayan ngayon ng best friend ko. Simula sa araw na ito, I will and I should put some boundaries and distance myself from Lander. I must know my limits as well as my place in Lander's life. Gagawin ko ito hindi dahil sa disappointment or what, kundi dahil nirerespeto ko ang best friend ko at ang magiging baby nila.

Pero lalo niya lang akong hinapit, sa puntong ramdam ko na ang umbok niya sa ibaba, dumikit sa tiyan ko. Napigil ko ang hininga ko. Napatingala ako sa kanya na nagmistulang mabangis na hayop na handang lapain ako. “Sa ginagawa mo ngayon, sino ang lumalampas sa boundary?” Umangat ang sulok ng labi niya. “You’re the only one with boundaries. I have none… I can do whatever I want.” Inilapit niya sa akin ang mukha niya, parang hahalikan ako, pero bago pa lumapat ang labi niya, lumipad na ang kamay ko sa pisngi niya.

“Hindi ka puwedeng basta na lang umalis sa buhay ko.” Tumaas nang bahagya ang kilay niya. “I’m not walking away. I’m setting boundaries.” “Boundaries?” napailing ako, napatawa ulit pero this time may halong pait. “After everything na ginawa ng pamilya namin para sa inyo?” Napahinto siya. Doon ko lang narealize kung ano ang nasabi ko pero huli na. Hindi na ako umatras.

“I’m pulling you closer. I just don’t know how to do that without… burning everything else down.” Silence. They stood there, so close, but surrounded by invisible walls. Professional boundaries. Unspoken fears. Lingering memories. Then, in a whisper only she could hear: “I don’t want to lose you to someone who already knows how to stay.” Samantha crossed her arms tightly, her voice laced with controlled irritation. “So this is what we’re doing now? Every time a guy talks to me, I get called into your office like I’m being disciplined for breathing near testosterone?”