Braso Novels & Stories

Saway nito sa asi habang yakap siya sa baywang ng isang braso. Ang isa nitong kamay ay nakataas sa ere, pinagagalitan ang alaga. The dog automatically stopped. Nang lingunin iyon ng dalaga ay maamong aso na iyon na nakadapa sa sahig. Diyos ko. Mamamatay siya sa nerbyos. Baka sa susunod ay kabayo na ang humabol sa kanya, baka at kalabaw. It was a Siberian Husky in Sable and White color. Its name is Jumbo. Mukhang bagay talaga roon ang Jumbo dahil ang laki laking aso.

I gasped, wondering how he got them, nakikipag away na naman ba sya? Nakita nyang naka tingin ako sa braso nito so he quickly wiped his tears with it. As he did, something on his skin seemed to vanish, like a layer of makeup. I realized he was hiding his bruises, covering them with a concealer or a powder o kung ano mang produkto ang ginamit nya para hindi maging visible yung mga nasa braso nito. I think he had been hiding them from everyone. "Ano 'yan, Ross?" I asked, pointing at his arm. "Is that a bruise?"

Nakilala niya kaagad ang taong ito---ang parehong taong siyang pakay niya roon. Isang matandang binabae o lalaking nakasuot ng damit pambabae ang tumambad kay Andracio. Siya ay walang iba kundi ang matandang binabae na may-ari ng Gintong Mariposa. Nasa gulang ito na limampung taon. Nakasuot ito ng magandang baro at saya na habi sa mamahaling sutla. Marami itong gayak at alahas na suot sa katawan. Kulot ang kanyang hanggang balikat na buhok na halos buhaghag ng kung titingnan. Payat ang pangangatawan niya at kulubutin na dala ng katandaan. Ngunit ang mas nakatawag pansin kay Andracio sa kanya ay ang makakapal na kolorete nito sa mukha na tila naging isang pintang larawan na. Ang matandang bi

Pambihira! Litrato ko. Litrato ni Rusquen na hawak ang braso ko. Litrato namin sa restaurant. "So, the 'limited edition' has another investor?" Ang boses niya ay mababa, parang kulog na nagbababadya ng bagyo. The last time I remembered, nabanggit ko lang ang term na 'limited edition' kay Emarie. Napapikit ako nang kapain ko ang ilalim ng coffee table at mapagtanto na may voice recorder doon.

Hinawakan ko siya sa braso upang pigilan siya sa paglalakad. "What do you want?" naiirita niyang tanong bago niya marahas na binawi ang braso niya sa akin. "Let go of me!" "Hindi ko akalain na ganiyan ka pala kaduwag," panimula ko. Kinunutan niya naman ako ng noo dahil sa sinabi ko. "Ang Faye Alonzo na ang tapang sa camera ay nagpapamanipula sa sarili niyang pamiya. Para kang isang robot na gagawin kung ano ang gusto nila."

ALIPIN C14 ANTHONY POV “Ano bang problema mo?” Pumulupot ang mga braso ni Abigail sa aking katawan. “I don’t have a problem okay?” “Then?” Humarap ako sa kanya at hindi ko mapigilang mapatingin sa kanyang tayong-tayong d*bdib pati na rin sa pagitan nang kanyang mga hita. “Yo like it?” mapang-akit niyang tanong sa akin. ngumisi ako sa kanya habang hinawakan ang kabila niyang d*bdib.

“ You should call me Brando Ms. And Jack as Jack,wala tayo ngayon sa trabaho. No need to be too formal ,right?” Napabuntong hinga na lang siya at hinayaan ito sa suggestion nito. Ito na ang nag order ng pagkain nila,dahil hindi niya pa daw kabisado ang mga pagkaing pinoy kahit na alam nito ang katauhan niya. “ Here ,try this. This is sisig,made with the ear of a pig!” Alok ni Brandon,inilapit sa kanya ang pagkain na umuusok pa.

KINABUKASAN nagising ako ng bandang 6:30 ng umaga. sobrang sakit ng ulo ko at hindi ko maigalaw ang katawan ko. ngayon ko iniinda ang sakit ng pananakit sa akin ni Nikko. Ngayon ko lang din napansin na ang lalaki pala ng pasa ko sa braso at binti. mayroon din ang sugat sa gilid ng aking labi.

Naiinis nyang singhal. Nasira ko ang bag nya. Susko mukhang pekeng bag pa yata ito. Madaling masira eh. Pinilipit ko braso nya at inilagay ko sa likod nya. "Aray,aray naman! Hype ka! Let go of my arm!"

“KING, AYOS ka lang?!" Boses ‘yon ni Paulo. Nakadapa siya sa semento at hawak-hawak ang kanan niyang braso. May tama siya ng baril sa parteng 'yon at pinipigilan niya ang pag-agos roon ng dugo gamit ang kaniyang panyo.