Novel & Cerita Brilyante Ng Apoy

Tumango nalang si Fely dahil alam naman niyang mahaba - haba din naman ang byahe ni Feona kanina pauwi sa kanilang bayan. Tensyonado si Feona na nakatayo lang sa may hardin ng kanilang bahay. Nakatingala at nakatitig sa kalangitan na napupuno ng mga bituin at naka crescent shape ang buwan. Nabigla siya nang maramdaman ang pagyakap ng isang bisig sa kanyang likoran."How romantic is the night sweetie." Anas ng isang boses na nakikilala ni Feona na si Hector. Kinabahan si Feona at nakaramdam na naman siya ng kalungkutan. Gusto niyang maglumpasay sa iyak at sumbatan si Hector ngunit pinpigilan niya ang sarili dahil maaaring makaagaw siya ng eksena sa mga taong nasa terasa. At baka magbigay na na

Mayamaya'y nahigit ko ang aking hininga at nanlaki ang aking mga mata nang unti-unti kong narealize kung ano ang nasa braso ni Clover. A shield made out of an orange and gold light was formed, but what surprised me was the blinding light that the shield released pointing towards the open portal. Naisara namin ang aming mga mata dahil sa matinding liwanag, ang aking puso ay halos tumalon palabas dahil sa nasaksihan. Nang imulat ko ang mga mata ko, inaalis na ni Clover ang bracelet sa kanyang braso.

Sa Bridgedale, dumating ang isang bagong araw. Sumikat ang araw. Tumayo si Avery at lumapit sa mga bintana para hilahin ang mga kurtina. Ang maliwanag na araw sa labas ay nagbigay sa kanya ng magandang kalooban. Hindi niya maiwasang buksan ang mga bintana. Isang malakas na malamig na simoy ng hangin ang agad na pumasok. Ang kanyang magandang kalooban na hatid ng araw ay agad na naglaho.

Excited na ako sa magiging cellphone ko! "Hey" mula sa pagkakatingin ko sa labas ng bintana ay napatingin ako sa harapan ko kung saan ko narinig ang isang boses lalaki at dahil nagde daydream ako sa cellphone na ibibigay sa akin ni Megumi ay nakangiti akong napabaling sa kanya. Agad tumaas ang isa niyang kilay matapos akong makitang nakangiti.

This was her dream. Ilang sandali pa ay umalingawngaw ang sunod-sunod na mga pagsabog. Nilingon niya ang pinagmulan ng mga pagsabog at nakita ang mansiyon at ang maliliit na bahay na tinutupok na ng apoy. "Fire!"

Chapter 17 NANLALAKI ANG mga mata ni Wave habang pinalipad sa kaniya ni Sun ang nagbobolang apoy nito na pagkalaki-laki! Kung tatakbo siya'y huli na iyon. . . maaabutan at maaabutan siya ng malaking bilog na apoy na likha ng lalaki!

Mas malaki ang kita kapag ganun, idagdag pa na may hardware din sila. Hindi niya alam kung paano siya nakarating sa warehouse ngunit malayo pa lang siya ay tanaw na tanaw na niya ang napakalakas na apoy. Kung sa malayo ay hindi iyon ganun kalaki, sa malapitan ay halos isang dambuhala itong apoy at halos manlumo siya nang makita na halos ang buong warehouse ay naglalagablab sa apoy.

Sa isang iglap, ang malaking brilyante ay nagningning sa papalubog na araw. …

Hindi malinaw kung gaano kalakas ang pwersang ginamit ni Blake, pero ang mukha ni Adrian ay agad namutla, halos wala nang kulay. Dahan-dahang yumuko si Blake, hindi para magmakaawa o magpakumbaba—kundi para titigan siya, diretsong tumagos sa kanyang mga mata. Ang tingin na iyon ay parang apoy na hindi umaapoy, malamig pero nakakasunog ng kaluluwa. Tila ba sinasabi nito na wala siyang laban, na wala siyang karapatan na mas lalong magmatigas.

KAILEY BALT Ang liwanag na naggagaling sa buwan na nagrereflect sa tubig ng dagat ang nakakapagpaganda lalo sa paligid. Ang mga nagkikislapang mga bituin na nakakapagpadagdag sa sweetness ng set up ang lalong nakakapagbigay ng matindinfg kaba sa akin. Nanginginig ang tuhod ko for petesake.. hell i'm fucking nervous damn it!