Brilyante Ng Apoy นิยาย & เรื่องราว

Pareho lang kaming mapapahamak ni Camille. "Ayan, ang ganda-ganda mo na, Cahaya,” sabi ni Angie na parang inaayosan at pinapaganda ako. “Cahaya, alam kong mas masakit ang nalaman at nakikita mo ngayon kay sa nangyari kay Camille. Pero sana, maging matatag ka pa rin. Kung ano man ang ginawa mo no’ng nakita mo ang kaibigan mo na si Camille, iyon din ang gagawin mo ngayon.” Halos hindi na bumubuka ang labi ni Angie. Panay rin ang ngiti nito.

Mabuti na lamang kahit papaano, maganda yung tanawin at mahangin. Humarap na rin ako kung saan nakaharap si Blaze. Maganda ang lugar na ito para sa mga taong gustong makapag-isip ng maayos dahil tahimik, makakapag-isip ka talaga ng maayos.

Hindi siya palasalita ng ganito, kaya kapag sinasabi niya ay ramdam mong totoo, ramdam mong galing sa puso. Ang aurora borealis ay lalo pang naging masigla. Parang may sariling musika ang paggalaw ng mga kulay, kahit tahimik ang paligid ay parang may himig kang naririnig sa loob ng puso mo. Ang mga bituin ay tila mas lalong kumikislap, parang nakikiayon sa bawat pagsayaw ng liwanag. “Mommy…” muling tawag ni Arielle, this time mas mahina, mas inaantok. “It so beautiful…”

Sa isang mahinang galaw, hinila ng host ang tela, kaya't nakita ng lahat kung ano ang nakatago sa loob nito. Napasinghap ang karamihan ng tao dahil sa pinaghalong gulat at pagkamangha. Sa loob ng babasaging kabinet, sa isang lacquered na trey ay namamahinga ang hugis pusong brilyante na kasing laki ng itlog ng kalapati. Sa ilalim ng maliwanag na spotlight, ang brilyante ay tila nagbabaga sa sarili nitong panloob na kinang, na siyang nagkalat ng liwanag sa bawat direksiyon. Hindi lamang ito basta isa lamang na brilyante; ito ay isang obra maestra, na akala mo ay mayroong buhay dahil sa ningning nito.

Asul na Apoy: Ang asul na apoy ay higit na mas malakas kaysa sa normal na apoy. Ito rin ang kinikilala bilang pinakamalakas na klase ng apoy sa mundong ito dahil hindi ito namamatay basta-basta. Subalit ang pagsasanay at pagdadaanan na kinakailangan upang magamit ito ay hindi biro.

Sa sandaling lumitaw ang malamig na puting liryang apoy, agad nitong hinigop ang Impyernong apoy. Wow! Ang napakalaking pangunahing bulwagan ng dakilang liwanag ay nakamamatay sa tahimik! Naririnig pa ito ng kung sinuman kung ang isang karayom ​​ay mahuhulog sa lupa! 'Isang puting apoy? Iyon ba ang nangungunang mahiwagang apoy sa buong mundo - ang malamig na puting liryang apoy? '

Hindi siya tagarito, okay? Mariing nakagat ni Bliss ang ibabang labi nang biglang kumulog nang malakas. Nanatili ang kanyang tingin sas apoy sa kanyang harapan. She doesn’t know how to keep the fire burning so she just stared at it. “Fuck. Ang tagal niya,” she whispered to herself. Halos kalahating oras na ang dumaan ngunit hindi pa rin bumabalik si Aiden. Unti-unti nang humina ang apoy sa kanyang harapan ay malapit na rin siyang ma-lowbat.

biglang sigaw ni Raina, pero huli na. Ilang beses pa lamang naipapaypay, biglang sumiklab ang apoy mula sa ilalim. Napasigaw ang lahat. Para bang ginising ang isang natutulog na halimaw, lumakas ang apoy, gumapang palabas, at sa isang iglap ay naging malinaw na hindi ito simpleng usok lang.

napapairap Kong Sabi dito. "Alam mo namang iniiwasan ko na Yung tao eh, sorry na nga kasi, Sana pala di ko nalang tinulongan yun at hinayaang malunod para di ka na Sana nagalit sakin" aww nakonsensya Naman agad ako, pero nang maalala Ang pagkakalapat nang mga labi nila ay parang dragon na handang bumoga nang apoy Naman akong bumaling nang tingin sa kanya , Kita ko Naman Ang gulat na rumehistro sa pagmumukha nya.

"Pinagdarasal ko na lang na sana magbunga ng maganda ang relasyon ninyong dalawa, because I want you to be happy, Bes." Hinawakan niya ang kamay nitong nasa ibabaw ng lamesa. "Thank you, Bes." Inis-miran siya nito. "Thank you ka dyan! Tsaka ka magpaslaman kapag nagdilang-anghel ang panalangin ko." "Malay mo naman diba?" "Gayumahin ko na ba?" "Sira ka dyan!" Natatawang umiling siya at itinuon sa makukulay na bulaklak ang mga mata niya.