Bunshinsaba 2

มาเฟียที่เย็นชาอย่างสิงหล เขาเจอกับโอเมก้าตัวเล็กที่มีกลิ่นมะลิเป็นกลิ่นประจำตัวด้วยความบังเอิญ ใครจะไปรู้ล่ะว่าการเจอกันแบบบังเอิญของพวกเขา จะเป็นจุดเริ่มต้นของครอบครัว แสนดีเป็นคนที่เกิดในสมัยอโยธยา เขาหนีโจรป่าในระหว่างที่กำลังเดินทางเข้าสู่วัง เขาหนีตายจนกระทั่งวิ่งเข้าไปในถ้ำที่ไม่มีทางออก โผล่มาอีกทีก็เจอกับคนตัวโตอย่างกับยักษ์ ทำท่าทางแปลกประหลาด คำพูดก็แปลกประหลาด เขาต้องการที่จะหลีกหนี แต่ดูท่าแล้วเจ้ายักษ์วัดแจ้งจะตามติดเขา ต้องทำให้เจ้ายักษ์คนนี้รู้เสียบ้างว่า คนอย่างแสนดีไม่ได้ยอมใครง่ายๆ วิชาการต่อสู้ของแสนดีไม่เป็นรองใคร ความรักของทั้งคู่เป็นจุดเริ่มต้นของจักรวาลเลิศรัตนวรชัย ซึ่งจะมีอีก 2 เรื่องนั่นคือเรื่องของรุ่นลูก เป็นเรื่องราวของสิรินทร์ ลูกชายคนโต และสีหราช ลูกชายคนเล็ก ตระกูลเลิศรัตนวรชัยเกิดขึ้นได้จากสิงหลและแสนดีเลิศรัตนวรชัยคู่นี้

เพราะถูกแฟนหนุ่มและรุ่นน้องคนสนิทหักหลังทำให้อริสาตัดสินใจไปเที่ยวกับเดอะแก็งสมัยมัธยมจนพลาดพลั้งได้เสียกับศารทูลคู่ปรับหมายเลขหนึ่งทุกอย่างเหมือนจะจบแต่ไม่จบเมื่อเวลาผ่านไป2เดือน...เธอท้อง ยุ่งแล้วไง!!!

เขาแอบชอบเพื่อนสนิทของตัวเองมานานถึง 2 ปี แต่วันนี้เขาจะไม่ยอมเป็นแค่เพื่อนกับมันอีกแล้วยังไงเขาก็ต้องเอามันมาเป็น“เมีย”เขาให้ได้

นิยายทั้งสองเรื่องเป็นแนวโรมานซ์ พระเอกเจ้าเล่ห์ทั้งสองเรื่องนะคะ 1 บ่วงรักมาเฟียลวง “ออกไปให้พ้นจากชีวิตพราว คนอย่างคุณมันไม่เคยรักใครนอกจากตัวเอง” “ไม่ว่าจะยังไงผมก็ไม่ยอมปล่อยคุณไปจากชีวิตเด็ดขาด เพราะผมต้องการให้คุณเป็นเมียน้อยผมต่อไป” 2 เล่ห์รักคนใจร้าย (ตอนที่ 34) เขาคือคนใจร้าย ที่เธอพยายามลืมว่าเคยรัก

ปานประดับไม่คิดไม่ฝันว่าราคาที่เธอต้องจ่ายนั้นแพงกว่ามูลค่าที่แท้จริงของนาฬิกาไปมากโข จิรัติกรเป็นนักธุรกิจหน้าเลือดที่ไม่ยอมเสียเปรียบขาดทุน แถมยังเจ้าเล่ห์มากแผนการ สุดท้ายแผนการนั้นกลับย้อนคืนสนองเจ้าตัวเสียเอง สวัสดีค่ะกลับมาพบกันอีกครั้งในงานเขียนชายหญิง [เซตเกี่ยวรัก] เซตนี้ประกอบด้วยนิยาย 2 เรื่อง 1.โตเกียว…เกี่ยวรัก (จบ) 2. จิรัติพันประดับ เป็นเซตสุดท้ายของเรื่องนี้ (กำลังออนแอร์) มาลุ้นไปด้วยกันว่าความรักของพวกเขาจะลงเอยอย่างไร และหวังว่าจะมีเพื่อนร่วมเดินทางไปจนกว่านิยายเรื่องจะจบลง นิยายเรื่องนี้ไม่เน้นเลิฟไลน์ เน้นการเติบโตของตัวละคร ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร ดรามาสะท้อนสังคมเป็นส่วนใหญ่ ผู้อ่านควรมีวิจารณญาณในการอ่าน นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียนไม่ได้พาดพึงถึงสถานที่หรือบุคคลใดบุคคลหนึ่ง คำเตือน -มีการกล่าวถึงการข่มขืนที่ไม่ใช่ตัวละครหลัก -การใช้ยาเสพติดรวมไปถึงการค้าและการเสพ -มีการกล่าวถึงการฆาตรกรรมอำพราง ตัวละครมีความบิดเบี้ยวสภาพจิตใจไม่ปกติไม่ใช่ตัวละครหลัก 🍀 ขอบคุณทุกการสนับสนุนค่ะ หากอยากให้กำลังใจสามารถคอมเมนท์ กดใจให้กันได้นะคะ 🍀

"เช็คเงินสด 20 ล้าน ค่าตอบแทนตลอด 2 ปีที่ผ่านมา แล้วหนูจะไปไหนก็ไปได้เลยค่ะ พี่ให้เวลาหนู 3 วัน เก็บข้าวของออกจากคอนโดให้หมดนะคะ น้องการ์ตูนจะได้ย้ายของเข้ามาอยู่ต่อ" "นานไปค่ะ แค่วันเดียวก็พอแล้ว"

"ท่านอ๋อง... เรามาหย่ากันเถอะ" นั่นคือประโยคแรกที่ 'เยว่ซิน' เอ่ยปากทันทีที่ฟื้นจากความตาย นางยอมถอยให้เขารับสตรีในดวงใจเข้ามา ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นหญิงม่าย ขอเพียงแค่เขาปล่อยนางไป แต่ทว่า... บุรุษผู้เย็นชาตรงหน้ากลับแค่นยิ้มร้ายกาจ "หย่างั้นรึ? ฝันไปเถอะ! ตราบใดที่ตระกูลเยว่ยังค้ำฟ้า เจ้าก็ต้องตายในฐานะพระชายาของข้า!" จากความเกลียดชัง... แปรเปลี่ยนเป็นความยึดติด เมื่อนางพยายามหนี เขาจึงใช้ "ร่างกาย" เป็นกรงขัง "เตรียมตัวไว้ให้ดีเยว่ซิน... คืนนี้ข้าจะทบต้นทบดอก จนกว่าเจ้าจะลืมวิธีเขียนใบหย่า!" แนะนำนิยายเซต: แก๊งสามสาวทะลุมิติ 📖 เรื่องที่ 1 : เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม (เรื่องราวของ 'เยว่ซิน' กับ อ๋องจวิ้นอวี้) 📖 เรื่องที่ 2 : เกิดใหม่เป็นยาถอนพิษ...ของท่านอ๋องจอมเผด็จการ (เรื่องราวของ 'มู่หลาน' กับ อ๋องจวิ้นเจี๋ย) 📖 เรื่องที่ 3 : อดีตสามี... ได้โปรดปล่อยข้าไปเถอะ (เรื่องราวของ 'หลินเวย' กับ แม่ทัพเยว่เฉิน)

ผมจ่ายให้คุณ2ล้าน แต่คุณต้องเป็นของผมหนึ่งปี ไม่อย่างนั้นต้องถูกไล่ออกเพราะคุณทำผิดกฏบริษัท เลือกเอาว่าจะอยู่เป็นเด็กของผมหรือลาออกไปทำอาชีพลับๆของคุณต่อ!

พ่อเขา และ พ่อเธอ เป็นเพื่อนรักกัน แต่เขาและเธอ ต่างไม่รู้จักกัน อยากให้ทั้งคู่ลงเอยกันเพราะ พี่บ้าเรียน น้องบ้างาน กลัวจะขึ้นคานกันทั้งคู่ พี่รู้ ว่ามีน้องสาวชื่อ แองจี้ น้องรู้ ว่ามีพี่ชายชื่อ พี่หมอทอย เมื่อทั้ง 2 มาเจอกันในสถานการณ์เพื่อนแกล้งต่างก็แอบถูกชะตากันและกัน จนคบกันจริงจังและอยากเปิดเผย แต่จะเป็นยังไงเมื่อวันที่เมาเธอเข้าใจว่าเขามีแฟนอีกคนที่ไม่ใช่เธอ...

“ที่นี่ทำไร่อะไรเหรอ?” ผมเลยถามเปลี่ยนเรื่อง “ไร่กาแฟ” “โห! ดีจัง ผมชอบดื่มกาแฟ” “คุณเป็นเจ้าของไร่แท้ ๆ ทำไมถึงไม่รู้ว่าที่นี่ทำไร่กาแฟ” “ผมมันก็แค่เจ้าของในนามเท่านั้นแหละ ผมเคยทำไร่ที่ไหนกันเล่า แถมที่นี่ผมเองก็เพิ่งมาครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2 เอง” “…” “มาคราวนี้ผมก็แค่มาพักผ่อน เดี๋ยวก็กลับแล้ว” “น่าเสียใจแทนคุณย่านะ ที่ทายาทเพียงคนเดียวไม่เคยคิดจะมาเหลียวแลสิ่งที่ท่านรัก ท่านสร้างมากับมือเลย” ผมว่านายรามอะไรนี่ ชักเริ่มพูดไม่เข้าหูซะแล้ว ทำไมคนงานที่นี่ถึงพูดจาลามปามเจ้านายแบบนี้นะ คุณย่าคงจะใจดีมากไปแน่ ๆ คนงานในไร่ถึงได้พูดจาไม่น่าฟังแบบนี้ “แต่ที่ไร่ก็มีหลานคุณย่าอีกคนดูแลไม่ใช่เหรอ ก็น่าจะสืบทอดกิจการต่าง ๆ ของคุณย่าได้” “พูดจาเห็นแก่ตัวดี” นายรามพึมพำออกมาซึ่งผมฟังไม่ถนัด “นายว่าอะไรนะ”