Buod Na Kwento Novels & Stories

nakangiti kong dagdag. For sure pag kinuwento nya mas magegets ko dahil di ako mahilig magbasa ng english. Nakakaantok. He breathed out heavily again. Naku! Mukhang hindi papayag ang isang tao. "Alright! Sit down. I'll tell you the story" Naupo ako sa tabi nya. Yehey! Pumayag syaz mabait naman pala kahit papano tong koreanong to. Buong gabi nya kong kinuwentuhan.

Nag kuro ang dalawa. Naupo ako sa mahabang sofa at saka nakipagsabayan na rin sa kanilang kwentuhan. But, I didn't expect na magkakainteres sila sa pusang itim na nasa labas ng bahay. Sabi ayalas raw iyon dahil itim. Pero para sa akin ay swerte siya sa akin, dahil ilang beses niya na akong niligtas iyan. May gabing kinakausap ko iyan. Alam mo 'yung sa pusa mo nalang talaga pwedeng ikwento lahat ng problema mo at galit. Saka, paano ko nasabi na, ilang beses niya na akong niligtas? Simple lang, may mga araw na gusto kong umalis ngunit kapag nakikita ko siya ay nauudlot iyon. Tapos mababalitaan nalang kinabukasan na may nangyaring hindi maganda doon sa lugar na gustong kong puntahan. So, iyon a

that are connected to this story…! 1st Story = Kwento ni “Ivy” kung paano sya nakapunta sa Korea at kung bakit sya nasa Korea? ( Ito iyong “2nd Book” na ginagawa ko now ) 2nd Story = Ukol sa Love Story ni “Chase” at kung paano nya ililigtas ang babaeng mahal nya…! ( Ito ay magiging “3rd Book” ko soon…! Saka pala, action ito na may kaunting Love Story )

Hindi kung sino ka dapat maging. Kundi kung sino ka na. — At sa espasyong iyon, natagpuan nina Lea at Miguel ang isang simpleng katotohanan: Hindi mo kailangang kumpletuhin ang bawat kwento para maging buo ang buhay mo. Minsan, ang mga kwentong may pagitan— ang mga kwentong hindi nagpatuloy— ang nagbibigay ng pinakamalalim na kahulugan

sagot ni Gian. Hindi na ako nagulat sa kwento nila. Nakwento naman na sa akin ni Kylo ang tungkol sa mga ganitong bagay sa buhay niya. Mabuti nga at tumino na siya kahit papaano ngayon.

kwento niya, puno ng emosyon. Sunod-sunod na ibinahagi ng mga magulang ang kanilang mga kwento ng tagumpay, ng mga pagsubok at sakripisyo. Ang mga bata ay nakikinig ng mabuti, tila nagiging mas inspiradong marinig ang mga kwento ng kanilang mga guro at magulang.

May pagdududa sa tinig nito. "Making stories? Hindi ako gumagawa ng kwento. Kung sana lang ay nakikinig ka sa 'kin at naniwala, hindi tayo aabot sa ganito. Kung tutuusin nga wala ng saysay kung makikipagtulungan pa ako sayo dahil pinatay mo na ang lola ko! Kinuha mo na lahat sa 'kin. Wala ng dahilan para ipaglaban ko ang hustisya na para sa 'kin." Buong loob na sambit ko kaya umangat ang isang sulok ng labi nito at sarkastikong napailing.

kumento ko pa. "Pero alam mo, nagulat ako nung nagtext ka sa akin na nandun sa inyo si Spens, alam mo kasi sobrang arte nun at hindi mo basta basta mapapapunta sa lugar na hindi siya pamilyar" kwento niya. "Is there any progress sa inyong dalawa? Nakakapanibago ginawa niya e" Bigla akong namula sa sinabi niya. Ok lang bang sabihin ko?

di makapaniwalang anas ko sakanya. "Base lamang iyon sa kwento na pinagpasa-pasahan na mga ninuno natin na naikwento lang sakin nila Mommy kaya nalaman ko. Pero walang ebidensya na ganun nga ang naganap, bigla ka nalang daw kasing naglaho na parang bula." saad niya habang hinahango na ang adobo na niluto niya. At tsaka nilagay sa lamesa at siya na rin ang naghanda ng kanin dahil gusto ko sana siyang tulungan pero pinigilan niya ako. Siya na daw bahala, kaya hinayaan ko na siya. Dahil mukhang gusto niya talaga yung ginagawa niya. "Naglaho ako, saan mo naman nakuha ang kwento na iyan?" takang tanong ko sakanya.

pagmamaktol ko kunwari. "Well, I'm here. Ayoko lang istorbohin pa ang pagtulog mo. So, where do you want to go?" "Pwede ba sa bahay na lang, pa. Kasi, wala naman magandang movie ngayon e. Saka, ayoko rin kumain sa labas. Pwede naman mag-take out na lang tayo di ba. Hindi na rin naman ako bata para mamasyal pa."