Novel & Cerita Burning House

Sa kagustuhan niyang makatakas ay tumayo siya at itinumba ang upuan kung Siya itinali. Unti-unting kinakain na nang apoy ang silid na iyon kung saan itinago si Zach mahirap din na pasukin iyon sapagkat kinain na ng apoy ang buong lumang bahay. Hindi naman magkaugaga si Luke para iligtas Ang kaibigan sa loob ng nasusunog na bahay . Nag-iiyak na rin si Ellise sa pag-aalala na baka nahuli na ang tulong Nila para Kay Zach.

“Nasaan na ba ‘yong mga bombero?!” “Diyos ko!” “Hayan na sila! Hayan na si Pareng Marso! Kasama no'ng binatang pumasok!” Napatuon ulit ang atensyon ko sa harapan nang nasusunog na bahay ng mga Galamiton dahil sa sigawan. Namilog ang mga mata ko nang lumabas na mula roon sina Alekhine akay-akay si Mang Marso. Agad namang dumalo ang mga nasa malapit. Dinaluhan din nila papa at Don si Alekhine. Sunod namang dumating si Lolo Kap kasama ng mga bomberong agad na inapula ang nagliliyab na apoy.

Sa isang iglap, nasusunog ang buong bahay. Lumingon si Dominic at tumingin sa night view sa labas ng bintana. Sinabi niya ang huling pangungusap ng kanyang buhay, "Nawa'y sa susunod na buhay ay ipanganak ako sa isang ordinaryong pamilya." Bomba! Sumabog ang gusali. Nagniningas ang apoy, at may mga tangke ng gas na tumutulo sa ibang mga silid. Sa pag-aapoy nitong sunog sa gasolina, sunod-sunod ang pagsabog.

Walang tigil sa pagbato nito ng apoy sa kaniyang kinatatayuan samantalang siya'y walang tigil sa pag-iwas sa mga nagliliitang apoy na iyon. Sa bawat pagtama ng apoy sa kinaroronan nila'y lumilikha iyon ng sunog. Ang kakalabasan kapag hinayaan niya iyo'y masusunog ang kabuuang silid. Wala nang nagawa pa si Wave at lumabas na ng alon saka ibinuhos sa mga nag-aalab na apoy.

sabi ko kaya napapayag ko rin siya na sumama Habang nasa biyahe na kami papunta sa restuarant na pagkakainan namin. Na-topic namin ‘yung pagkasunog sa bahay ni Geneva. Na-ospital pala si Geneva kasi halos nasunog ang balat niya habang palabas ng bahay niya. Late na niya nakitang malaki na ang sunog nung lumabas siya sa banyo. Iyak nang iyak si Geneva kasi hindi niya alam kung paano nangyaring nasunog ang bahay niya. Saradong-sarado raw kasi ang gate at pinto ng bahay niya kaya malaking palaisipan sa kaniya ang nangyari.

Pinahinto ko ang sasakyan ko at naglakad ng saglit papunta kung saan nasusunog ang bahay ko. Takot kong pinanood, hindi makapaniwala na ito ay totoo. Ang mga bumbero ay sinusubukan na apulahin ang apoy, pero kahit ako ay alam na sa oras na matapos sila wala ng kahit anong matitira.

Hindi isyu ang pagtakas, pero baka mayroong makapansin at mawalan sila ng kontrol kung nasusunog ang warehouse. Sinabi ni Zeta sa babae, “Tingnan mo ang nangyayari.” Umalis ang babae kasama ang ilan pang tao habang umaangat sa kalangitan ang usok mula sa warehouse. Nagkulay itim na ang bubong nito. Naghanap ang mga lalaki ng pampatay ng sunog. Puno ang warehouse ng mga flammable wine at cotton-made items. Nasunog ang cotton, at lumakas lalo ang apoy dahil sa alak.

Ilang minuto rin kaming naglakad bago kon matanawan ang isang bungalo house. "Nasa akin ho ang susi niyan, sa akin lang ho pinagkakatiwala ng Ama n'yo," aniya bago buksan ang pinto. Binuhay niya ang ilaw at tumambad sa'kin ang modernong ayos ng silid. Kompleto sa gamit, mula sa telebisyon maging sa magara at mamahaling muwebles. Ang higit na naka-antig ng puso ko ay ang family portrait naming tatlo na naka-display sa ibabaw mismo ng fire place.

"May sunog malapit sa bahay kaya diyan ka muna. Masyadong mausok dito." Hindi na nakasagot si Tori nang biglang maputol ang tawag kaya ibinaba na lamang niya ang hawak ng cellphone. Tumingin siya sa labas at saka lang din niya napansin na malapit lang pala sa ancestral house nila ang kinapaparadahan ng sasakyan. Hindi rin nakaligtas sa paningin niya ang makapal na usok na nagmumula sa unahan. Marami ring tao na mano-manong inaapula ang apoy dahil hindi pa yata dumadating ang bombero. And right on cue, biglang narinig ni Tori ang serena ng paparating na fire truck.

Si Kuya Marco—ang matalik na tagapagbantay at tauhan ng pamilya—ay dali-daling lumapit, tinanggal ang mga tali, at binuhat si Mama papunta sa direksyon namin. Sa sandaling tumapak kaming lahat sa damuhan sa labas… isang malakas na pagsabog ang yumanig sa buong lupa. BOOM! Ang buong Harrington Mansion—isang bahay na tumayo nang mahigit isang daang taon, puno ng alaala ng magagandang panahon at madilim na kasaysayan—ay naging apoy at abo sa loob lamang ng ilang sandali. Ang lahat ng nakatayo dito noon ay wala na, tinangay ng init at lakas ng pagsabog.