Burning House Novels & Stories

Ilang sandali niyang pinakatitigan ang maliit na apoy na para bang nakikita niya roon ang lahat ng pagdurusa nila ng kakambal. “Burn, B-tch! Burn.” Kinabig niya ang pinto pasara nang nagliyab na ang attic. Tila slow motion sa pelikula na lumabas siya ng bahay kasama ang mga tauhan nina Lucia at Interino na puno ng paghihinayang na nakatangin sa nasusunog na bahay. She watched as the flames eats the whole house. She burns their nightmares… “I’ll come for you, Donatello. I’ll burn you to hell.”

Nagsimula nang magbagsakan ang mga nag-aapoy na bahagi ng bahay, na pinagpilitang maiwasan ng dalawa, habang iniingatan ang taong kanilang inililigtas sa sunog. Kinakapos na sila ng hininga, ngunit sapilitan pa ring sinagasaan ng dalawa ang makapal na usok. Hindi inalintana ang sobrang init na nararamdaman pinilit ng dalawang magkatulong, na mailabas ng nasusunog na bahay si Victor. Walang malay taong bumagsak si Nadine, nang mailabas na nila ng bahay ang inililigtas..

Bumuntong-hininga si Mia. Bahagyang nasunog ang kusina ng malaking bahay. Nakalimutan ni Anita na isara ang stove na ginamit nito sa pagluluto. Nakita raw ni Vic ang usok na nanggagaling sa bahay kaya tumakbo siya patungo roon. Naabutan niya si Anita na natataranta sa pagpatay ng apoy. Mabuti na lang at mabilis kumilos si Vic kaya mabilis ding naapula ang sunog.

Hindi siya sumagot. Dahil alam niya. Hindi ito aksidente. Hindi sabay-sabay nawawala ang itim na rosas sa puntod at nasusunog ang bahay sa loob ng ilang araw kung walang koneksyon. Hindi basta-basta tinutupok ng apoy ang isang tahanan na walang iniwang malinaw na sanhi, lalo na ang tahanang matagal nang tahimik at walang kaaway.

Isang siksik na residential area ang nasunog, hindi pa matukoy ang pinagmulan nito, ngunit agad na kumalat ang apoy sa mga dikit-dikit na bahay dahil sa mga luma na ang materyales at dumagdag pa ang mainit na panahon. Mabilis na kumalat ang apoy, nilamon ang maraming bahay, gusali at nakulong ang mga residente.

We looked at each other then nodded. Sabay naming pinasok ang loob ng Voltzki House at kasunod namin ay ibang tauhan ni Jake. Everything is burning and being surrounded by fire. Nahirapan kaming makapasok sa loob dahil na rin sa sunod-sunod na pagsabog.

aniya at saka ako hinila palabas ng gate. Paglabas namin ng gate ay marami nang tao ang nasa labas at natataranta dahil sa sunog. Maya-maya pa ay may dumating nang mga firetruck at ambulance, may mga police din na dumating. The firemen started to stop the fire and the medical team asked us if we are ininjured. Mabuti na lamang at magkakalayo-layo ang mga bahay dito at hindi madaling maabot ng apoy ang iba pang bahay. Mabilis na nilamon ng apoy ang dulong parte ng bahay. Pero agad din namang napapahupa ng mga bombero at nakokontrol ang pagkalat ng apoy.

"Pwes, susunugin ko 'tong bahay niya." Lumabas sila ng mansyon at binaril ang sahig na may gas dahilan at umapoy ito. Gumuhit ito hanggang sa makapunta sa malaking bahay. Nagsimulang masunog ang mansyon ni Armano Imperial. At habang nangyayari ito, naalala na lang ni Dahlia ang gabi noong sinunog ni Armano ang palibot ng mansyon ng kaniyang ama.

Tuloy-tuloy ang pagbuhos ng luha ko na tila walang katapusan. Ganoon ako hanggang sa nasaksihan ko ang pagdilim sa labas sa pamamagitan ng sliding door. I sighed and I forced myself not to imagine any foods that I couldn't eat in this house. Mas lalo lang nadadagdagan ang paghihirap ko. It's so hard.

Kinabukasan ay maaga pa lang ay gising na si Tamara. Tahimik ang buong bahay, tanging huni ng mga ibon at mahinang kaluskos ng hangin sa mga kurtina ang maririnig. Nakasandal siya sa wooden railing ng balkonahe, hawak ang isang tasa ng kape na halos hindi niya nalalasahan. Mabigat ang dibdib niya, hindi dahil sa problema—kundi dahil sa desisyon na kailangan na niyang gawin.