Novel & Cerita Burning House

But she'll never tell where she is. MAAGA pa lang ay napabangon siya agad agad kahit na antok na antok pa siya pero dahil sa ingay ng bell ay napabangon siya ng di oras. May klase ba? Bakit may pa-bell naman ang bahay na to? "Gising na!" sigaw ni Manang Lucing sa labas.

“I'm sorry for what happen to your house. May mga bantay ang lupain. Ginagawa nila ang lahat para mabantayan kung sino ang naglalabas masok dito. Ang tanging pinapayagan lang namin na pasukin nila ay ang lagoon. I never thought that na pati ang bahaging ito pagkakainteresan nila. Nalaman na lang namin nasusunog na ito. Ginawa namin ang lahat para hindi tupukin nang tuluyan ang buong bahay. Pero masiyado nang malaki ang apoy at light materials lang ang gamit sa naturang bahay kaya madaling natupok. I'm really sorry, hija.” Bakas ang kalungkutan sa mga mata ni Ma'am Salome. Dahil gaya niya ay memorable rin dito ang dating tinitirhan.

Halos matulala si Xavier ng makita niya ang buong Villa niya, halos natupok na ito ng apoy dahil late ng napuntahan ng mga bumbero. Iilang mga haligi na lang ang mga natira. Kunot na kunot na ang noo ni Xavier, ano bang nangyari? Nasunog ba nila ang buong bahay? May sumabog bang wire o gas para matupok ang buong bahay?

Kulay gray ang binubuga at mukhang galing ito sa bahay Pagbaba ko sa taxi ay hindi ko na nagawang kunin pa ang sukli ng pinambayad ko, sumulong ako sa kumpulan ng tao na nanonood sa sunog. Nakita ko kaagad si Axel na mukhang problemado habang may pilit tinatawagan sa cellphone habang nagkalat ang mga firefighter sa gilid ng bahay, pilit nilang inaapila ang apoy mula sa bahay pero mukhang walang balak tumigil ng apoy Nahulog ang aking panga habang pinagmamasdan ang bahay

Nagmamadaling sinabi ni Jeremy at lumitaw ang paglabahala sa kanyang karaniwang kalmado at seryosong mukha. Sa sandaling sabihin niya ito, biglang naglabas ng lighter si Rose. Nang magsimula ang apoy, ihinagis ni Rose ang lighter sa sahig na puno ng gasolina. Sinundan ng siklab ang daan ng gasolina at kaagad na naging isang malaking apoy. Biglang naging isang dagat ng apoy ang buong bahay habang kumakalat ang apoy at naglalabas ng matapang na amoy at isang malutong na tunog ng sunog.

I gently wipe my tears and cover my mouth with my other hands and watched the house blew up at masunog ng buong bahay ng nasa gubat na kami at papasok kami at nanliit ako kung nasaan ako, hirap na makahinga at nakatulala sa nasusunog an bahay. What the hell is wrong with them, ganito ba talaga ang ugali ng mga tao na walang puso, walang awa at hindi alam kung papaano pahalagahan ang tao sa paligid nila. I bit my lips and let my eyes rest, hindi ko kaya titigan ang nasusunog na bahay, hindi ko na kaya ang sakit ng dibdib ko, gusto ko sumigaw at saktan lahat sila na iniwanan si Marshall.

I’m ready to burn. ​

Huminga ng malalim si Luna habang niyakap niya ng mahigpit si Nellie, ngunit hindi siya nagsalita. Inutusan ni Joshua si Lucas na tumawag ng bus para ihatid ang lahat sa Orchard Manor. Samantala, sila ni Zach at Yuri ay nanatili para sabihin sa mga bumbero ang tungkol sa sunog. Buong gabi na nasunog ang bahay at napatay na ito pagsikat ng araw. Ang apoy na ito—na inilawan ang Banyan City ng buong gabi—ay naging topic ng usapan sa online.

Dali daling bumaba si Hustzy. "Hoy! Saan ka pupunta?!" Bumaba rin ako at sinundan siya. "Someone's house is burning! Nakita ko yung bata sa bintana, hindi pa nakakababa." Sigaw niya habang tumatakbo na kami. Tinignan ko ang sinabi niya at halos mapa atras ako nang makitang napaka laki na ng apoy. Meron ngang bata doon at mukhang babae ito. May hawak itong parang teddy bear. She looks so sad even though her face is emotionless.

"What do you want?" The leader tilted his head slightly. "You do not remember, do you?" Amusement laced his voice. "You do not remember us." And then it came. A memory, jagged and violent, tore through her mind like a blade. A child—small, fragile—curled beneath the floorboards of a burning house. Smoke stung her lungs, the scent of iron thick in the air. A woman’s scream cut through the chaos. A shadowed figure loomed over a man’s broken body, his robes soaked in crimson.