Cafe 24 Hours Novels & Stories

Dalawang taon na ang lumipas mula nang buksan ang The Bridge Café and Woodshop. Ang dating bridge ay naging institution na. Ang umaga ay sumikat sa isang pamilyar at nakakapanatag na paraan. Ang simoy ng dagat ay nagdadala ng amoy ng asin at ang amoy ng roasting coffee. Ang Café ay puno ng ilaw. Si Billie, na nakasuot ng simpleng apron, ay abala sa espresso machine—ang kanyang mga kilos ay precise, parang isang engineer na nagpapatakbo ng isang precision engine.

That's how Mad Cafè works. ***** "Hi anak!" I waved my hand. Kararating ko lang sa apartment ko from work. Dalawang sakay lang ako from Cafè to my apartment. Medyo hastle dahil sa traffucnkapag pauwi at papasok ng school. May balak din talaga akong lumipat pero ang mamahal ng apartment na malapit sa School. Kaya nga sabi sakin ni Mama kumuha na lang ng Condo kasi yung monthly rental ko tutumbasan pa rin ang one time payment sa condo hindi ko pa matatawag na akin. At least ang condo lifetime ko magagamit at mabebenta ko pa sa mas mataas na presyo if I want to. Walking distance lang ang from Mad Cafè sa ALA. I video called my Mom pagkarating na pagkarating ko sa Apartment. Alam ko kasing hindi

Halimbawa na lang, "Gusto ko ng kape mula sa xx store sa Celadon City, at gusto ko itong inumin mamayang gabi." Ang problema, ang Celadon City at Saffron City, kung saan nakabase ang kumpanya, ay mahigit 200 kilometro ang layo sa isa't isa. Bukod pa rito, iisa lang ang branch ng coffee shop na gusto niya. Kaya ang pagbili lang ng kape para sa kanya ay nangangahulugan ng biyahe sa eroplano, lrt, at bus, na kumakain ng halos kalahati ng oras ng mga assistants niya araw-araw. Mahilig din si Hennessy na magbasa ng fashion magazines, at kapag may nagustuhan siyang damit, bag, o sapatos, gusto niya agad itong makuha.

May maliit na counter sa dulo at ang mas ikinagulat ko ay ang mga Alera scholars na umiinom ng kape. “What?” gulat kong tanong, dahil hindi pa rin ako makapaniwala sa nakikita ko. “Welcome to Alera Cafe.” The what? Kailan pa nagkaroon ng cafe sa rooftop. “You want some iced coffee boba or nah?” tanong niya, napatango naman ako dahil hindi pa rin nawawala ang pagka-shock ko. Kaya pala sinara ang rooftop ay dahil ginawang cafe, and it’s all because of Kael!

tanong ni Ellie habang binubuksan ang bote ng tubig. "Oo," sagot ni Gil na may kasamang pagtango. "Ang coffee shop na ito ay parang dinadala ka sa ibang lugar kasama ang pagkain nila. Saka mahilig ako sa kape, dito rin ako kumain kapag late na akong nakakauwi, actually 24 hours ang coffee shop na ito." "Oh talaga! Ang galing naman, walang tulugan pala ang shop na ito. At style ng shop nila parang Santorini ang ambiance." Napukaw ang pansin ni Ellie sa malaking canvas painting ng sunset sa Santorini.

"May isang restaurant sa tabi ng D. Cafe. Okay naman ang pagkain doon. Hindi naman masyadong mataas ang lugar, pero hindi rin naman masama. Abot-kaya ang presyo at masigla ang negosyo. Doon tayo kumain. Pagkatapos kumain, pwede ka ring pumunta sa C. Cafe sa tabi at uminom ng kape. Ito ang pinakamataas na cafe sa lungsod." Nag-blind date si Lucky kasama ang kanyang kaibigan noong nakaraang pagkakataon sa Coffee House. Sa tingin niya ay talagang maganda ang kapaligiran doon. Hindi niya napansin kung anong tindahan ang nasa tabi nito, pero gusto niyang mag-treat ng pagkain kay Johnny. Dahil nagmungkahi ang binata na kumain doon, wala siyang dahilan para tumanggi.

Mikaela: "Sir, mag-lunch po muna ako. May ipapabili ka po ba?" Apollo: "No thanks." -habang busy sa pagta-type nito sa kanyang laptop. Nag-punta ako sa malapit lang na mall sa office. Dumerecho ako sa counter at umorder ng aking kakainin. Mikaela: "Hi! 1 Iced Machiatto and 1 Cubano please." Crew: "under what name?" -"Miks" Biglang sumigaw ang barista sa may gawing kaliwa. "1 cafe americano for Tristan!"

Parang may ibubulong siya kaya nag-leaned forward agad ako. "Alam mo bang nagta-transform sa gabi 'yung café na 'yon?" bulong niya sa 'kin. "Pagdating ng 7 pm, close na 'yung café. Pero p'wede ka pa rin pumasok. Kaya lang...pagpasok mo ro'n, sa second floor ka na igu-guide ng security."

Malalaki na naman sila. Pumasok ako sa coffee shop nang maiparada ang motor ko sa parking lot sa gilid ng building and saw the ladies busy working their ass out. Marami kasing customers kahit almost lunch time na. Well, people can't really live a day without coffee. Isa rin sa dahilan kung bakit dinarayo 'tong shop is because of the different pastries they offer. This is very convenient to everyone. Anytime ay pwede kang pumunta since twenty-four/seven itong bukas.

Mabilis siyang nag-type: Unknown: You mean now? Celestine: Maybe later. After work. I’ll be at Café Luna, around 6 PM. Napahinto siya. Café Luna. Parehong café kung saan halos nahuli siya ni Celestine noong nakaraan. Unknown: Is this an invitation or an ambush? Celestine: Depends. Will you come? Napangiti si Adrian. ang tapang n'ya Iyon ang pinaka gusto niya kay Celestine