Cafe Guilt Novels & Stories

"You are making me feel guilty, isn't it? Kinokonsensya mo ba ako?" "Hindi, Raven." Mabilis na tugon niya sa akin sabay sa pag-iling niya. "Hinding-hindi ko gugustuhin na maramdaman mo iyon dahil napakahirap ng pakiramdam na iyon. I don't want you to be in the same depressed bubble that I am right now. Napakahirap na lamunin ka ng pagkakonsensya dahil sa mga pagkakasala na nagawa mo. The feeling of guilt is slowly killing me, and I don't want you to be entrapped in this. I wanted you to rebuild yourself and enjoy your life because that is what you deserve to have."

Kinagat ko ang labi ko at hindi tuminag sa pagkakatingala sa kisame. "You live a life full of guilt dahil sa nagawa mo noon. Iniwan mo kaming lahat. Nasaktan mo, nangyari na at tapos naman na. Nagawa mo na ‘yong tingin mong dapat ay ginawa mo para kay Mikey at kung ano ang makakabuti sa kanya. Pero bakit hanggang ngayon ay hindi mo magawa ‘yong bagay na para naman sa sarili mo?" patuloy nito. D*mn.

Why do I feel so guilty? “Ah, gano'n ba?” malungkot na aniya. Napalunok ako at tumango-tango. Kahit ayaw kong uminom ng kape, napainom ako bigla sa kaba, eh. “Can I have your number, Sol?” Mas lalo kong nilagok ang kape dahil sa sinabi niya. Nakuha ko pang maubos 'tong isang tasa ng kape! Buwisit!

“Napakagaling niyang kapatid mo. Ang plastic! May paghingi pa siya sa akin ng tawad na pagpapanggap. Bakit hindi na lang niya ipakita sa akin ang tunay na ugali niya? Ayos lang naman sa akin iyon eh. Realtalk.” Sa isang saglit ay nakaramdam ng guilt, pagsisisi at inis si Geoff sa kanyang puso bunga ng mga natuklasan niya. Hindi na dapat siguro niya sinabi ang gano'n ka-harsh at deretso ang laman ng kanyang isipan. Gayunpaman, kailangan nilang maayos ito bago pa man iyon lumala at kung saan pa umabot.

Hindi ko mapigilang paulit-ulitin. Akala ko sanay na ako sa guilt. I’ve been living with it since Cynthia died — the way she screamed my name before everything went black, the crash, the blood, the silence after. Pero iba ‘to. Ito yung klase ng guilt na hindi lang sa isip nakatira—nasa balat, sa hininga, sa pagitan ng bawat tibok ng puso. At sa bawat segundo na hindi ko siya kasama, mas lalo lang akong nalulunod.

”I’m suddenly craving for hot drinks,” saad ko sabay turo sa nakitang cafe. ”Okay, but no caffeine, Fily,” pagbabawal niya na tinanguan ko naman dahil isa yun sa palaging sinasabi ng OB ko kahit nung first check up ko pa lang. ”Okidoks!” excited na saad ko at hinigit na naman siya papunta sa cafe.

Mula pa kanina, hindi ko maiwasang mapansin kung gaano karaming bagay ang ginagawa niya para sa akin. Hindi ko alam kung hanggang kailan ako makakadama ng ganito. Ayaw ko rin namang dumagdag pa ang guilt na 'to sa isipin niya. This is my internal battle na kailangan kong malahpasan and I hope, sa presence ni Gianna ay tuluyan ko itong mapaglabanan.

Ilang segundo akong natigilan at di nakakibo, napangiti ako ng tipid dito, wala siyang kasalanan maarte lang ako, pero may peace offering pero yung guilt ko kinakain ako. Agad ko yung hiniwa at kumuha para sa ibibigay ko sa boss kong masungit, ilang segundo akong nakatayo sa harap ng pinto ng office niya, nagdadalawang isip ako kung papasok ba ako or hindi. Nagulat ako ng bumukas ang pinto, halos matumba ako dito, "C-cake po" nauutal na sabi ko dito.

“You were never my future. Celeste was. And it’s over.” Tumayo ako at iniwan siya, hindi ko na siya tinitigan. Paglabas ko sa café, iniwan ko ang lahat ng iniisip ko, ang lahat ng pasakit, ang lahat ng bigat na nararamdaman ko. I left everything behind—my guilt, my love, and even my shame. But there was nothing more to say. I made a choice, and I would live with it, whether I liked it or not.

Iwas na iwas siyang mapadako malapit sa mesa ni Zeth na noo'y ilang oras na nitong inookupa at wala yatang balak na umalis. "Pang limang order na niya ito ng Kape." Sabi ni Becky sa kanya ng pumunta ito sa kitchen counter na bit-bit ang tray na na may nakapatong na wala ng lamang mug. Ito ang nagsisilbi sa lalake. "Ako nang natatakot para sa kanyang kalusugan. Too much coffee is bad for our health." Taas kilay nitong sabi na may halong ngisi.