Cafe Guilt Novels & Stories

Medyo paos nga ito nakaramdam siya nang guilt. Seeing him malalim ang mga mata nito and he has now a double eyelids halatang masama ang pakiramdam nito. Embes na sa upuan nito ay sa couch ito naupo. "You wanted coffee...?" Binalingan siya nito and shook his head. "I wanted some soup.," Napaisip siya maaga pa para sa may sabaw na ulam at nag aalala siya dito. " I don't think available na yun sa cafeteria but don't worry tatawag ako sa kanila ngayon"

"Hindi sa wala akong magustuhan. Bakit kailangan ko pang mamili kung sa papel lang naman ang kasal natin? I mean hindi mo kailangan gumastos para sa kasal." Tumaas ang sulok ng labi nito. "Miss Mananghaya, do you feel guilty now?" Kinunotan niya ito ng noo. "Guilty? Bakit naman ako makakaramdam ng konsensya?" "Bakit? Because you know you're only using my brother to get away from your family and puberty."

sabi niya. Wala na akong naintindihan sa susunod niya pang sinabi, puro cancel ang tanging naintindihan ko. Nabuo nanaman ang guilt sa aking katawan dahil imbis na nagtatrabaho siya ay andito siya kasama ko na kumakain. Hindi ko pinahalata sakanya ang guilt na nararamdaman ko, I know that he'll be upset when I talk to him about work when we are on the picnic.

Hindi ko naman sila masisi, it's their big day and everyone wants it to be perfect. Kaya dumaan muna ako sa isang coffee shop para uminom ng kape at magpalamig ng ulo. I need more caffeine para may energy ako mamaya. And to release my stress. Kahit kasi mainit na ang ulo ko sa dami ng demands ng client hindi ko naman pwedeng ipakita sa kanila. Kaya kahit kulang na lang ay murahin ako kanina pinilit kung ngumiti hangga’t kaya ko. Pasensya lang talaga minsan. I was peacefully enjoying my coffee when my eyes landed to the two young couples.

He says turning to the other side, leaving with these shocking dishes. I really hate the seniors who work at this cafe. They all have blood in their hearts. They like to play around because this menu is not acceptable in the world. Their imagination is too high and so unrealistic. "Yay, I've got mine! That's cool... Tomato sauce from Mars." These dummies are just as immature. They all jump to the counter to get their drinks. This cafe has its own system. You go order and go get the drink yourself. And the most important thing is pay as soon as you touch the cups.

Hindi ako makatulog buong gabi. Ang mga araw na tahimik pero charged ay nag-iiwan ng bakas sa dibdib ko—isang tensyon na kahit sinubukan kong isantabi, paulit-ulit na bumabalik. Hindi lang dahil sa pagkikita namin sa café. Hindi lang dahil sa mga maikling usapan sa opisina. Ang dahilan ay mas simple… at mas masakit.

Gusto nang sumabog ni Agatha sa pagbanggit ng pangalang iyon, at agad na sumigaw, “kasalanan mo ‘to lahat eh!” “Oo.” tumango ito. “Kaya nga, nakakaramdam ako ng labis na pagkakasala…” “Umalis ka na nga! Mararamdaman mo ang pagkakasalang yan sa buong buhay mo! Gaano ba karaming kasalanan ang kailangang gawin ng isang tao para makaramdam ng guilt araw-araw?!” galit na galit si Agatha sa salitang “pagkakasala”. Limang taon ang nakalipas, pinakasalan niya ito dahil sa guilt. Sa loob ng limang tao nilang pagsasama, wala siyang naramdaman kundi guilt para sa kanya, kaya gumastos ito ng malaking pera para sa kanya para makabawi sa guilt niya. At pagkatapos ay sinaktan siya ng husto ulit. Ngayon, a

problemadong ani mama at napahilot pa sa noo. “I don’t know when he’s feeling alright or not. I feel like I don’t even know who he is. I should not have neglected him in the first place.” Again, I felt guilty. I think I will carry this guilt for the rest of my life. Kapag nakikita ko si kuya na mababa ang self esteem niya o hindi kaya ay hirap makipag socialize, hindi ko maiwasang makaramdam ng guilt dahil parang ako ang may kasalanan kung bakit. May kasalanan naman talaga ako. If only I’m not too obsessed with affection and attention.

***** Brie got a text from Mark na magkasama na naman ang dalawa at dumiretso sila sa pang tatlong store ng DF Affiliates. Mabilis niyang itinago ang cellphone sa bulsa ng suot niyang robe dahil lumabas na mula sa shower ang boyfriend niyang matandang hukluban. Sunod ang lahat ng luho niya sa matanda kaya ayaw niya itong pagdudahan siya. Ultimo mga investments nito ay sa kanya nakapangalan kaya bakit siya magrereklamo? Ilang beses na rin niyang nakikitang may iniinom itong gamot na hindi niya alam kung para saan.

At sa dami ng iniisip ko buong araw, siya pa rin ang bumabalik sa isip ko palagi. The driver took a left turn, and I glanced out the window. The coffee shop was just a long blocks away now. This is the last one for today, Sienna. Pagkatapos nito, sa'yo na ang oras ko at buong atensyon ko. But even as I thought that, a sliver of guilt slid into my chest. At kung galit siya o nagtatampo, tanggap ko. Basta hayaan niya la mang akong bumawi.