Can't Relate In Tagalog 소설 & 이야기

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

sagot ko sakaniya. Hindi ako makapakali dahil sa mga matang nakatitig sakin, sinubukan kong kumalma para kahit papaano Hindi ako ma pressure, at iwasan tignan ang mga naglilisik na mata ni Adam pero nabigo ako, kinuha ko Ang baso Ng inomen without my notice,kung akin yun o sa katabi ko. akmang iinomen ko na yon Ng isang kamay ang pumalo sa kamay ko at biglang nabitawan ang basong my laman na inomen.

Aloha Kinabukasan ay nakita ko si tatay na pumasok sa loob NG opisina niya. Tay... tawag ko Kay tatay. Anong ginagawa rito Aloha...?tanong ni tatay Napag-isipan niyo na ba Ang sinabi ko sa Inyo? Saad ko Kay tatay. Tungkol saan? tanong pa ni tatay Sa kompanya Saad ko dito...

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

sunod-sunod ko namang sabi sa kaniya. "You're so bitter, Kali! Bakit kasi hindi mo ulit subukan mag-boyfriend? Para naman hindi ka na bitter sa relasyon ng iba," ssuhestiyon na sabi niya. "That's not gonna happen and I'm not bitter sa relasyon ng iba. Sinasabi ko lang ang totoo. Wala ng descent guy lalo na sa panahon ngayon!" pangangatwiran ko.

I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya. "Kung ayaw mong magsalita mapipilitan ulit akong saktan ka o 'di kaya ay ihulog kita sa pool." galit kong wika sa kanya habang naririnig ko ang mahina niyang hikbi. "J-Judy p-po S-Senyorito," mahinang sagot niya sa akin. Hindi ko naman maiwasang matulala habang napatitig sa kanyang maamong mukha.

Hindi n'ya alam kung ano ang ibig sabihin nito dahil hindi n'ya naman kilala ang kapatid ni Bailey at wala s'yang alam sa background nito ngunit kahit ganon pa man ay wala pa rin itong karapatan na tratuhin ng ganito. "Kahit ano pa ang rason mo ay wala ka pa ring karapatan na tratuhin s'ya na parang hayop!" galit na sabi n'ya rito at nakalimutan na hindi pala nakakaintindi ng Tagalog ang lalaki.

dagdag pa nito. Feeling ko kasing pula na ng kamatis ang mukha ko ngayon dahil sa sinabi n'ya. I don't know pero pagdating talaga sa kaniya, kinikilig ako. Siguro tama s'ya, na may relasyon nga kami bago pa ako mawalan ng ala-ala. Kasi, unang kita ko pa lang sa kaniya noong isang araw sa Park, noong nagpakilala s'ya, may parte sa akin na parang kakaiba, hindi ko maipaliwanag, ang hirap. Unlike doon sa lalaking nagngangalang Martin, wala akong maramdaman sa kaniya. Kung mayroon man kaming nakaraan, siguro puppy love lang iyon? "Enough na, kain na tayo ng dessert" awat ko rito.

"Ma, sinasamantala ko lang ang pagkatataon na abala sila pareho sa trabaho." Napabuga ng hangin sa bibig si Belen at naiinis na ring nakatingin sa nakabukas na pinto sa kusina. "Ang tamang pagsira sa relasyon ay bigyan ng doubt ang isa at insecurities, ma. Kapag nakikita niyang may babaeng banta sa relasyon ng mga ito ay mapapaisip siya hanggang sa mapraning." Halod pabulong lang na paliwanag pa ni Lily sa ina.

______ Kabanata 1 Call "Pano yan? Pano na pag-aaral mo?" Si Tanya ang one and only bestfriend ko. Nagkibit balikat ako. Naiiyak tuloy ako! Paano na ako? Wala na nga akong mga magulang, wala na ring susuporta sa pag-aaral ko. Naka-ilang beses na nga akong tumigil sa pagaaral sa sobrang hirap ng buhay hindi ko yata matatanggap na tuloyan ko ng hindi matatapos ang kurso ko sa kolehiyo.