Can't Relate In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

--- --- --- Parang may matagal nang laban sa pagitan nila. --- --- --- --- "Ano ang relasyon ninyo?" Tanong ko. --- --- --- Walang sumagot. --- --- --- --- Kaya si Dad ang nagsalita. --- --- --- "Siya ang dating pinakamalapit kong kaibigan." --- --- --- Napatingin ako sa lalaki. --- --- --- "Kaibigan?" --- --- --- Tumawa siya nang mahina. --- --- --- "Kaibigan."

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

Gusto kong paniwalaan niya ako pero paano? Paano kung ako mismo may pagdududa sa sarili ko. Paano kung lahat ng nangyari saken ay kasalanan ko talaga dahil hindi ako nag iingat? Dahil tanga ako. Dahil mahina ako? Dahil madali akong linlangin? Madali akong magtiwala.. Kung hindi ako nag inom ng gabing iyon hindi ko makakasalamuha ang lalaking sumira ng relasyon ko kay EL.

Marahan siyang humarap dito. Nagulat siya sapagkat isang babaeng nakadamit maharlika ang kanyang nabungaran. Nakatayo ito sa may pintuan at napaliligiran ng limang kawal. Mayroon ding dalawang babaeng tagasilbi ang nakatayo sa kanyang likuran. Nakilala ang isa sa mga ito. Si Meliana, ang natatangi niyang tagasilbi noong siya pa ay nasa piling ni Braxton. Makahulugang tumingin sa kanya ang babae at tila may ipinapahiwatig. At nakita nga niya sa kaliwang bahagi ng kanyang braso ang ‘Marka ng Katapatan’ ni Meliana sa kanya. Ang markang iyon ang nagsisilbing ugnayan ng tagasilbi at ng kanyang amo. Hanggat hindi nawawala ang marka ay malalaman ng amo kung ang kanyang taga silbi ay tapat pa rin ba

Hayop sila. Galit na galit ako. Inis na inis ako dahil akala ko magkakaroon na ng magandang takbo ang lovestory ng pinakamamahal kong best friend pero shit lang! Alam niyo ‘yong feeling na sobrang saya ka na para sa kaibigan mo dahil masaya itong nagkukwento tungkol sa pag-asang mahal na rin siya ng taong sobrang mahal niya, and then biglang boom!

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

"fix your self. ihahatid na kita kay Nikko." My heart crushed into Pieces. ginagawa ko lang naman kung ano ang sa tingin ko ang tama pero bakit parang ang sakit sakit? bakit hindi ako makahinga? bakit magkaiba ang sinasabi ko sa nararamdaman ng aking puso? bakit parang mas mahal ko na ata si Mart?

nakairap ito pero natatawa rin sa kagagahan niya. "Well, wala naman akong masaya, wala si Eli at ikaw wala ka namang ginagawa kundi ang magburo dito sa bahay niyo! Kaya sumama ka na lang sa akin nang magkakulay naman ang balat mo!"