Cant Stop Praising His Name Novels & Stories

Umalis ito mula sa pagkakasandal sa pader tsaka nag-simulang humakbang palapit sa kan'ya. Huminto ito sa kan'yang gilid no'ng magkatapat sila. “YESHUA is my name and you better not appear in front of me again.” Sambit nito na siyang ikinatigil niya. May kung anong saya at kaba ang bumalot sa puso niya matapos marinig ang pangalan nito.

Naayos ko pa ang sarili ko para sa amin ng anak ko. Nangiti na lang ako ng habang nag-aantay ng jeep. Life without him is odd but I need to be strong and make my own life. Dapat ko matutunan na kaya ko tumayo sa sarili ko paa like my motto before I met him. Stand confidently without using other people to be success. I stand alone like Jaziah. Mas lalo ako na inspire sa batang iyon na gumawa ng sariling pangalan na pinaghirapan ko lang.

Kahit hirap siyang sabihin ang pangalan ng lalaki na hindi manginginig ang boses ay pinilit niya ang sariling magmukhang hindi na apektado. Matagal na nagkatitigan lang sila. Nakita pa niyang gumalaw ang adam's apple nito bago sumagot. "I've heard that you're the best interior designer in Tarlac. Kahit sa Maynila ay matunog ang pangalan mo when it comes to that field, so yeah, why would it be a problem? I'm proud of what you've made for yourself, Braille." Muntik pa siyang mapasinghap. Mukha kasing totoo sa loob nito na masaya ito sa pangalang nabuo niya para sa sarili.

"Aahh! Fuck! Kyler Owen…" Napangiti ako nang i-ungol niya ang pangalan ko. Damn! I never knew that my name could be so damn beautiful. "I'm close…" I stopped finger-fucking her. Napaangat ang itaas na bahagi ng katawan niya at naluluhang napatingin sa akin. "W-why did you stop? Tangina, ang sakit mo naman sa puson!"

napatingin pa ito sa lalaking kasalukuyang nakatitig saakin. Nagsipag sang ayunan naman ang iba pa nilang kasama. They are all loud inside teasing the guy and asking for my name "s-sige po sir. My name is Gabriel po. You can call me Gab" pakilala ko sa kanila. I managed to make myself speak kahit na kinakabahan ako sa mga oras na ito dahil unang una ay ramdam ko ang uncomfort sa sitwasyong ito and I don't like that guy's stares, it make's me uncomfortable. "Yown. Gabriel naman pala ang name. You're name suits you better little guy, you look like an angel though" hindi ko alam kong dapat ba akong maflatter sa commend nito tungkol sa pangalan ko o ano.

Sagot nya, tumango ako bago ipag dikit ang palad ko. Xavi will lead the prayer. "Papa god, thank you so much for this day po, for giving us foods, for saving us everyday, for giving me my mom and dad." Nakangiti lang ako habang nakikinig sa kanya. "Ame-" sabay kaming napahinto nang mag salita pa si Xavi. "I hope they'll not be separated like others, I really love them and I know they love me too and last thing, I hope I will have my baby brother, I want to have my baby brother that I can play with, Amen." Hindi na ako nakapag amen dahil don.

Oo na, may crush talaga ako sa kaniya unang kita ko pa lang sa kaniya. Crush ko siya hindi dahil guwapo siya. I like how disciplined and smart he is at his age. Ayaw ko lang talagang aminin noon sa sarili kasi parang ako na ang nahihiya para sa sarili. It felt embarrassing to even think about it. He is Raz Eros Alcantara. He is famous, and people look up to him.

"I did queen. Naalala ko s'ya, time flies so fast. Karga-karga ka lang dati ng hari pero ngayon ay ang lalaki n'yo ng apat. Maligayang pagbabalik sa iyong kaharian your majesty." "Thank you pero pwede bang Amber na lang ang itawag mo sa akin?" pakiusap n'ya rito. Naalibadbaran kasi s'ya kapag tinatawag s'yang your majesty ng lalaki. "I can't call you by name basis your majesty. It's unethical at parang hindi kita nirerespeto kapag tatawagin lamang kita sa pangalan mo," paliwanag nito sa kan'ya.

Huminga siya ng malalim at napabaling rito, naabutan niya itong nakatitig sa kanya pero hindi man lang itong nagbawi ng tingin nang magtagpo ang mata nilang dalawa. Why he can't stop staring? May plano ba itong i-trigger ang puso niya para magkaheart attack siya? Hindi na kumakalma eh, mabilis ang tibok na parang hinahabol. "Stop staring," utos niya. "Sorry," sabi nito pero hindi naman nag-iwas ng tingin at nanatiling nakatitig. "Can't help it you're too pretty." "And will you stop flattering me?"

“S-Sorry po kasi tinawag ko po ikaw na Manong s-saka po kung sumigaw po ako sa inyo po… ‘di po ako bad, promise po.” “I know,” agad na sagot ni Preston. “And I deserved it anyway. Daddy is not mad, remember that. And you and Chantal are not bad, okay? Mabait kayong parehas… ako lang talaga ang medyo hindi kaya pagpasensiyahan niyo na. But Daddy is trying to change and improve so don’t get mad at me anymore, please. I’ll try my best to be the best father for all of you three just like your Mama Lyana.”