روايات وقصص ضمن Cara Mia Means

Si Shin lang ang familiar sa'kin dito, the rest mga bagong assassin na rin siguro I think. "'Diba nameet mo na si Caliah, what can you say about her?" "May I know your name? I mean, no offense pero hindi kasi kayo familiar sa'kin. Well, except for Shin," I asked. "Uh, I'm Cara," awkward na sagot niya. "I see. Wala naman. I think she's nice though." "Friendly ba siya?"

mapanuya kong singhal rito, "you're a fucking murderer, Mia! At ang dapat sayo ay makulong!" "N-No!" "Yes, Mia. You're going to face jail." pinal na sagot ko. "Please huwag, Carlos! Mahal kita kaya ko iyon nagawa—" "Kahit ano pa ang rason mo, Mia, pagbabayaran mo pa rin ang ginawa mo sa mahal kong asawa. At ito ang isiksik mo riyan sa kokote mo, si Christina lang ang mahal ko at hindi na ako magmamahal pa ng iba lalo na kung sa katulad mong mamamatay-tao!"

Tumango naman ako sa kaniya bilang pagsang-ayon. “Cara, don’t drink too much.” Napalingon ako kay Sir Darius Fontanilla nang marinig ang itinawag niya kay Ma’am Monika. Cara ang tawag niya kay Ma’am Monika? Nickname ba ‘yon o sadyang endearment lang? Lihim akong nagkibit balikat at napailing. Akala ko sa mga kabataan lang uso ang endearment, kahit sila rin pala.

Totoo lahat ng sinabi niya, pero hindi ko alam kung handa ba ako. Kinabukasan, pumunta si Mia sa café para personal na makipag-usap. Nakaupo siya sa pinakadulong mesa, naka-mini dress at mataas ang heels, parang laging handa sa pictorial. Pagkatapos ng shift ko, hinila niya ako palabas. "Zarina, please. Hindi ito forever. Isang gabi lang, then tapos na. Isipin mo na lang na stepping stone."

wala sa sarili niyang bulaslas. The woman smiled gently. “You flatter me.” Nang makitang halatang mas matanda ito sa kanya pero pormal pa ring makitungo, ngumiti si Raia nang mahiyain at sinabi, "You’re too kind. I am Raia Aquino. Pwede niyo ako tawaging Aia.” Kusang hinawakan ni Miss Mia ang kanyang braso at ngumiti. “Okay. Then I’ll call you Aia from now on. And since I’m older than you, if you don’t mind, you can call me Ate Mimi.”

After saying that, Chief Gomez turned to Mia and added, "You’ve got three minutes — either go grab your things or get in the car right now!" Hindi na nakaangal pa si Mia. Lumingon siya at naglakad pabalik ng bahay. Pagpasok niya sa sala, huminga siya ng malalim, tinapik ang dibdib, at bumulong sa sarili. Kaya mo ‘to! Isa lang itong karagdagang karanasan.

Sa palagay niya, magkaka-edad lamang sila at magiging magkasundo rin sila. "Hi, Mariya! Ako si Mia!" masiglang bati ni Mia habang nakikipagkamay. "Ikinalulugod kitang makilala, Mia. Ako si Mariya," magalang na tugon ni Mariya. Masaya ring nakipagkamay ang isa pang dalaga. "Hello, Mariya! Welcome sa Angel Voices! Ako si Kari, isa sa mga tagapag-alaga rito. Huwag kang mahihiyang lumapit kung may kailangan ka, ha?" masayang sabi ni Kari.

"Tama lang din naman ang ginagawa mong iyan. Kasi kung ipapakita mo sa kanya na mahal na mahal mo siya, magiging kampante iyan. Na kaya niyang gawin ang mga ayaw mong ginagawa niya dahil alam niyang hindi mo siya magagawang iwan." "Tama ka. Kaya nga hinayaan ko na. Oh siya, dito na muna kami ng anak ko. Bibilhan ko pa siya ng mga damit niya. Bye, Carlos! See you soon!" mabilis na wika ni Mia bago agad na tumalikod. Sinundan niya ng tingin ang mag-ina bago mabagal na naglakad. Naisip niyang bigla ang pagsisinungaling ni Conrad tungkol sa civil status nito.

Tatanungin na lang niya siguro mamaya kapag nagkita sila. “Uy girl, nakakainggit yang singsing mo. Nagsusumigaw ng karangyaan.” Wika ni Sarah na nasa singsing ang paningin niya. Naitago tuloy ni Mia sa ilalim ng lamesa ang kamay niya dahil nahihiya siya.

“Ibang pangalan ng babae ‘yung tinawag mo, tapos tatawanan mo lang?” Biglang naging seryoso ang mukha ni Leon. Inabot niya muli ang pisngi ni Isabelle at hinaplos ito, this time with such reverence that it almost made her breath catch. “You’re my 196, Mia,” bulong niya, halos parang panata. Napakurap si Isabelle. “196?” “Mia means ‘mine’ in Italian. Pero sa’kin… It’s more than that.”