Caught My Attention Novels & Stories

Sigaw niya sa mama niya. Her frame is small, but her voice carries like a titan’s—though there’s something undeniably cute about it. It’s oddly appealing, almost comforting. I don’t know why, but she captivates me. I never cared much. Nothing outside of my family ever really mattered. People came and went, and I remained indifferent. But the moment she caught my attention, it felt like everything shifted in an instant—like my whole world tilted, and I couldn’t look away.

Nakita nila ang ginawa ko! Nakaamoy akong panganib. Hindi na ako nagdalawang isip pa. Mabilis akong kumaripas na ng takbo palabas habang nakafocus pa ang mga atensyon ng mga ito sa matanda. Makailang ulit pa akong natipilok sa suot kong mataas na heels. "Hoy! 'Yong babae tumatakas!" narinig kong sigaw ng mapansin ng mga ito ang pagtakbo ko.

Tapos kong magpaalam ay nilisan ko na ang sala. Agad kong kinuha ang laptop ko sa isang lamesa, pero nakuha ng isang post-it note ang atensiyon ko. Nakadikit 'yon sa ibabaw ng lamesa at mukhang hindi ko nakita 'yon kanina paggising ko. Kinuha ko 'yon at binasa ang laman.

Sinadya kong tumikhim para maagaw ang atensyon niya at nag tagumpay nga ako dahil tumingala siya sa'kin. I caught him off guard. He's eyes are fix on me and he's not even batting an eye. Uminit agad ang mukha ko dahil sa reaksyon niya. Ewan ko ba. Sa tuwing nakikita kong pinagmamasdan niya ng ganito ay para akong nalulusaw sa hiya. Ano ba Leylah illusion lang 'yan, huwag kang maniwala sa mukhang 'yan! Nag-iwas agad ako ng tingin sa kaniya bago pa man niya makita ang mukha ko. Sh*t! Pwedeng umuwi na lang ng bahay? Hehe joke.

Parehong sinasalo ang masarap na hain sa isa’t isa para sa umagang ito. Ngunit muli kaming napahinto nang sa ikalawang pagkakataon ay tumunog ulit ang selpon ko. Iniabot niya ito’t muling pinatay bago itinuon muli sa akin ang atensyon. Ngunit sa ikatlong pagkakataon dahil sa pagkainis ay sinagot niya na ang tumatawag nang hindi tinitingnan kung sino nga ba ang tumatawag. “Holy f*ck! If you didn't know its just an early in the morning but you—”

Nakarinig pa ako ng bulungan pero hindi ko na sila maintindihan. Nawala ang atensyon ko sa buong silid dahil napunta ang mata ko sa medjo katandaan na lalake na sumalubong sa amin habang malaki ang ngiti. Woah? Kilala pala si lolo ng karamihan dito. Napatingin ako sa mga tao at talaga namang makikita ang pagkabigla nila ng tuluyan kaming pumasok. Hindi pa ako napansin nong lalake dahil nakay lolo pa ang atensyon nito. Nakipag shake hands ito kay lolo bago lumipat ang mata sa akin.

I think my head is starting to hurt. At sa pagpikit ko ng mata ang imahe ng babae kanina ang nakikita ko. Her angelic face, her red and kissable lips was stuck in my mind. It was just a quick glance, but I was really taken by her. Maybe she works here in my company. I don’t know pero isa lang ang tumatak sa isip ko ngayon I’m going to find her. She really caught my attention.

Buti ay nakakapag-isip pa ako. Tinalikuran ko na ang cashier, napahinto dahil may nakapila pala sa aking likuran. Gano’n nalang akong napasigaw ng makilala ko kung sino. "Wahhhh! Asawa ni Brooks!" Napatakip ako ng aking bibig nang mapansin kong napunta lahat ng atensyon sa akin ng mga tao rito. Makapal ang mukha ko pero nakakaramdam ako ng hiya.

seryoso niyang utos Pagkatapak pa lang namin sa loob. We caught everybody's attention right away. Napayuko ako. Hindi ako sanay sa ganito. Hindi ako sanay sa mga taong nakasuot ng mga mamahaling gown, alahas sa tenga, kamay, at pati narin buhok. Naglakad kami sa isang nagkukumpulang mga lalaki at babae. I saw Tristan who waved at me the moment he saw me. I smiled at him. "Hey beautiful!" Tristan

Hindi inalintana ang luhang tumakas sa mga mata ko. “Sana maramdaman ko rin ang pagpapahalaga niya sa akin. Sabik ako sa attention niya pero pinagkait pa niya. Sana pag gising ko ay may magbago na.” I whispered then my eyes suddenly close and everything went back...