Caught My Attention Novels & Stories

Bahagya pa itong napaiwas nang tingin sa akin at nagkunwari na lamang akong hindi s'ya napansin. "M-Miss A-Alcantara!" Napahinto ako at lihim na napangisi dahil mukhang nakuha ko ang interes nito. Agad akong ngumiti nang humarap ako rito. Saka ko lang namalayang nakalapit na pala ito sa akin at isang bagay ang napansin ko sa taong ito.,

Nakita kong may mga tao sa loob at nag mamadaling nililinis ang kalat, ang du-dugyot parin, tsk. Pumunta ako sa harapan, umkyat, at hinarap sila, nasa gilid ko lamang ang dalawa na sina shine at matt. Pumitik ako ng isang beses para kuhanin ang atensyon nilang lahat, Hindi naman ako nagkamalii at nasi lapitan na sila sa amin. "Attention!" Sigaw ko. "May natanggap kaming ng banta mula sa isang taong nag pahirap sa atin noon"ani ni matt.

Nakatuon lang ang atensyon ko sa lalaking naglalakad ngayon sa stage. Pigil ang hininga ko habang inaantay na humarap sa amin ang lalaki. Iba ang pakiramdam ko, pero ayokong kilalanin siya nang hindi ko pa masyadong nakikita ang mukha niya. Hindi ko matanggap. Just as he faces us, I felt numb and cold. "O, my god!" I heard Rachel and Allyson gasp. Ramdam na ramdam ko ang mabilisan nilang pagtingin sa gawi ko, naroon ang pag-aalala sa mukha.

Period. Muli kong binaling ang atensyon sa papel na hawak ng isa pa niyang kamay. My hands flew to the menu to hold it. And unfortunately, it slipped. Hindi ko sinasadya. Hindi ko lang namalayan na nanghina ako dahil sa titig niya. I heard an ample sound of chuckle from the guy beside me, making me more attentive. As well as my cheeks burning with his gaze. Until now, he isn’t taking off his eyes from me. From my peripheral vision, I can see a sly smirk showing off his mouth. For the first time, I felt intimidated to someone and making my knees jelly with that simple gesture. Muling hinanap ng aking kamay ang nahulog na menu at tinignan ang mga pagkaing maaari nilang ihain. I tried my best t

Ilang babae sa paligid ang hindi maiwasang tumitig dito, halata ang paghanga sa kanilang mga mata. Napansin kong inililibot niya ang tingin sa paligid at nang magtama ang aming mga mata ay ngumiti siya at kumaway. The attention shifted to me, curious eyes wondering who had caught his attention. I smiled, feeling a bit self-conscious, as he excused himself and made his way towards me.

May mga nakairap pa nga. Napuyuko ako sa sobrang hiya. Hindi ako sanay sa ganitong atensiyon. Bigla niyang hinawakan ang bewang ko at hinapit ako palapit sa kanya habang diritso lang ang paglalakad. He don't even care if we are catching attention. I stiffened, pero mas lalo niya pang hinapit ang katawan ko.

guwapo ngunit malupit na mukha. P-Para bang habang katitigan ko ang lalaking ito ngayon. Pakiramdam ko, may atensyon akong dapat hindi ko nakuha. Atensyong, hindi ko na dapat ginising, dahil malakas ang kutob ng sistema ko na masama ang kahihinatnan ng ginawa kong pag-gising sa natutulog na atensyon ng lalaking kagat labi ng nakatitig sa akin ngayon.

For a starter, it isn't the kind of impression I want to give to anyone. But . . . as if I have a choice. "Uhm," parang walang lumabas sa bibig ko, "hi." Sa sobrang hina ng boses ko, pakiramdam ko ay ilong ko lang ang nakarinig no'n. Pero nagkamali ako. Nakuha ko ang atensiyon ng lalaking tinawag nilang Gray at parang slow motion pa ang nangyaring pagbaling niya sa akin.

Madilim sa parteng iyon kaya naman hindi ko na napansin kanina ngunit dahil muli akong lumingon ay doon napunta ang aking atensiyon lalo pa’t…. Lalo pa at may narinig akong impit na iyak mula sa loob niyon. ---

Pagkatapos, muling nagtama ang mga mata nila, mas matatag ang titig nito. “Kasi sa tuwing naglalakad ka sa loob ng hall… may pakiramdam ako na any second, may ibang kukuha ng atensyon ko sa 'yo,” sabi nito nang kalmado, pero may kakaibang diin. “And I don’t usually let go of something that catches my attention… especially if it's rare.” Dahan-dahang kumurap si Eloise, ramdam ang paninindig ng balahibo sa batok niya.