Celebrating Small Wins Quotes 소설 & 이야기

"Oo, Amy. Alam ko na may mga laban pa sa harap natin, pero hindi ko hahayaan na madamay kayo sa mga ito. Ang pinakamahalaga ngayon ay ang magkasama tayo at magtulungan." Minsan, ang mga simpleng pag-uusap na tulad nito ay nagbigay lakas sa kanila. Hindi na nila kailangan pa ng mga malalaking pangarap at ambisyon. Ang bawat maliit na tagumpay, bawat pagtulong sa isa't isa, at ang bawat tawanan ng kanilang anak ay nagiging mga bituin na nagsisilbing gabay sa kanilang landas.

Kita ko na nakatingin silang lahat sa akin habang nakangiti, kaya bigla naman akong nagkaroon ng lakas ng loob. "That’s why this is one of my suggestions, because I want us to take a moment to relax, enjoy, and celebrate our collective success. We all deserve this. And most especially, to our CEO," sabi ko, saka tumingin kay Ken, na walang emosyon pa rin habang nakatitig sa akin. Kahit ganoon, nginitian ko pa rin siya. "Thank you for accepting me as part of your team, and congratulations! You may be a new CEO, but I can already say that you are truly exceptional and a successful leader," dagdag ko, habang nakatingin sa kanyang mga mata na napansin ko ay parang biglang lumambot. Agad kong ini

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

"Totoo na nga ‘to, Amara. At mas marami pa tayong sabay na tatahakin. Pero ngayon pa lang, gusto kong ipaalala sa’yo, hindi mo kailangang hintayin ang ‘someday’. Kasi ‘yung someday mo, nangyayari na ngayon." Ngumiti ako habang tinanggap ang mug. "At ikaw ang dahilan kung bakit." Lumuhod siya at hinaplos ang tiyan ko kahit alam naming wala nang laman iyon. "Ikaw ang dahilan kung bakit ko natutunang hindi puro trabaho ang sukatan ng tagumpay. Na minsan, ang totoong tagumpay, ay ‘yung makita kang ngumingiti sa bawat umaga. O marinig ang tawa ni baby tuwing hapon. O simpleng makasabay kang kumain ng tahimik."

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.

Muli kaming binalutan ng katahimikan, to the point na naririnig ko na ang paghinga naming dalawa. “Thank you,” mahina kong sabi. “Ano iyon?” tanong niya sa akin. “Thank you, kasi na-experience ko ito kahit na napaka-lame naman ng dahilan.” Natatawa kong sabi. “Hindi naman lame iyon, it’s small winnings. Deserve mo iyon.” Napalunok naman ako dahil sa sinabi niya. Alam na alam talaga niya kung paano hanapin ang kiliti ko sa mga praises na binibigay niya. He knows how to use his words well. .

She was the first person I wanted to share this victory with, the one who had supported me every step of the way. On my way back to my office, I pulled out my phone and sent her a quick message: *Deal secured. Can’t wait to celebrate with you later.* I could almost picture her smiling as she read it. And that thought alone was enough to make all the stress and hard work worth it.

sabi ni Sebastian. Tumingin si Sebastian sa akin, ang mukha niya ay kalahating maliwanag dahil sa kandila. "Clara, thank you for suggesting this 'project.' Akala ko mapapagod lang ako, pero nakaka-relax pala talaga 'yung may natatapos kang ganito kasimple." "Sabi ko naman sa'yo eh. Small wins, Sebastian. 'Yan ang kailangan natin ngayon," sabi ko.

And I can't do that if I give up. "Hayan, tama iyan." Ericka said. Encouraging me more. "You know, hindi mo naman kailangang magkaroon ng sobrang laking progress every day, just a simple lift of your leg is already a huge progress. So always remember that a small progress is still a progress, so, huwag susuko, ha? Kaya mo 'yan." I stared at her and took a heavy breath. Okay, I can do this. I must do this.

Pero alam kong kailangan kong tapusin ang mga ito upang masigurong maayos ang lahat para sa susunod na araw. Pagkatapos kong tapusin ang aking mga gawain, humiga ako sa kama at nagmuni-muni. Alam kong malayo pa ang aming lalakbayin, pero sa tulong ng aking mga tauhan at ng aking pamilya, alam kong makakamtan namin ang tagumpay. "Ein weiterer Tag, ein weiterer Schritt näher zum Erfolg," (Isang araw pa, isang hakbang palapit sa tagumpay) sabi ko sa aking sarili habang unti-unting pumipikit ang aking mga mata.