Novel & Cerita Celso Ad Castillo

“Isa ka lang sa mga estudyanteng tinuruan niya sa La Salle. Pero ako, magiging personal niyang student.” Tumingin si Celeste sa kanya. “Alam mo naman siguro na isang pribadong estudyante lang ang tinanggap niya sa loob ng maraming taon, bukod pa sa mga mag-aaral niya sa La Salle?” “Siyempre alam ko.” Sino ba ang hindi nakakaalam? May isang estudyanteng naturuan si Prof. Arnold Castillo ng buong husay niya. Napakatalino nito at napakahusay sa medisina.

Rinig na rinig ang kaluskos ng papel. "Ako, si Alejandro Castelo, ay nasa tamang pag-iisip nang gawin ang testamentong ito," basa ng abogado. "Nabuhay ako na pinapaligiran ng mga taong nag-aabang sa pagbagsak ko, kabilang na ang sarili kong kapatid na si Arturo." Namula ang mukha ni Arturo nang marinig ang pangalan niya, habang ang ibang mga kamag-anak ay nagbulung-bulungan.

utos niya bago tumalikod at nagsimula nang maglakad. Sumunod naman ako at mariin na kinuyom ang mga kamao dahil sa takot, nakatanaw sa likuran ng lalaking siguro ay kinatatakutan o sadyang ginagalang lang ng mga tao. O baka pareho. Hindi ko alam dahil para sa akin, istrikto lang ito pagdating sa trabaho at pamumuno sa buong lupain. Victor Lazarus Castellano, ang bunso sa tatlong magkakapatid na anak ng yumaong Senyor Donatello Castellano at Senyora Ysabel Castellano.

Kumuha si Apollo ng sigarilyo at sinindihan ito. “Siguradohin mong walang alam ang anak mo sa mga ginagawa natin, Apollo. Pareho tayong malalagay sa alanganin kapag nalaman niya ang tungkol sa ating mga plano,” sabi ni Celso at inilagay ang sigarilyo sa ash tray. “Kapag nalaman kong nangingialam siya, pasensiyahan na lang tayo kapag nalaman ng lahat ang totoong nangyari kay Don Alberto.”

"Yes... Yes, this is Bernadette, executive director of Apex Talent Management... Oh! Mr. Castillo! Yes, sir!" Napaangat ang ulo ko. 'Mr. Castillo?' Ang pangalang iyon ay pamilyar. Isa siya sa mga pinakasikat at pinakamalaking casting directors para sa mga pambansang commercial campaigns at mainstream television advertisements sa bansa. Tahimik akong nakinig habang pabalik-balik ang tingin ko kay Bernadette.

saad niya, naramdaman ko ang palad niya na tumatapik sa aking balikat. “I already gave up everything to Eleizha, nasa kanya na ang lahat ng ari-arian at kayamanan ko matagal na, pati na rin ang pamamahala sa crime family kaya wala na kayong dapat alalahanin pa. Save her. Marry her. Make love to her. Have kids with her. Live a peaceful life together, that’s my concern, son, you have my blessing, welcome to the family, Mr. Ramiro Castillejo,” saad niya, naramdaman ko namang may isinuot siyang singsing sa daliri ko ngunit hindi ko na mapigilan ang nararamdaman ko, tumutulo na ang mga luha ko.

Sa itaas ng larawan, nakasulat ang headline sa malalaking letra: “De Castro Group CEO Lucian De Castro Formally Acknowledges Son and Partner in Surprise Announcement.” Halos mangatog ang mga tuhod ko habang binabasa ang mga unang talata. Nakasulat doon ang buong pangalan ni Neo, pati na ang opisyal na pag-amin ni Lucian na siya ang nag-iisang tagapagmana ng pamilya De Castro. Walang masyadong detalye tungkol sa akin, maliban sa pagbanggit na ako ang kaniyang "long-time partner" na magkasama nilang pinalalaki ang bata sa loob ng mansyon.

Kilala din ang Castillo dito sa Laguna dahil sa sikat na Castillo Architectural Company nila Sir Timoteo. May nalaman din ako tungkol sa kanila. Ang papa nilang dalawa ay parehong Engineer din sa CAC. Marami pa silang nakwento na tungkol sa kanila at sa pagkakaibigan nila. Childhood bestfriends sila. Naalala ko tuloy si Miko at bigla ko itong na miss.

Humakbang na siya at sumunod naman ito sa kanya. "Saan ba 'yong sinasabi mo? Saka huwag tayo masyadong gabihin, ha. Gusto kong magpahinga ng maaga," sabi niya habang hindi tumitigil sa paglalakad. "Naku gorl, ihanda ang feelings mo ngayong gabi dahil baka pagkatapos ng gabing ito ay gusto mo nang lunurin sa ilog na walang tubig si Daddy shark. Alam mo kung bakit? Kasi pag-aari ni Adam Sebastian Castillo ang bar na 'to. Saka balita ko ay doon namumugad ang mga guwapong binata ng Batanggas. Ang Contreras at ang mga Castillo, palagi daw silang kompleto do'n." Natigil siya sa ginagawa niyang paglalakad at hinarap si Margo.

"C-Castiel?" "Yes, your one and only, dashing cousin-in-law, Castiel MOndragon-Winchester at your service!" pagpapakilala niya sabay yukod nang pabiro, tila ba isang actor. "Pasensya ka na nga pala doon sa kanina, huh? Naku, nakaka-stress talaga 'yung mga ganoong eksena ng mga exes! Mabuti na lang talaga at naisipan kong dumaan na dito para silipin ka."