Characters Of Maria Makiling Novels & Stories

Nabigla si Marina nang mapansing kilala siya ng matanda, nawala ang ngiti na napalitan ng kaba. “Paano po ninyo ako nakilala?” “Bakit hindi ko makikilala ang anak ng vice mayor ng Castilla, Sorsogon na si Mrs. Hidalgo, hindi ba’t isa ka sa anak nila?” Namilog ang mga mata ni Marina, halos nakakalayo na ang mga kasamahan nila pero hindi niya maiwasan matakot. Walang maalala si Marina na kilala niya ang kaharap ngunit pamilyar ang mukha nito.

"Marciella Perrer. Ang pinakamaganda at matino kong naging biktima noon? Don't worry, I can handle her. Mabait naman iyon, hindi uubra sa kamandag ko ang Del Pilar na iyon." "Del Pilar?" "Yeah, Marciella Del Pilar, nasa history 'yan, Ynna, ha? Hindi ka inform? Nag-aral ka ba talaga?" Dinutdot naman nito ang malapad kong noo. "Marcelo 'yon, Trice." "Ay? So, iniba na pala?" biro ko pa. Tumaas lang ang sulok ng labi ni Froizel at pagkuwa'y nagkibit-balikat.

“Tama ka ro’n, hindi tayo dapat mag-ilusyon na mabibigyan tayo ng tunay na pagtingin ng mga bampira. Unang-una, tumatanda tayo ng mabilis, sila ay hindi. Tingnan mo nga si Marie, noon ay parausan ng Master Ezekiel, ngayon ano na? Isa na lamang matandang tagasilbi. Minsan ding nagkaroon ng mataas na ilusyon.” Hindi gustong maapektuhan ni Anastacia pero hindi niya mapigilan. Ang tinutukoy ng mga ‘to na si Marie ay ang tagasilbing matalik na kaibigan ni Apostola, ang head ng mga maid servant. Kasalukuyan itong nasa bahay ng mga tagasilbi nananatili na lamang at naghihintay ng huling hininga. Mayroon kasi itong malalang karamdaman na ngayon.

"Where's Nurse Marikah?" Napatingin siya sa akin at magiliw na nginitian ako. Parang gusto ko rin na mag sign of the cross kapag nakikita ko siya. Sobrang kahawig niya ang birheng Maria. Kahit na nabibilang siya sa mayamang pamilya ay nag-pursue siya na makapasok dito at maging independent na tao. "Nag-rounds po si veil girl Marikah, Dok."

Ngunit bahagyang nagsalubong ang makakapal nitong kilay. “Pero malapit nang dumating ang bata,” dugtong ng matanda. “At si Marikit ay educated, mabait, at tahimik. She’s suitable to become the mother of your child.” Nanatiling malamig ang ekspresyon ni Mikael, kaya muli namang nagsalita si Don Emilio.

Pagmamay-ari ito ng isa sa pinaka makapangyirang tao sa Pilipinas. Gulong-ulo ang iniisip niya tulad ni Martin Hindi rin siya naniniwala na si Anna at Esteban ay maaaring manirahan dito sa mansion na halos malaki pa sa mansion ng mga Lazaro. Para kay Marcella, palagi niyang inilalagay ang kanyang posisyon nang napakataas, mas mataas kaysa sa lahat ng babae ng pamilyang Lazaro kahit na mas maganda ang hitsura ni Anna kaysa sa kanya. Ngunit tatlong taon na ang nakakaraan nang maalis ang banta dahil nag-asawa ito ng basura.

Biglang lumingon sa akin si “Sino?” “Siya?” Tinuro ko ang portrait. “Si Ma’am Victoria ‘yan.” Ngiti pa lang ni Ma’am Victoria, halatang siya na ‘yan. “Kilala mo siya?” “Oo, siya si Maria Victoria Cervantes-Navarroza, ang first lady ni President Alejandro Lucas Navarroza. Alam mo bang sila ang nagpapaaral sa akin ngayon? Kahit na parehong galing sa pamilya ng mayaman at politiko, tumutulong pa rin sila sa kababayanan nila gamit ang sariling pera. Never silang nagnakaw ng kaban ng bayan.” Huminga ako ng malalim at naisip ko na imposibleng si Ma’am Victoria ito. Magkamukha lang siguro sila pero magkaibang tao. “Sino pala siya? Nobya mo?”

“Magpa-file siya ng pormal na reklamo laban sa `yo. Ayusin mo `to, Calumpang. Puwede kang ma-court martial kapag tinotoo `to ng babae. Ipapa-Tulfo ka pa yata. Maricel Paligumba ang pangalan.” “Sigurado ka, sir?” Nanlamig si LA. Literal siyang nanghina kaya kinapa niya ang upuan sa harap ng mesa ng opisyal. “Wala akong kilalang Maricel. Baka ibang sundalo ang tinutukoy diyan?” “Matilda daw ang pakilala niya sa `yo.” Ano? Si Matilda? Pakiramdam ni LA ay hinulugan siya ng bomba.

Tanghali na nagising si Maria dahil halos hindi rin naman siya makatulog ng gabing iyon, hindi mawala sa isip niya ang mukha ng lalake habang sinasabi ang totoong nararamdaman nito. Para kay Maria ay isang panaginip iyon, hindi niya magawang maniwala na umiyak-iyak pa siya sa harapan ni Kanor pero pareho naman pala silang nararamdaman ni Pelipe.

bulalas ni Maumau, habang kumikinang ang mga mata. Si Maliya ay nakasuot ng damit ng pinaka-kilalang goddess na karakter sa laro. Ang pagkakahawig ay napakalinaw, tila ba lumabas ang karakter mula sa screen. Maging si Marco, nang makita siya, ay hindi naitago ang pagkamangha. “She looks like she was made for this role.” Napangiti na lang si Maliya nang wala sa oras. “Pagod na pagod na ako.”