Cherish The Moment Meaning Mga Nobela at Kwento

Hindi man kami magsalita ay alam at ramdam kong pareho kaming walang mapagsidlan ng kasiyahan sa mga puso namin. He was right. Moments like this one should be cherished or captured so that we can always relive them whenever we were sad, troubled, or lonely. He slowly stretched his arms and said, “Thank you so much, bish. I owe you this part of my life.” Nanginig iyong mga nakangiti kong labi dahil ramdam ko ang taos-puso niyang pasasalamat. Even before I could tear up, I closed our distance and snuggled him tight. Kumapit ako sa suot niya at sa dibdib niya ako umiyak nang tahimik. Ang saya-saya ko. Sana hindi na matapos ‘to.

"Athena! No! Please! I'm begging you! Don't leave me! No!" Naririnig ko pa rin ang sigaw niya kahit hindi ko na maidilat ang mga mata. Nararamdaman ko pa rin ang mahigpit na yakap niya habang unti-unting nawawala ang aking diwa. Sometimes, it's not always a happy ending. Kahit gaano kalayo ang tinakbo namin ay siguro hanggang dito lang kami. I will treasure every moments with him. Hindi man kami hanggang sa huli, masaya ako na minsan ko siyang nakasama. I realized, we should value every second we have with our loved ones. Because in life, there are no replay and rewind, only flashbacks.

“Tse! Huwag mo na munang banggitin iyang papa mo at baka masira ang moment natin.” Napahalakhak kaming dalawa. Nagpatuloy kami ni mama sa paghuhugas ng plato kahit na wala ako sa sarili. Ngunit kahit na kumikilos ako sa kusina, hindi pa rin nawala sa akin ang huling salita ni mama na tumagos sa kaibuturan ng puso ko. ‘Time is fleeting, anak. Moments come and go so make sure to cherish every one of them.’

"That's why we should cherish every happy moments and hours. Para wala tayong regrets at wala tayong what if's. We shouldn't worry about tomorrow, we should just be happy right now. Now is more important than tomorrow." Tama nga naman. Why worry tomorrow? When you can br happy now? Kung masama man ang maging araw mo bukas, ayos lang. At least naging masaya ka ngayon. "Live in the moment, Riza." "You're right." "I am always right. And now, I am with the right person. You see? Palagi akong tama."

Habang nasa kotse papunta sa Club Zion para sa after-party ng MORSE. "Hindi ko alam kung paano ako magpapasalamat sa 'yo, Ken! Hindi ko makakalimutan ang karanasang 'to habang buhay!" sabi ni Cherish na punong-puno ng kasiyahan. "Ang makita kang masaya ay sapat na para sa akin. Pakiramdam ko nga, jackpot ako kasi nakilala ko ang isang napakagandang babae na tulad mo," sagot ni Ken na may ngiti.

Si Missamy. She was happily run toward to me. Picturan ko daw siya. Heto ba ang ginagawa ng mga masasayang tao? Ang magsayang ng oras sa mga bagay na walang katuturan? She said na kailangang i-treasure ang every moment. Live at the moment then. Treasure it. Now, it just memory to think of. To return on hopeless moment, na magtatanong ka kung babalik pa nga ba?

wika naman ni Marian at umupo na nga sila sa gitna ng pagoda kung saan makikita ang apat na upuan at isang mesang nakasentro rito. "That's right. Sadness makes us appreciate the happiest moments we have taken for granted. But it does gives us hope. We know sadness is temporary, and one day joy will come back and greet us like an old friend," wika ni Aeron at napatingin na lang siya sa paligid.

“Stop accusing me on the things that I don’t usually do, Ate. Siya ang madalas na nangaaway sa akin.” Ami was really enjoying the moment. Panay ang takbo niya kaya naman panay ang sunod sa kanya ni Aeris. Right after we ate our lunch, niyaya ni Aeris si Ami sa kuhanan siya ng litrato kaya naman naiwan kami ni Asher sa lilim habang pinapanood silang dalawa. “You know,” he said softly, breaking the comfortable silence between us. “Seeing you smile like that today made me realize how lucky I am to have you in my life.”

Ang bawat salita niya ay tila naging gabay sa madilim na pasilyo ng aking puso. “Isabela, cherish every moment that you have. Huwag mong sayangin ang panahon dahil lang sa matinding galit. Hanggat may pagmamahal pa, huwag ka nang magdududa pa, bigyan mo ang sarili mo ng isa pang pagkakataon ang pag-ibig.”

For a brief moment, she allowed herself to enjoy it—to let her guard down and just be in the moment. _"You know, you’re not as terrible as I thought,"_ Keisha said, surprising even herself with her words. Jarren raised an eyebrow. _"Is that a compliment?"_ _"Don’t get used to it,"_ she replied, her lips curling into a small smile. _"I won’t,"_ Jarren said, his voice soft, almost vulnerable. _"But I’ll take it."_