روايات وقصص ضمن Cherry Blossoms After Winter Uncensored

*****RAIN***** EVENING CAME so fast, fireworks were already making noises outside. Sina Wind at Jan ay kanina pa rin nag-iingay sa labas habang nag-iihaw naman ng barbecue roon sa bandang garden ang kanilang mga magulang. Everything looks good and ready; their Christmas tree was filled with gifts and chocolates, and their food for later is almost done. It's just that Rain can't feel the excitement like what everyone feels for the up-coming midnight. She's still numb as of the moment, she can't find the joy or the happiness for this season. Her heart feels dull and heavy.

"Nasa Zamri ka ngayon, hindi ba?" "Opo. At dadalhin kita doon." "Ano?!" Habang nagbabago si Winter ng sapatos, muntik na siyang madapa, at ang kanyang mga pisngi ay namula nang husto. Naaalala pa rin niya ang pagka-awkward sa pagitan nila ni Frank noong araw na yun, nang magising siya at makita niyang napalitan ang kanyang mga damit… pati na ang kanyang underwear.

Naunang tumayo si Tres at hinarap siya, sabay lahad ng kamay nito sa kaniya, na kaniya lamang tiningnan no'ng una. "Come up, let's have dinner together." pag a-aya ni Tres sa kaniya. Nagdalawang isip pa siya no'ng una kung ibibigay ba niya ang kamay niya sa kamay nito, nang kusa na nitong dinampot ang kaniyang kamay at hinila siya patayo. Tahimik nilang binabaybay ang mahabang daan na punong-puno ng mga tao dahil sa cherry blossoms at mga tianggehan na nagtitinda ng masasarap na pagkaing panghimagas.

Napangiti ako ng makakita na ako sa wakas ng cherry blossom at nandito lang ito sa mismong mansyon ni Ralph. Hindi ako makapaniwala na meron silang mansyon dito sa Japan at malaki ang kabuuan nito na napapaligiran ng mga puno ng cherry blossom. May mga puno rin ng mandarin at almond at sa bakuran nito ay mga tanim na mansanas at ubas na hitik sa bunga.

"Alright. Park it is." Malawak ang naging ngiti ko nang makarating kami sa parke. May mga puno ng cherry blossoms sa paligid na nagpaganda sa buong lugar. Nanuot sa ilong ko ang halimuyak ng nagsisiliparang dahon mula sa puno. May iilang mga turista kaming nakasalubong na panay kuha ng litrato. Habang ang iba naman ay nakaupo sa benches at abala sa pakikipagkuwentuhan. Nang matanaw ko ang pinakamalaking cherry blossom na nasa gitnang dulo ng park ay kaagad kong hinila si Traise para makapagpapicture.

Ganito nakuhanan ng photographer ang sandaling iyon. Naalala ni Zuko na napakaganda ng gabing iyon. Puno ng kulay rosas at gintong ulap ang langit. Mayroong pribadong kalsada sa harapan ng bahay ng mga Thompson. Hawak niya ang kamay ni Pammy at tumayo sa dulo ng daan habang nakatingin sa langit at mga ulap. Umihip ang isang mainit na simoy ng hangin at lumipad ang mga talulot ng cherry blossoms.

Habang tumatakbo sila sa ilalim ng mga cherry blossom ay tila nabura ang hangganan ng kasalukuyan at nakaraan. Parang bumalik ang panahon. Paglingon ni Yumi ay agad nitong nakita si Cedrick at agad na napasimangot. “Bad luck.” Napahilot si Cedrick sa noo. “Miss Yumi, I invited you here.” “That's exactly why it's bad luck.” Tumalikod ito. “Let's go take pictures somewhere else.” Nataranta si Cedrick. “The biggest cherry blossom tree is here!”

He continued, “This is my third time coming here, but it never felt complete. Mas na-appreciate ko ngayon kasi nandito ka.” His words hit me deeply. Ang open niya sa nararamdaman niya made our connection feel even more special. We sat in comfortable silence, letting the beauty of the cherry blossoms surround us. The soft rustling of leaves and the distant laughter filled the air, creating a perfect moment that I knew I would cherish forever. *** Last chapter, epilogue ♡

Tinanong ulit ni Charlie, “Ano naman ang tatlo?” “Ang tatlo…” Hinangaan ni Nanako ang mga puno sa New York sa gabi at bumuntong hininga habang sinabi, “Ang pangalawa ay maglakad sa ilalim ng mga cherry blossom sa Hirosaki Park na may suot na kimono kasama si Charlie-kun. Sa kasamaang-palad, namumulaklak ang mga cherry blossom sa Marso o Abril sa pinakamatagal, at lumipas na ito…”

Psh! "So, I expect na napapaligiran ng cherry blossoms ang simbahan? Pwede ba 'yon?" Tanong ko, pang-iiba ko na rin ng topic. "I don't know. But I'll make sure that you're the most gorgeous cherry blossoms in the wedding." Aniya. Uminit na naman ang pisngi ko. Kaya nga lang agad na napangiwi. Parang may nalasahan ako sa ice cream na hindi magada sa panlasa ko. Agad akong napabitaw sa spoon saka nilayo sa akin. "Why? There's any problem?" Nangunot nuong tanong ni Pyro. Umiling ako.