Cold Hearted Novels & Stories

Collin is a good man. Katulad ni Axton, akala ng lahat ay heartless siya dahil sa hindi siya mahilig mag-express ng nararamdaman. Hindi rin siya madalas na nagsasalita, dahilan para isipin ng lahat na mayroon siyang aloof personality. But the truth is he’s kind. He’s warm. And I can’t taint his kindness and warmth just because I’m confused how to move on from a man who married to someone else.

Walang kahit anong bakas ng awa o pag-unawa. “So, nagbalikan na nga talaga kayo?” tanong niya, sabay tawa—isang malamig na tawang may halong sarkasmo at panlilibak. Hindi man lang niya pinansin ang lahat ng sinabi ko, ang mga salitang galing sa pinakailalim ng puso ko. Para bang wala lang sa kanya ang sakit na pilit kong ibinubuhos. It’s insane how heartless she can be.

Gusto lamang nitong lumayo at huwag na siyang muling makita—paano pa siya nito mamimiss? Mukha lang itong banayad at maamo, ngunit ang puso nito ay mas malamig pa sa sinuman. A heart of stone, impossible to warm. Thorn’s jaw tightened. Naghalo-halong emosyon ang umiikot sa kanyang mga mata, ngunit agad niya itong kinontrol. Pagdating niya kay Raia, dumaan lang siya na parang hindi niya ito kilala. Malamig na nilampasan ito at pumili ng mauupuan.

Napakagarbo ng kalooban ng lumang kubo. "Ang ganda rito sa loob kaso puro black at gray lang ang kulay." Tama si Heart. Mula sa sofa set nito hanggang sa mga bulaklak sa vase ay naglalaro sa itim at abo ang kulay. Nakapagtataka ring napakalinis dito sa loob kahit pa walang tumatao. "Eerie," bulong pa nito. "Cal, may heater roon. Sindihan mo," turo ko sa kanang bahagi ng bahay. Bakas sa mukha niya ang takot at kaba kaya napagdesisyonan kong samahan na lamang ito.

Maski ang mga taong nakakakilala sa kanya ay sanay na sa pagiging cold niya. He is always expressionless and cold hearted towards anyone, especially those people he is not close to. Tinagurian na isnabero at matalino kumpara sa dalawa niyang kakambal. Ngunit nakikita ng babaeng katalik nila ngayon ang nagbabaga nitong mga mata dahil sa matinding libog.

Ito na lang talaga ang naiisip kong paraan upang maakit ko siya. Sunud-sunod na paglunok ang ginawa ni Morgan. Malakas ang kutob ko na unti-unti ko na nga siyang naaakit. Mas lalo pa nga'ng umalab ang pagkakatitig niya sa akin. "Don't play dirty with me fat woman." Mahina subalit madiin niyang wika. Isang nakakalokong tawa ang agad kong pinakawalan saaking labi. "You don't know me, mr. handsome. I like playing it dirty." Paos kong tugon.

Lagot talaga ako nito, jusko po! Nakatulala pa rin si Benedict habang kasalukuyan pa ding nakahiga sa sahig tila hindi pa na proproseso ang nangyari. Damt it! Binunggo nanga ako tapos wala manlang siyang kahit isang sorry na narinig mula dito. Pero ang mas nakakapagpainit lalo ng ulo niya ay dahil naupuan nito ang kaniyang pagkalalaki, kaya dahil din dito ay meron siya ngayong boner! Hindi tamang maramdaman niya ito ngayon lalo na at hindi ngayon ang tamang oras para sa ganitong mga bagay.

Humagulgol ako sa gitna ng ulan. Hindi ko alintana ang buhos ng ulan. Gusto ko na lang matapos ito... matapos ang lahat ng paghihirap ko. Gusto ko nang mamatay. My mother's hatred was a poison that burned me from the inside out, twisting my flesh and soul into something savage—a ruthless beast with no room for love, no capacity for care. I became selfish. I became cruel. The agony ate away at me, locking my heart behind ice-cold walls shadowed by bitterness. I fed on rage and venom until the boy I once was was nothing but a hollow ghost, buried beneath the wreckage of my own making.

Hindi ako asawa—isang kabayaran lang ako, isang bagay na pagmamay-ari niya. Naupo ako sa gilid ng kama, pilit pinipigil ang luhang nagbabadyang pumatak. Hindi ko gustong lumaki ang anak ko sa ganitong sitwasyon. Hindi ko hahayaang maranasan niya ang sakit ng isang tahanang punong-puno ng galit, malamig na pakikitungo, at walang pagmamahal. "Kailangan kong makaaalis dito..."

nanggigigil na duro ko sa kanya Tumayo ako sabay ayos ng sarili ko at naglakad paalis pero bago ako tuluyang lumabas ay nilingon ko pa itong makayuko pa rin. "Kung mahal mo ako sana hindi mo 'to nagawa. Kung mahal mo ako hindi mo ako sasaktan at kung mahal mo ako hindi mo ako lolokohin at gagaguhin!" puno ng hinanakit na wika ko. "Kung ganito ang pagmamahal para sayo sana hindi na lang ikaw ang minahal ko. Ang sakit sakit mong mahalin! Huwag ka nang umasa pang magpapakatanga ako para tanggapin 'yang sorry mo. Hindi ako sumira sa ilang taong relasyon na meron tayo kung hindi ikaw. You choose this so face the consequences. From now on forget everything that we had. Lahat ng 'yon ay mananatilin