Couldn't In Tagalog Novels & Stories

Tumango naman s'ya saakin “Oo nga pala ba’t naparito ka? Ang aga pa ah?” “Ha? Ah eh wala kakamustahin lang kita” Nagtaka naman ako sa kinikilos n'ya dahil parang naging balisa s'ya na ewan “Sigurado ka?” tumango naman s'ya sa sinabi ko “Sige, kumain kana ba—” “Katanaya”

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

nakangiti niyang wika "Pwede naman mag commute. Sanay naman na ako eh." sagot ko din kaagad "No! Mahirap ang mag commute. Don't worry, once na matuto kang magdrive, bibili tayo ng sarili mong sasakyan.' nakangiti niyang wika. Kaagad din namang namilog ang mga mata ko sa pagkagulat. "Hindi naman na siguro kailangan." sambit ko

Medyo umarko ang kanyang kilay. “So, you have another woman named Yeon Na?” aniya. Napalunok naman ako ng laway. Halatang narinig niya lahat. “So, Catherine is right… na may iba kang kinolo—kiniloko—kinalolo—put*ngina! What is the Tagalog of ‘Is there someone you’re head over heels for?’” inis na saad niya. Hindi na niya kinaya at napa-English na talaga siya. Englishera kasi siya at hindi sanay mag-Tagalog, halata naman dahil sa mabagal at slang niyang paraan ng pagsasalita.

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Naguguluhang tanong ko. " Nandito ka sa isang pribadong Lugar upang magamot. Nabangga ka nang kotse at dahil doon ay nagtamo ka ng mga injuries. Kaya ka din hirap mag-salita ay dahil na din sa tinamo mong pinsala. " Ngunit kahit na anong sabihin nito ay naguguluhan pa din ako, hindi maalala ang mga sinasabi nito, " H-hindi ko p-po m-matandaan... "

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

"I don't think I can make it...My baby, Rain...M-manganganak na yata ako!" *Spanish curse word Carajo— Damn