Creamy White Coffee 소설 & 이야기

At ngayon na kasama ko siya sa trabaho at nakilala siya, tinatanong ko ang aking sarili kung bakit hindi ko siya naging kaibigan noon. "Coffee?" Nilapag niya ang isang mug. Nakita kong may creamer iyon kaya umiling ako. "Sorry pero black na ngayon ang iniinom ko." "Oh... Sige, gawan kita ng bago." Lumabas na siya ulit sa aking opisina at bumalik na may dalang black coffee.

Sobrang seryoso niya tignan habang nag t-trabaho. I still can’t believe na sa kanya ‘to at shift niya pa ngayon. Wala ba siyang flight? “And one Caramel Macchiato… add some blueberry muffins too, please. Thank you.” From our table, I can smell the aroma and a hint of cinnamon. His café had a very rich vintage look itself, brown and white ang theme pero nagmukhang buhay dahil sa mga fresh flower dito sa loob saka sa labas. Simple yet elegant. The air transported me to another world, and the coffee aroma drew me right into the line. The café itself has a welcoming atmosphere. You felt welcomed by the feeling—like you’re already a regular customer here.

When hate tastes sweeter than coffee... baka love na yun? 💖 Rina's POV “Kuya isang caramel latte, large, with extra drizzle, please. At wag niyo pong kalimutan ‘yung art sa foam, ha. Malungkot ang buhay, kailangan maganda ang kape.” Ngumiti si Kuya Barista, sanay na sa arte ko tuwing umaga. I hugged my planner closer to my chest as I inhaled the sweet scent of coffee beans mixed with the familiar smell of old books. Heaven.

Their products were undeniably expensive, but they provide accessories worthy of every bill spent for each one of them. Pagkatapos ng photoshoot ay nagyaya si Wendy pumunta sa coffee shop na hindi kalayuan mula sa hotel na tinutuluyan namin. Sumalubong kaagad ang amoy ng mga kape na nagmula sa iba't ibang uri pagkapasok pa lang namin. This one has the strongest coffee scent among all the coffee shops I've been to as of now. I ordered their pistachio crepe and a citrus tiramisu that has no alcohol and coffee so Amaris can try it. Wendy tried their matcha croissant.

“Good morning, sir. How may I help you today?" nakangiting bati ng start ng coffee shop kay Uno. “Miss, what's your best selling coffee?" Uno asked while looking at the menu. “Sir, we have La Colombe Coffee but you may also want to try Chicago French Press—”

"Mahilig ka sa wine at coffee, kaya 'yan ang ginawa kong flavor." Hindi maintindihan ni Norman kung bakit biglang bumigat ang kaniyang pakiramdam sa hindi malamang dahilan. Tinitigan niya ang cake, kakaiba ang hitsura no'n pero eleganteng tingnan. Pabilog ang kulay light brown ang mismong loob na nababalutan ng coffee brown sa labas, at may silver frosting sa ibabaw. "K-kung hindi mo birthday, para saan 'to?" aniya nang tumingin sa dalaga.

Napangiti siya nang mapuna na kompleto lahat ang gamit sa paggawa ng pour-over coffee, at pakiramdam niya nagkaroon ng bituin ang kanyang mga mata nang mabasa ang packaging ng coffee beans. Ramdam niya ang paggising ng excitement at saya sa bawat himaymay ng kanyang kalamnan. Mahal kasi ang robusta coffee beans, hindi niya afford. Pero talagang gustong-gusto niya ang klase ng kapeng ito dahil perpekto sa panlasa niya ang kapaitan nito kapag hinahaluan ng gatas, kaya napatingin siya sa gawi ng binata na abala sa kung ano ang binabasa nito sa tablet. Naalala niya, na ang gusto nitong timpla sa kape ay espresso.

"Pambihira, ang alam ko lang na mga kape ay 'yong 3 in 1...kopiko blanca, nescafe original, great taste white, Nescafe creamy white...ayon...kapeng barako, gano'n!" Tinignan niya ako na naniningkit ang kaniyang mata at para bang inoobserbahan niya ang buo kong pagkatao pati na rin ang aking kaluluwa. Gusto ko sana sabihin na; "Huwag kang mag-alala, loyal naman akong tao. You're in good hands! Peksman mamatay man buong angkan ko!"