Creamy White Coffee Novels & Stories

Napataas ako ng kilay at napatingin ako sa kanya. Tumigil siya sa ginagawa niya at tiningnan din ako. "I changed my mind." Napakurap ako. "Sir?" "I want coffee." Napapitlag ang kamay ko. Talaga ba? Pero hindi pa tapos ang sermon niya. "Not that cheap excuse of a coffee you made earlier," dagdag pa niya. "Go to Nero's. I want a large iced white mocha, with oat milk, no whip, one shot of espresso on top. And don't forget the cinnamon powder."

Hinihintay niya lang ang sasabihib ko. "Pure honey coffee, stir whip, less sweetness. Pa add na lang ako cinammon." Banggit ko ng orded ko. "Pwede mo namang sabihin na usual. Tanda ko pa rin." Biro ni Claude habang sinusulat ang pangalan ko at ang order ko sa cup. "That will be 175." Banggit niya.

Sa dulo ako pumwesto at nag order na muna ng kape. Maganda ang ambiance ng coffee shop maaliwalas at mas more on minimalistic ang design. Kalmado rin ng kulay ng buong lugar pinaghalong light brown at white ang theme. Napakabango rin dito sa loob amoy kape siyempre at mga pastry.

Narinig ko ang mahina niyang pagtawa at iginiya niya na ako patungo sa isang cofee shop na nagbebenta ng hindi lang pala kape kundi meron ding choices of pizza pati na din mga pasta. Actually, may mga refreshments juices din silang binibenta. Pero siyempre, dahil gusto kong something creamy, pinili kong ang orderin hot white chocolate drinks. Para kasing kay sarap sa picture samantalang si Raven naman ay umorder lang ng kape Americano. Nagdagdag na din ako ng isang pizza at isang klase ng pasta. Habang hinihintay namin ang aming mga orders, nagkasya na lang akong tumingin-tingin sa buong paligid. Hangang sa may naamoy akong something bad na hindi ko mapigilan ang mapatakip sa aking ilong

tugon ni Ezekiel, kalmado pero may banayad na ngiti. Nag-angat ng kilay si Xyra. “Not true. Coffee is an art. It’s an expression. Ako nga, depende sa mood. Sometimes latte, sometimes caramel macchiato. But you? Always plain.” Ngumisi si Ezekiel, umiling nang marahan. “Because consistency is better than mood swings.”

Paano ako napapa-react nang ganito sa isang simpleng bagay? "Ang tamis." Malalim ang boses niya at umuungol mula sa dibdib niya. Sa di malamang dahilan, parang hindi niya tinutukoy ang whip cream. "Kahit anong laban sa black coffee na 'yan ay magiging matamis." Bumaling ang tingin ko sa malapad niyang dibdib. Ngayon ay nakasuot siya ng matingkad na asul na kurbata at maitim na gray na suit.

Tsaka ayaw ko ng issue kaya mas maganda na yun na lang ang sinabi ko sa kanya. Agad naman na inalok ko ito ng coffee na tinanggihan lang naman nito. Hindi na raw siya umiinom nun. Mors on milk na daw siya kasi gusto na nito Nv healthy living Kape lang ang inalok ko dami na nitong sinabi. Sa isip isip ko.

“Coffee. Black. No sugar.” Tumango ako at lumabas. Okay, coffee lang. Kaya ko ‘to. Pero pagdating ko sa pantry, halos mabaliw ako sa dami ng options ng coffee machine. Espresso? Americano? Cappuccino? Ano ba ‘to, may exam ba sa barista course? Pinili ko na lang yung plain black. Binalik ko agad sa kanya, sabay lagay sa table niya. Tinanggap niya ito, uminom ng isang lagok… tapos napahinto.

Nanginginig pa ang kamay nito nang ibuhos ang creamer. Binalik ni Kalina sa storage ang bagong hugas na basong ginamit niya at saka nilapitan ang babae. “Para ba ‘yan kay Sir Cain?” “O-Opo,” nakayukong sagot nito. Tapos nang itimpla ang kape. “Ayaw ni Sir ng may creamer. Mas gusto niya ng pure black coffee.”

“Good morning, sir. How may I help you today?" nakangiting bati ng start ng coffee shop kay Uno. “Miss, what's your best selling coffee?" Uno asked while looking at the menu. “Sir, we have La Colombe Coffee but you may also want to try Chicago French Press—”