Cross My Heart Hope To Die の小説・ストーリー

Nakapagtataka kung paano ang mga manunulat ay may talentong ilagay ang mga tauhan sa mga sitwasyong hindi mo inaasahang magbibigay ng matinding damdamin. Isipin mo na lang, nandiyan ka, abala sa pag-aabang ng isang epic showdown sa pagitan ng iyong paboritong bayani at kontrabida. Tapos, bigla na lang, sa isang indibidwal na sandali, ang isang karakter na pinagtutuunan mo ng atensyon ay namatay! Oo! Bigla silang dinurog ng isang pader habang lumalabas sa isang bodega, o kaya naman, nakilala ang isang snag sa kanilang mission na nagdala sa kanila sa paggulong sa ilalim ng isang burst ng lihim na sandata ng kalaban. Halimbawa, sa ‘Game of Thrones’, madalas tayong nakaranas ng ganitong klase ng pagkamatay - walang kaabug-abog. Ang mga ganitong kamatayan ay bumubuo ng isang bago at napaka-emotional na karanasan na nagbibigay-diin sa voracity ng plot. Napaka-aktibo ng isip mo sa mga eksenang ganoon, na nag-iiwan sayo na nakabitin ang puso, na umaasang ito ay isang masamang pangarap lamang.

Sa ibang kwento naman, ang mga hindi inaasahang kamatayan ay nagiging instrumento upang magbigay ng aral o magbukas ng isang bagong kabanata. Halimbawa, sa 'Harry Potter', nang hindi inaasahang namatay si Dumbledore, nagbigay ito ng mas malalim na konteksto at nagbibigay-diin sa pangangailangan para kay Harry na maging mas independiyente. Ang ganitong mga sitwasyon ay nagbibigay ng bagong pananaw sa mga tauhan na natira, na tila pinipilit silang muling suriin ang kanilang mga desisyon at mga relasyon. Kaya naman, sa mga paborito kong kwento, ang mga biglaang pagkamatay ay hindi lamang nagdadala ng saya, kundi ng mga aral at bagong simula. Ang ganitong istilo ng pagsusulat ay tila nagbibigay ng vibrance at unpredictability sa kwento, na talagang nakakaintriga.

Hindi na ako magtataka kung bakit ang mga pagkamatay na ito ay nagiging iconic sa isip ng mga mambabasa. Sa kabila ng sakit at pagkalungkot, nag-iiwan sila ng matibay na epekto sa ating mga damdamin, kaya sigurado akong hindi ko malilimutan ang mga iyon. Ang mga kamatayang hindi mo inaasahan ay tunay na nagiging bahagi ng ating mga kwento at nagiging lumikha ng masaya at masakit na mga alaala na pinaglalaruan pa rin natin hanggang ngayon.