Cross My Heart Hope To Die Novels & Stories

“Pero magkaiba kami. Hinding-hindi ako mananakit ng taong espesyal sa akin, mga taong nagparamdam sa akin ng pagmamahal. Kahit hindi ‘yon totoo, I somehow felt to love. I won’t stoop down to their level.” I smiled at him. He’s right. Bakit naman niya gagawin ang bagay na naging rason kung bakit siya nasaktan? It’s really unfair to think that those kind people and has a good intention always get hurt. Maybe because of their expectations, because there is hope in their hearts. They want to love and to be loved. Why is it too much to ask for someone who has a genuine love? Why can’t they attain the things they deserve? This is so unfair.

Napatawa tuloy ako, panira talaga ito ng moment. "Grabeh ka ha, hindi naman ako umiiyak noh,” natatawa kong sabi. Paano naman ako naging mas malubha pa sa isang broken hearted? Hindi naman ako umiiyak o kaya nag-oover react. Napakamalisyosya niya talaga, nag-eemote lang naman `yong tao. Gusto ko lang naman mafeel `yong pain, joke lang ayoko kayang masaktan.

"Uy, Sha. Mukhang nakahanap ka kaagad ng inspirasyon ah?" pabirong turan ni Hendrix kay Sasha na may kasamang pagsiko sa braso niya. Napalingon tuloy ang dalaga sa kaniya na may matalim na titig sa mata at nakataas ang isang kilay niya, habang abala naman ito sa paghihiwa ng mga sibuyas.

Napagtanto kong nasa panganib ang aking puso at hindi ito nararapat. Totoo nga talagang ang buhay ay hindi fairytale. Masaya sa umpisa ngunit walang kasiguraduhan kung magiging masaya pa rin hanggang sa huli. Habang pinagmamasdan ko ang larawan ng kasal ni Denise at Edward ay tumulo ang mainit na luha sa aking pisngi at agad kong pinahid iyon. Mabuti pa si Denise ay naranasan niyang ikasal ngunit kagaya ko ay naging malupit din sa kanya ang kapalaran. Doon ko napatunayang hindi pala totoo ang pamahiin na kung sino ang makakasalo sa boquet na ihahagis ng bride ay siyang susunod na ikakasal. Siguro pinaniwala lang ako ng pagkakataon ngunit hindi naman nangyari sa akin.

“Oh, Diyos Ko, bakit Niyo po ako binigyan ng kaibigang puno ng hangin ang katawan? Liliparin na yata ako sa lakas ng storm signal dito.” “Oh, Diyos Ko rin, bakit Niyo po ako binigyan ng kaibigang walang kakulay-kulay ang love life? Pati ako nadadamay. Hindi tuloy ako makadiskarte sa mga tipo kong babae dahil palaging nakadikit sa akin ang best friend kong nakatakdang maging old maid. Oh, Diyos Ko,” sabi nitong tila nananalanging nakatingala sa langit habang magkasalikop ang mga palad.

May sakit kasi ito sa puso at nangangamba siya na atakehin ito kapag hindi matuloy ang kasal nila ni Bradz. Kahit umuugong na ang bulong-bulungan sa loob ng simbahan na hindi raw darating si Bradz dahil shotgun wedding daw ang magaganap ay nilalakasan niya pa rin ang kanyang loob. Naniniwala pa rin siya na hindi makakayang ipahiya ng binata ang mga taong tumulong dito para makapag-aral at maging CEO ng J-Fashion Industry, kung saan ang daddy naman niya ang chairman. At alam naman ni Bradz na may sakit sa puso amg daddy niya kaya mag-aalinlangan ito na hindi sumipot sa kasal nila dahil baka kung mapaano ang ama niya. Hindi niya lang alam kung bakit hanggang ngayon ay wala pa ito ngunit nanini

Pagka-park ko sa aking motor ay binalikan ko siya. Tinaas niya ang kaniyang kamay. Ang akala ko'y nilimot na ang apir namin. Tinanggap ko iyon. "Cross my heart." Mahina niyang sabi. Napakunot ako. Linya ko yata yun? "Hope to die!" nakangiti kong sambit. “Naalala mo pa ‘yan?” “Oo naman.” “Akala ko lahat ng mga iyon nakalimutan mon a.”

At ang traydor kong playlist, bakit naman ganito ang tugtog? I wanna lay down by the fire with you Where souls are glowing, ever warmer, too Masama bang hilingin na sana pigilan niya ako sa paglalakad? Hatakin niya ako palapit sa kaniya dahil gusto ko siyang makasama ngayong gabi. Dapat kasama ko siyang makinig sa kantang ito! Your love surrounds me like a lullaby Singing softly, you are mine, oh, mine

“Sure, bff.” "Cross your heart, hope to die?" Inangat niya ang kamay at tanging ang hinliliit ang nakatayo. Natatawa itong tumango at walang pagdadalawang isip na dinantal nito ang hinliliit nito doon. "Cross my heart, hope to die."

he choked, staring at the mess like it personally betrayed him. “Then congrats,” I said, deadpan. Habang umiikot ang paningin, “Now it’s vintage, distressed, and emotionally scarred. Trendy.” Si Cam na nakita ang mga pangyayare, screaming internally. Ako habang hindi makatayo ng diretso at nahihilo ay already fixing my lipstick in my phone camera. While he is going through all five stages of grief while looking at his shirt and the drunk girl in front of her.