Cruel World Novels & Stories

I snapped. He scoffed, shaking his head. "Niccolo is a ruthless man, just like people say, and that's so f*cking true. He punishes people who disobey him, physically or mentally. Even our relatives are scared of him. His own family, Sadie. Takot sila dahil kayang kaya ni Niccolo na pabagsakin ang mga kumpanya nila nang walang hirap. He can turn them into poor homeless, so they will kneel and beg, and will do everything he'll command," seryoso niyang saad.

Hindi naman pwedeng sumulpot na lang ako bigla sa harapan nito ay yakapin ito na para bang walang nangyari. "You torture yourself." Di ko siya nilingon. Alam ko ang ginawa ko sa sarili ko. "Kung ito ang paraan para malayo siya sa akin piligro ay gagawin ko ito ng paulit-ulit at walang pagdadalawang-isip." "Pareho ninyong sinasaktan ang isa't-isa!" madiin nitong sigaw sa akin. Napaluha ako, dahil sa sitwasyon naming dalawa ngayon ni Clyde.

Hindi pa man kami tapos sa ginagawa kaya nagawa naming takpan ang mata ni Ally habang hawak hawak pa rin namin ito. Masyadong nakakalunod ang h***k na 'yon. At ramdam na ramdam ko ang gustong ipahiwatig ni Kieffer. Kaya nang mag hiwalay ang mga labi namin ay hinihingal kaming dalawa. "The world will fail us, but you makes all things beautiful," bulong nito. Binigyan ko siya ng matamis na ngiti pero deep inside nag wawala na ang puso ko. Nag wawala na sa sobrang kilig.

Hindi na kami pwede ni Kygan dahil bukod sa galit siya sa akin ay hindi ko rin kayang abutin ang mundo niya. His family belong the circle of elites. A billionaire! Habang ako, isang ordinaryong empleyado lang. ...... Sumasabay sa malakas na buhos ng shower ang aking mga luha. Naupo ako sa sahig ng banyo, yakap ang sarili ko, at hinayaan na lang ang lahat ng sakit na matagal ko nang kinikimkim. Sa loob ng limang taon, ilang beses kong inimagine kung paano kami muling magkikita.

Bakit! "See how evil this world is? Even my freedom ay kailangan ng kondisyon at pagpapahirap!", mapait niyang turan na tila ba sinusumpa niya ang mundo ito. "I will do everything to go back Vreihya! Kahit ang pagtiisan ka at ang mundo na ito ay gagawin ko upang makauwi!". Tila punyal ang kaniyang mga kataga na binanggit sa akin. Pagtiisan? Ako na isang maharlika at halos kabaliwan ng mga lalaki sa mundong ito ay pagtitiisan lamang ng isang mortal? Talagang minamaliit niya ako nang husto.

Gustuhin ko mang matulog rito para kalmahin ang sarili ko, may respeto pa rin ako sa pamilya niya lalo na't mahalaga sa kanila ang salitang 'respeto'. I wasn't even expecting that I, a mafia boss would act like this as if I was a tamed lion. I was a hideous and ferocious monster that was now captivated by the beauty of Heaven's dance and face. Her world was so colorful that I was so scared to paint mine with hers. And I am fucking scared as well to paint her world black and gray because of how cruel, bloody and merciless my world was. In her world, it was only angels and fucking ponies... while mine? It was full of fire, evil, guns and illegals.

ANG KINABUKASAN AY ATING BUBUUIN Lumipas pa ang maraming taon. Ang buong mundo ay nagbago. Ang mga balita tungkol sa "LigtasGamot" at "Dela Cruz Global Logistics" ay naging bahagi na ng kasaysayan, mga kuwento na ikinukwento sa mga eskuwelahan bilang halimbawa ng pagbabago na kayang gawin ng pag-ibig at determinasyon. Ang pangalan nina Yana at Alex ay naging synonymous sa "sustainable humanitarianism" — isang modelo kung paano maaaring magtulungan ang agham, negosyo, at pagmamalasakit para sa kapakanan ng lahat.

Why could be the world so cruel? Bakit sa dinami-rami ng taong dapat na gustuhin ko ay sa kaniya pa? Sa bilyong lalaki sa mundo, ay sa taong may nagmamay-ari na? Alam kong kasalanan ang lahat ng ito, and I know that I am a bitch who happens to be my sister's younger sister. A relationship wrecker.

Mundo para sa malalakas lang. At siguro ‘yun ang sinusubukan sabihin ni Adrian, sa twisted at domineering niyang paraan. Na hindi pantay ang mundo. Na minsan, kailangan mo ng shield. Kailangan mo ng kakampi na sobrang delikado para walang mangahas umatake sa’yo. Pero… ano ang kapalit? Huminga ako ulit. Fog ang iniwan ko sa salamin. Sabi ng mama ko dati, “The world won’t be kind to you, but you don’t have to let it break you.”

b“They weren’t people, Solenne. They were enemies.” Napasinghap siya. “Enemies? Para bang hindi rin sila tao? Para bang wala kang pake sa buhay nila?” “And I don’t.” Parang sinampal siya ng malamig na linya na iyon mula kay Caelum. Caelum leaned forward, his voice lower but sharper. “Lesson two. In this world, there are predators and prey. If you hesitate, you die. Kagabi, nakita mo kung saan ako kabilang.”