Novel & Cerita Crying In H Mart

Gumaralgal ang boses niya habang nakatitig dito at hindi na niya napigilan ang luha na tumulo mula sa mga mga niya,the feeling was so overwhelming. It was a mix emotion naghalo-halo na. She sob,at napayuko. "Damn..why are you crying stop crying Cass..stop.." Kinabig siya ni Austin at niyakap nang mahigpit. "You're -you're so mean Austin..I..I hate you.."

Pero bigla na lang siyang umiyak, dahilan para mag tinginan ang mga tao sa paligid namin. "Ahh damn it!" inis kong bulong sa sarili at syaka siya hinele para patahimikin. "Shh, don't cry, baby, d-daddy is here." Parang gusto ko na lang lumubog mula sa kinatatayuan ko. Eventually, he stops crying and starts laughing, kaya napasimangot na lang ako. Napag desisyonan ko na lang na pumunta sa baby store, dahil ang sabi ni Mom ay wala pa daw siyang gamit.

malamig na sambit niya at mabilis na lumabas ng kwarto kaya naiwan akong tulala habang patuloy na lumuluha. After a minute, my legs felt weak. Dahan-dahan akong napaupo sa malamig na sahig at mas lalong naging masagana ang pagtulo ng luha ko. Naikuyom ko ang kamao ko at gustong-gusto kong saktan ang sarili ko ngayon dahil sa mga ginagawa ko. Why the he*ll am I crying? Why? F*cking why?! Xavier's POV

Parang alam ng mata ko kung kailan sila maging manhid, nakasuot mismo ng maskara. All because of those people who I care about. I cried for them, but I cried this time because of two different reasons. Tears of joy. And tears of being taken off the mask I've been wearing all along. All emotions poured out as if they were waiting at the right time to be left out. I never thought this is what it feels to cry all out. For everything that happened a single tear wouldn't let me see as weak, am I? “You are not weak, crying is not a reason for you to be called weak, sometimes the stronger one cries too.” cinmellowdy☪

V. Maxine was watching a comedy film but her tears were streaming down her face. Ni hindi nga niya namalayang namamalisbis na pala ang luha niya. Kaagad niyang tinuyo iyon saka kinusot ang mga mata para hindi na siya maluha. She had been like this before... but this is the worst. She can't seem to stop crying and feeling the pain in her heart. Napukaw ang pag-iisip niya ang tumunog ang doorbell ng condo niya.

Napapahawak na lang siya sa dibdib niya at nakahinga ng maluwag ng makita niyang tao ang kaharap niya at tao rin ang naririnig niyang umiiyak. “What the hell are you doing here? And why are you crying? For heaven’s sake, Mariel! Aatakehin ako sa puso dahil akala ko may kasama na ako rito na hindi dapat nakikita. Bakit ka ba umiiyak dito? Nasa gitna tayo ng fashion event and you’re here, crying like a ghost?” Hanggang ngayon ramdam pa rin ni Megan ang takot na naramdaman niya habang umiihi kanina. Halos gusto niya ng matapos kaagad umihi kanina at makabalik sa event.

Nanggagalaiti kong sigaw sa kanya. Can’t he just give me a break today, like he did yesterday? I’m still grieving over Marshmallow, and I feel extra fragile right now. Since last night, I haven’t been able to stop crying, and my nose won’t stop running either. Everything just feels heavier today, and I really wish he’d cut me some slack. "Hindi lang mata mo ang namamaga, kundi pati na rin ang mukha mo, doll." Hindi ko namalayan na nakalapit na pala siya sa akin. Inilabas niya ang kulay pink na panyo at sinimulang punasan ang basa kong mukha, pati na rin ang sipon ko.