Culpa Mía Meaning 소설 & 이야기

Kaya siguro ayaw pa niyang ipaalam sa akin ang naging kasunduan nila ni Mama dahil batid niyang mangyayari ang mga bagay na ‘to. “No, Cordelia. I'll take all the blame dahil responsibilidad kita,” aniya at binawi ang kamay niya mula sa balikat ko. I felt unsafe and incomplete all of a sudden. Tumalikod siya sa akin habang ako nama’y nanatili sa posisyon ko. “Sabi nang hindi nga kita sinisisi at ano bang responsibilidad mo sa’kin?” Hindi ko puwedeng ipahalata sa kaniya na may alam ako. Mananahimik ako hanggang sa siya na mismo ang magpaalam no’n sa akin. “I am no one’s responsibility dahil sanay na akong akuin ang sarili ko.”

Alam kong nag-aalala siya pero hindi ko kayang salubungin ang mata niya. “May problema kasi kami ng Tita Mia mo. Alam mo naman na naaway ko si Bella na hindi ko man lang muna inalam ang totoo. I was too shocked and traumatized dahil nasa ospital ka na naman at hindi ko alam kung gigising ka pa. Litong-lito ako.” She sighed, and let go of my hand. “It sounded like the worst excuse. It was simply my fault, pinahaba ko pa.” Pasimple ko siyang tiningnan sa gilid ng mata ko.

"People easy I'm here to apologize and explain." sabi ng mama ni devor at umupo "Kayong apat rayven, luca, mia at anak. Kayong apat mag kababata kayo at ikaw miafye ikaw si mia na laging binabanggit ni luca." sabi niya Malakas rin kasi ang loob ko na ako si mia na tinutukoy nila. Kita ko na nagulat si rayven at si luca at devor parang alam na nila.

Lumuhod ako at niyakap siya nang mahigpit habang patuloy siya sa pag-iyak. “I-I’m so sorry. . . I-I’m really sorry, Kate. . . P-Please, forgive me for being clouded with jealousy and lies from that f*cking wh*re. . . I-I would make sure to avenge their deaths, Mia Adorabile Dea. . . T-That f*cking wh*re really dared to mess up with me even though I warned and threatened her not to hurt you and the people who you treasured. . . I-I would fucking hunt and kill her, because she made you suffered in pain years ago, and even kill our baby. . . I-I would also f*cking ruin and make her lineage suffer a huge downfall that no one would dare to help them, because I would f*cking kill them if they med

"At ang nangyari kagabi... pagkakamali lang 'yon. Nadala lang tayo ng bagyo." "Pagkakamali?" Nagbago ang ekspresyon ni Gabriel. Naging matalim. Hinawakan niya ang braso ni Mia at hinila palapit. "Waring me, Mia. Huwag mong tawaging pagkakamali ang pinakamagandang bagay na nangyari sa'yo sa loob ng dalawang taon." "Ang yabang mo," bulong ni Mia, naluluha sa galit. "Tingin mo ba gusto ko 'yon? Ginamit mo lang ako! Sinabi mo mismo, katawan lang ang habol mo!"

“Ang kasalanan ay kung itatago natin ito magpakailanman at magpanggap na hindi tayo nararamdaman ang totoo. Ang kasalanan ay kung pipiliin nating magdusa at magsinungaling sa halip na maging tapat sa ating mga sarili. Ang iyong mga magulang ay mabubuting tao, Mia. Kung makikita nila ang ating katapatan, kung makikita nila na ang pagmamahal ko sa iyo ay hindi nabawasan kundi lalo pang lumalim upang maprotektahan at alagaan ka, baka sakaling maintindihan din nila tayo sa tamang panahon.” Ngunit sa puso ni Mia, ang pagkakasala ay nanatiling matindi. Ang mga salita ng kanyang kaibigan ay tumatak pa rin sa kanyang isipan, na parang boses ng katotohanan na hindi niya maikaila. Sa gabing iyon, haba

“It’s all my fault.” Tristan glanced at me, his expression a mixture of sympathy and understanding. “Don’t,” he said, his voice firm but gentle. “Don’t beat yourself up. We’re here now. We’re going to get her back.” But his words offered little comfort. The weight of my guilt pressed down on me, a crushing burden of self-recrimination. I should have answered Thea’s call. I should have been there for her. My anger, my stupid, childish anger, had cost me dearly. It had cost me Thea.

Mabilis akong napailing at nagsalita ako. “M-Mom, hindi po kasalanan ni Mia. Kasalanan ko po kasi may tinapos lang ako na project sa classroom namin. Sorry po kung na late ako ng uwi,” kinakabahan ko na sabi sa kanya. Natatakot ako na pagalitan ni Mommy si Mia dahil wala naman siyang kasalanan. Napatango naman si Mommy at muli siyang tumingin kay Mia na nakayuko pa rin ngayon.

Kaya napilitan akong lumapit kay attorney para tanungin kung pwedeng pabilisin ang paglabas kay Mama. Sa bawat minutong lumilipas na hindi pa nakakalabas si Mama, mas lalo akong natutuliro. I feel like this is all my fault. Kung may mangyari man kay Mama, I only have myself to blame. Hindi na lang ang mga Jimenez ang pressure sa akin, pati si Mama. She totally believes that this all happened because of Levi again.

Naghalukipkip ito. "I'm sorry. I was so lost. Na-trauma ako sa lahat ng nangyari sa akin. I wanted to be away from everybody. But thank you. Thank you dahil kaagad mo akong pinuntahan no'ng tinawagan kita," tugon ni Mia.