Defying Novels & Stories

he commanded and pull me. Agad akong nagmatigas, nako hindi ako nagtitiwala rito ha! Baka mamaya saktan niya ako dahil i cussed him and baka gahasain niya ako with his friends! That was never be my fantasized, a gang bang!? No thanks! “Hep, gago! Bata pa ako at marami pa akong pangarap sa buhay ko! And a gang bang wasnʼt my dream since i birth!” i defend myself.

Sinungaling ako kung sasabihin kong hindi ako apektado ng ganung emosyon ngunit mas nangingibabaw sakin ang pagpapanggap dahil sinanay ko ang sarili ko sa ganung bagay, actually sanay naman talaga ako noon dahil sa trato ni Daddy sakin but when I let him in, the barrier I built around me suddenly collapsed and my body, heart and soul accepted Neon without hesitations which was a mistake. "Stop blaming me Neon." Napapailing na saad ko. "Ayan lang ba talaga ang kaya mong gawen? Gano ba kataas yang pride mo at hindi mo maamin sa sarili mong ikaw ang may kasalanan kaya wala ka sa buhay niya sa apat na taon na yon."

“Good. Let it destroy me. Ano pa bang natitira? Wala nang halaga ang mga bagay na mayroong ako. Kasama ng fiancée ko, nailibing na rin ang kinabukasan ko. The only thing that keeps me alive… is the thought of watching Amariz crawl.” He poured another glass, liquid splashing violently. He raised it in a mocking toast. “To her,” bulong niya, puno ng poot. “To Amariz Solene. The woman who doesn’t know she’s living on a borrowed time.” Naningkit ang mata ni Damien. “And if she fights back?” Alaric chuckled darkly, the sound chilling. “Then she’ll learn what it means to fight a man who has nothing left to lose.”

Hindi siya makapaniwala. Nasa bingit na siya ng kamatayan—isang maling galaw, isang pagbitaw lamag, pero naroon pa rin ang katigasan ng loob. Ang titig na walang hinihinging awa. Ang tinig na hindi marunong magpasakop. She’s still stubborn. Still defiant. At sa kabila ng sakit, sa kabila ng dugo sa kanyang kamay, may kung anong humigpit sa hawak ni Lysander, hindi dahil sa utos, kundi dahil ayaw na niyang bitawan. This defiant girl. Kinakabog niya ang mundo ng malamig na General.

"Excellent work, Miss Miller. Your grade for this defense is an A. You may step down." Lauren’s heart swelled with a powerful, overwhelming rush of emotion. The dizziness was still there, but the tight knot of anxiety in her chest completely dissolved. As she gathered her boards, she looked at Anne, her eyes filled with an unspoken, profound gratitude. Anne had just thrown her own professional reputation on the line to shield her from the department board.

kung may darating man na pagsubok sa buhay namin, alam na namin kung paano to haharapin. It's not an Offensive Downfall anymore, I think our Offensive Downfall is officially Signing Off.

natatawang tugon ni Cleo. “Hanggang ngayon, KJ ka pa rin. That’s what I hate about you.” “Hanggang ngayon, mapilit ka pa rin,” ganti naman ni Cleo. “That’s what I hate about you.” Umikot ang mga mata ni Danica. “Of course! We’re celebrating! Valid reason naman para pilitin kita, ano!” Naghalukipkip si Danica. “Magtatampo ako sa iyo kapag hindi mo ako pinagbigyan. Hahayaan mo bang malasing ako nang mag-isa? Besides, kapag nagsimula na ang surrogacy process, hindi ka na pwedeng uminom. You owe this to me.”

Tila nasa underground kame, madilim at tanging isang bombilya lang ang nagbibigay liwanag. Sinubukan kong kumawala, pero mahigpit ang pagkakatali sa akin. “Wag mong sayangin ang lakas mo. Hindi ka makakatakas.” “Sino kayo?! Anong kailangan niyo sa akin?!” galit kong sigaw habang nagpupumiglas. “Pakawalan niyo ako! Pakawalan niyo ako!!!” “Abá, ang tapang pala nito.”

“Sige. Sabihin mo lang sa akin kung anong kailangan kong gawin.” “You have to testify to the court. And… I hate to say this but we have to break some truth.” “A-Ano?” Huminga ng malalim si Ninong Azrael. “We’re basically bringing innocence out of an almost-murderer. Sorry for the term but that was it. Sa paningin ng batas, pinagtangkaan pa rin ng kuya mo na patayin ang sarili niyong ama. We can’t just simply say the fact that Leio hear tried to kill your father because of basically hearsays that he tried to assault you—”

KINAGABIHAN ay nagtatalo ang kalooban ni Seric kung kakatok ba siya sa silid ng kaniyang kuya na si Kairoz. Nasa harapan na siya ng silid nito nang mga sandaling 'yon at matagal na nakatitig sa saradong pinto. He's afraid of rejection. Paano kung kagaya ng madalas na ginagawa ni Kairoz na hindi siya pinagbubuksan ng pintuan o pinapaalis siya ay ganoon din ang mangyari ngayong gabi?